Brak podstaw do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy z uwagi na niespełnienie warunków eksploatacji statku w międzynarodowym transporcie morskim - oddalenie skargi kasacyjnej Skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że interpretacja indywidualna organu podatkowego była prawidłowa i zgodna z prawem. Nowe zarzuty procesowe, niepodniesione przed sądem pierwszej instancji, nie mogą być uwzględnione na etapie postępowania kasacyjnego.
Dla uzyskania zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., decydujące jest faktyczne przeznaczenie środków na cele mieszkaniowe, nawet jeśli formalne przeniesienie własności nieruchomości nastąpi później.
Dyrektor KIS może wygasić interpretację indywidualną w części, jeśli niezgodna z interpretacją ogólną, opierając się na zasadach wykładni systemowej i funkcjonalnej, bez wygaszenia całości.
W okresie obowiązywania stanu epidemii regulacja art. 15zzr ust. 1 ustawy COVID-19 ma zastosowanie również do terminów prawa podatkowego, w tym do sześciomiesięcznego terminu zgłoszenia darowizny, co oznacza ochronę prawną dla podatnika poprzez uznanie zawieszenia biegu tego terminu.
Odmowa wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego jest uzasadniona, gdy istnieje obiektywne i racjonalne przypuszczenie, że opisane czynności mogą stanowić unikanie opodatkowania zgodnie z art. 119a Ordynacji podatkowej.
Art. 15zzr ust. 1 ustawy COVID-19, zawieszający bieg określonych terminów, ma zastosowanie do sześciomiesięcznego terminu zgłoszenia darowizny w celu uzyskania zwolnienia podatkowego, gdy do nabycia doszło w czasie obowiązywania stanu epidemii. Interpretacja przepisu na korzyść podatnika jest uzasadniona w świetle uzasadnionych interesów ochrony prawnej obywateli podczas pandemii.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dokonanie wyrejestrowania rezygnacji z funkcji członka zarządu w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz brak aktywności faktycznej w zarządzaniu są kluczowe dla zwolnienia z odpowiedzialności podatkowej. Uznano, że rezygnacja W.S. nie była skuteczna.
Brak zachowania należytej staranności przez podatnika przy weryfikacji kontrahenta oraz posługiwanie się nierzetelnymi fakturami VAT może skutkować odmową prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz solidarną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe.
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie z uwagi na błędne nieuwzględnienie wniosków dowodowych przez organy, co naruszało zasady postępowania. NSA uchyla decyzje niższych instancji, wskazując na konieczność rozpatrzenia dowodów podważających materialną podstawę odpowiedzialności podatkowej K.B.
Rażące naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3 o.p. nie uprawnia do badania w postępowaniu nadzwyczajnym kwestii doręczenia decyzji wymiarowej, jeżeli decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, tym samym brak podstaw do uchylenia decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej.
Odszkodowanie wypłacone przez ubezpieczyciela stanowi zwrot poniesionego wydatku zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p.; jest zatem wyłączone z przychodów podatkowych, ponieważ nie zwiększa trwałych aktywów podatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący nie udowodnił spełnienia przesłanek do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, gdyż nie wykazał, że jego praca odbywa się na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym zgodnie z Konwencją, a także nie udowodnił niewspółmierności zaliczek do przewidywanego podatku.
Wartość dywidendy rzeczowej w formie lokali ustalana jest według wartości określonej w uchwale zgromadzenia wspólników i stanowi podstawę opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Przychodem jest wartość, która musi odpowiadać wartości rynkowej na dzień uchwały.
Oddalenie skargi kasacyjnej DIAS, uznanie transakcji za eksport poza UE, który podlega zwolnieniu z VAT, mimo błędnego uzasadnienia decyzji WSA.
Samo uzasadnienie przyczyn korekt deklaracji VAT-7 nie zastępuje formalnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Postępowanie w sprawie zwrotu nadpłaty nie może być wszczęte bez wymaganego wniosku, złożonego w terminie określonym przez prawo podatkowe.
Oddalając skargę kasacyjną, NSA ustanowił zasadę, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe w trybie art. 112c ustawy o VAT może zostać nałożone tylko przy wykazaniu, że podatnik świadomie uczestniczył w transakcjach z wykorzystaniem tzw. pustych faktur. Brak niezbędnego postępowania dowodowego prowadzi do uchylenia decyzji podatkowej.
Koszty uzyskania przychodów z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce przekształconej powinny być określane na podstawie wartości bilansowej spółki na dzień przekształcenia, a nie kosztów historycznych.
Agencja Mienia Wojskowego w roku 2019 była podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i zobowiązana do opłacania podatku od nieruchomości zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych. Przepisy nowelizacyjne z 2023 r. nie mają zastosowania wstecz, co wyklucza zmianę interpretacji w bieżącej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano, by Skarżąca świadomo udziału w oszustwie podatkowym. Uchylono decyzję ustalającą zobowiązanie podatkowe z powodu braku pełnego postępowania dowodowego przez organy skarbowe.
Magazynki oraz powierzchnie ekspozycyjne wynajmowane od podmiotów trzecich nie stanowią miejsc prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 2b pkt 2 ustawy o NIP i nie podlegają zgłoszeniu identyfikacyjnemu w NIP-8.
Postępowanie odwoławcze w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, prowadzone przez organ podatkowy, nie zostało uznane za przewlekłe, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.
Interes prawny, wynikający z konkretnej normy prawa materialnego, jest koniecznym warunkiem uzyskania statusu strony w postępowaniu podatkowym o przywrócenie podmiotu do rejestru podatkowego VAT. Sam interes faktyczny nie wystarcza do skutecznej inicjacji takiego postępowania.
Na postanowienie organu podatkowego o odmowie udostępnienia dokumentów niewchodzących w skład akt nie przysługuje zażalenie, zgodnie z art. 178 i art. 179 Ordynacji podatkowej. Samo postanowienie o odmowie winno mieć formę postanowienia, lecz odwołanie możliwe jest tylko w określonych przypadkach.