Rekompensaty przyznawane na podstawie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji mogą być uznane za dotacje zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile spełniają warunki dotacji określone w ustawie o finansach publicznych

Podatnicy mają prawo do dokonania zmiany stawek amortyzacyjnych ustalonych w art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p., zarówno "na bieżąco", jak i "wstecz", z uwzględnieniem okresu przedawnienia; stanowisko Dyrektora KIS jest sprzeczne z wykładnią gramatyczną i jednolitym orzecznictwem.

Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT musi być należycie uzasadnione. Organ podatkowy nie może całkowicie wstrzymywać zwrotu bez wskazania obiektywnych przesłanek uzasadniających dalsze postępowanie weryfikacyjne.

Udział w pracy na statku eksploatowanym w celach badawczych, niemającym charakteru transportu międzynarodowego, nie uprawnia do ulgi abolicyjnej, zgodnie z art. 27g u.p.d.o.f. oraz umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z Singapurem.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być oparte na konkretnych i uprawdopodobnionych przesłankach, a bezzasadne wstrzymywanie całości kwoty zwrotu stanowi naruszenie prawa podatkowego i zasady neutralności VAT.

NSA orzeka, że transakcje z realnym uzasadnieniem gospodarczym, nawet przy znaczących korzyściach podatkowych, nie stanowią nadużycia, jeżeli organ nie wykaże, iż owe korzyści były głównym celem działania.

Skarga kasacyjna syndyka masy upadłościowej została oddalona; zarachowanie wpłaty na najstarsze zobowiązanie podatkowe za sierpień 2011 r. jest zgodne z prawem, pomimo zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach z 2022 r.

Rekompensaty związane z kosztami uprawnień do emisji gazów cieplarnianych mogą być uznane za dotacje zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych, gdy spełniają cechy dotacji zgodnie z art. 126 u.f.p.

W sprawie odpowiedzialności podatkowej płatnika dywidendy należnej spółce cypryjskiej, ustalono nierzeczywisty charakter transakcji wykluczający zwolnienie z opodatkowania, a brak statusu rzeczywistego właściciela (beneficial owner) uniemożliwia zastosowanie stawki zerowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem u źródła dla spółek brytyjskich nie obowiązuje po brexicie, gdyż wymaga rezydencji podatkowej w UE lub EOG, zgodnie z art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. załącznik nr 5 nie modyfikuje tego wymogu.

Jeżeli od budowli, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach lokalnych, nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, to podstawę opodatkowania stanowi ich wartość rynkowa na dzień powstania obowiązku podatkowego, co dotyczy również spółek komandytowych i jawnych nieprowadzących ewidencji środków trwałych.

Dla stosowania 0% stawki VAT w transakcjach wewnątrzwspólnotowych niezbędna jest szczegółowa weryfikacja dokumentacji potwierdzającej wywóz towaru do unijnego kontrahenta. Sąd administracyjny zobowiązany jest do indywidualnej analizy każdej transakcji.

W sytuacji, gdy od budowli nie są dokonywane odpisy amortyzacyjne, podstawę opodatkowania dla podatku od nieruchomości stanowi wartość rynkowa budowli, określona przez podatnika na dzień powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z art. 4 ust. 5 u.p.o.l.

Gdy od budowli lub ich części nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi ich wartość rynkowa. Rozstrzygnięcie to potwierdza prawo podatnika do ustalania podstawy opodatkowania zgodnie z art. 4 ust. 5 u.p.o.l. w przypadku braku amortyzacji.

Podstawę opodatkowania budowli dla potrzeb podatku od nieruchomości, w przypadku ich nieamortyzowania przez spółki osobowe, stanowi ich wartość rynkowa, zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza zastosowanie wartości początkowej do amoryzacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla budowli, od których spółka osobowa faktycznie nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, podstawą opodatkowania jest ich wartość rynkowa, określona na dzień powstania obowiązku podatkowego, w myśl art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że skarżący nie spełniał przesłanek do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, gdyż praca na tankowcu nie jest uznana za transport międzynarodowy. Orzeczenie organów podatkowych pozostaje zgodne z art. 22 § 2a O.p. i powołanej Konwencji.

Doręczenie decyzji wydanej przez polski organ podatkowy adresatowi z siedzibą za granicą wymaga zastosowania przepisów prawa kraju przeznaczenia oraz regulacji międzynarodowych dotyczących doręczeń, co niedopełnione skutkuje koniecznością ponownego postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie wartości celnej towarów, uznając, że organy celne prawidłowo zastosowały metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych, zgodnie z Unijnym Kodeksem Celnym.

W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o zachowek stanowi zagadnienie wstępne w podatku od spadków i darowizn, co wymaga zawieszenia postępowania podatkowego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny. Ostateczność decyzji podatkowych nie powinna być podporządkowana szybkości postępowania.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy; wyczerpanie kontyngentu taryfowego uzasadniało nałożenie dodatkowego cła ochronnego; Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych ani materialnych.

Skarga kasacyjna A. Sp. j. w T. została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do jej uwzględnienia, stwierdzając prawidłowość zastosowania dodatkowego cła ochronnego z uwagi na wyczerpany kontyngent taryfowy w procedurze celnej.

Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów powinny być ustalane na podstawie ekonomicznej wartości wydatków poniesionych na nabycie tych udziałów, istniejącej w momencie uzyskania przychodu, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.