Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przez DKIS, w sytuacji braku możliwości umieszczenia maksymalnej ceny detalicznej na opakowaniach wyrobów akcyzowych, była zasadna, gdyż takie działanie wykraczałoby poza kompetencje organu interpretacyjnego.

Złożone w toku kontroli celno-skarbowej zeznanie SD-3 nie wszczyna odrębnego postępowania ustalającego w podatku od spadków i darowizn. Skuteczne wcześniejsze wszczęcie kontroli wyklucza możliwość wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego w tym samym zakresie.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu z uwagi na prawidłowość i skuteczność wszczęcia kontroli celno-skarbowej, która stanowiła prawnie dopuszczalną przeszkodę uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn. Interpretacja art. 165a Ordynacji podatkowej uniemożliwia kolizję rozstrzygnięć.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niedopuszczalną sytuację, w której uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego pozostaje w oczywistej sprzeczności z jego sentencją, gdyż uniemożliwia to jego kontrolę instancyjną i wymaga uchylenia wyroku oraz ponownego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, uznając za słuszny zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny zarzutów dot. fikcyjnych transakcji.

Do zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. wymagane jest wykazanie ekonomicznego celu transakcji oraz rzeczywistego uszczerbku podatkowego, w przeciwnym razie nie można odmówić prawa do odliczenia podatku VAT.

NSA uznał, że wyrok TSUE z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na rozstrzygnięcie o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, z uwagi na brak wykazania przez skarżącego naruszeń prawa do obrony oraz brak nowych dowodów.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej stanowi przeszkodę prawną uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn na podstawie deklaracji SD-3 z uwagi na zakres przedmiotowy obu postępowań. (art. 165a Ordynacji podatkowej)

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej uniemożliwia równoczesne wszczęcie odrębnego postępowania w zakresie tego samego przedmiotu opodatkowania, a złożenie deklaracji po tej kontroli może być jedynie dowodowe.

Skutecznie wszczęta kontrola celno-skarbowa, obejmująca niezgłoszone czynności majątkowe, stanowi przeszkodę do wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego na podstawie zeznania SD-3, zapobiegając kolizji orzeczeń w zakresie tego samego przedmiotu.

Złożenie zeznania SD-3 po wszczęciu kontroli celno-skarbowej, której zakres obejmuje deklarowane czynności majątkowe, nie skutkuje wszczęciem odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn, gdyż skutecznie doręczone upoważnienie do kontroli wyklucza takie wszczęcie.

Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie poprzez wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości albo że jego niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy; niewykazanie tych okoliczności skutkuje przypisaniem odpowiedzialności niezależnie od subiektywnego przekonania o stanie majątkowym spółki.

Sąd potwierdził, że w ocenie wniosków o indywidualną interpretację podatkową organ musi uwzględniać wszystkie elementy stanu faktycznego przedstawione przez wnioskodawcę, w tym charakter (odpłatny lub nieodpłatny) udzielanych licencji, celem właściwego zastosowania art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.d.o.p.

Zwrot kosztów postępowania sądowego od skarżącego na rzecz organu podatkowego, oddalenie skargi o wznowienie postępowania wobec braku spełnienia przesłanek z art. 272 § 2a p.p.s.a. na podstawie niewpływu wyroku TSUE na treść orzeczenia.

Miasto M. ma prawo do stosowania własnej metody określania proporcji odliczenia podatku VAT od wydatków cmentarnych, gdyż lepiej odzwierciedla ona związek zakupów z prowadzoną działalnością opodatkowaną.

Zwolnienie podatkowe od wypłat odsetek, przyznane na podstawie art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p., zależne jest od posiadania statusu "rzeczywistego właściciela" przez spółkę otrzymującą odsetki. W praktyce spółka pełniąca jedynie rolę pośrednika nie spełnia warunków zwolnienia. Płatnik podatku zobowiązany jest do weryfikacji tego statusu w zgodności z Dyrektywą 2003/49/WE oraz u.p.o.

Złożenie deklaracji SD-3 po wszczęciu kontroli celno-skarbowej nie skutkuje rozpoczęciem odrębnego postępowania podatkowego, gdy kontrola obejmuje również sporną darowiznę, zapobiegając dublowaniu postępowań (art. 165a O.p.).

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowanie wznowieniowe nie służy do ponownej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej, a nowe dowody muszą istnieć i być nieznane organowi wydającemu decyzję; ich brak uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obciążenie podatnika skutkami podania niewłaściwego adresu do doręczeń jest zgodne z prawem, a postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest prawidłowe na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na prawidłowość wszczęcia i prowadzenia kontroli celno-skarbowej, która uniemożliwia rozpoczęcie nowego postępowania w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Złożenie zeznania SD-3 po wszczęciu kontroli nie stanowi podstawy do wszczęcia odrębnego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organy podatkowe naruszyły przepisy w zakresie doręczeń, co skutkowało brakiem możliwości udziału strony w postępowaniu. Skarga kasacyjna została oddalona, co potwierdza obowiązek prawidłowego doręczania korespondencji podatkowej na adres znany organom.

Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na niespełnienie wymogów formalnych oraz brak precyzyjnego uzasadnienia naruszeń. Organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz zastosowały obowiązujące przepisy prawa materialnego i procesowego.

Wypłacając komplementariuszom zaliczki na poczet udziału w zysku w trakcie roku podatkowego, spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdy prawo tego wyraźnie nie przewiduje.

Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznawana funkcjonariuszom SOP, zgodnie z art. 180 ustawy o SOP, nie jest zwolniona z podatku dochodowego, jak przewidziano dla ekwiwalentu pieniężnego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ekwiwalent i pomoc finansowa to odmienne świadczenia.