Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uchylająca decyzję organu I instancji w zakresie rozliczeń VAT i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest zgodna z prawem. Organ odwoławczy wskazał niezbędne kroki dowodowe czyniące decyzję kompletną w świetle ustalonych okoliczności faktycznych.

Pełnomocnictwo szczególne musi określać konkretną sprawę podatkową, aby było skuteczne procesowo; szerokie formuły zastępstwa przed organami urzędowymi nie wystarczają dla spełnienia wymagań z art. 138e § 1 Ordynacji podatkowej.

Sąd pierwszej instancji niewystarczająco rozważył kwestię prowadzenia postępowania względem wszystkich członków zarządu w kontekście odpowiedzialności za zaległości spółki na rzecz PFRON. Z tego względu wymaga ona ponownego rozpoznania.

Wydatek wynikający z zawartej ugody, będący konsekwencją zawinionych działań przedsiębiorcy, nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie realizuje on celu osiągnięcia, zabezpieczenia ani zachowania źródła przychodów.

Brytyjski podatek VAT w rozliczeniach Spółki na terytorium Wielkiej Brytanii nie stanowi przychodów ani kosztów uzyskania przychodów na gruncie polskiego podatku CIT, z uwagi na konstrukcyjną autonomiczność i neutralność podatku VAT.

Wspólnik spółki luksemburskiej typu S zobowiązany jest do memoriałowego rozpoznawania przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę niezależnie od faktycznego otrzymania dywidendy.

Zmiana powierzchni działów specjalnych produkcji rolnej stanowi zmianę w prowadzonej produkcji, którą należy zgłosić w terminie 7 dni do urzędu skarbowego. Brak takiego zgłoszenia uniemożliwia skuteczną korektę deklaracji PIT-6 oraz dochodzenie korzystnych zmian w zakresie zaliczek na podatek dochodowy.

Decyzja organu nie naruszała prawa w zakresie ograniczenia poboru zaliczek, a podmiot obciążony obowiązkiem uprawdopodobnienia, tj. podatnik, nie wykazał spełnienia przesłanek kwalifikujących statek jako eksploatowany w transporcie międzynarodowym.

Skarżąca była świadoma i brała udział w oszustwach podatkowych w ramach karuzeli podatkowej. Postępowanie karno-skarbowe przeciwko skarżącej nie miało instrumentalnego charakteru, co skutkowało uznaniem nieważności skargi kasacyjnej H. P.

Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej uniemożliwia rozpoznanie zarzutów dotyczących błędów proceduralnych i materialnych, jeśli nie są one wyraźnie wskazane w skardze. Wady sformułowania skargi obciążają stronę składającą, co skutkuje jej oddaleniem.

Ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy uzależnione jest od uprawdopodobnienia przez podatnika spełnienia przesłanek z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej. Brak wykazania, że praca najemna była wykonywana na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym, wyklucza zastosowanie ulgi abolicyjnej.

Przesłanki odpowiedzialności podatkowej obejmują świadomość uczestnictwa w pozornych transakcjach, co w niniejszej sprawie wyklucza prawo do odliczenia podatku VAT lub zastosowania stawki 0% VAT.

W transakcjach podatkowych, jeśli podatnik nie zachowuje należytej staranności w weryfikacji kontrahentów, z którymi zawiera transakcje, a obroty mają cechy fikcyjne, organy mogą odmówić odliczenia podatku naliczonego.

Główny nurt polityki prorodzinnej państwa przewiduje możliwość preferencyjnego opodatkowania na mocy art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. dla rodzica nierozwiedzionego, który w roku podatkowym wytworzył ramach samodzielnej pieczy i wychowania dziecka, mimo współudziału drugiego rodzica. Skarga kasacyjna organu podatkowego została oddalona.

Pozbawienie prawa do odliczenia VAT wymaga niebudzących wątpliwości ustaleń faktycznych. Organy podatkowe muszą dokonać wszechstronnej oceny dowodów, uwzględniając także okoliczności korzystne dla podatnika. W przypadku nieprzezwyciężenia wątpliwości, postępowanie należy umorzyć.

Podatnik, który świadomie uczestniczył w karuzeli podatkowej, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur niedokumentujących rzeczywistych transakcji gospodarczych. Badanie dobrej wiary podatnika jest zbędne, jeśli działał ze świadomością przestępczego charakteru transakcji (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Nieprzedłożenie wymaganej dokumentacji do zastosowania preferencyjnej stawki akcyzy uniemożliwia skorzystanie z tej preferencji, przy czym przepisy ulgowe muszą być interpretowane ściśle, a brak spełnienia warunków oznacza powrót do standardowego opodatkowania olejem opałowym.

Udział podmiotu w oszustwie podatkowym typu karuzelowego stanowi podstawę do odmowy prawa do odliczenia VAT, jeśli wynika z dowodów, że jego działanie polegało na realizacji sztucznych transakcji w ramach ukrytego mechanizmu unikania opodatkowania.

Niespełnienie wymagań dokumentacyjnych przewidzianych w art. 89 ustawy o podatku akcyzowym wyklucza zastosowanie preferencyjnej stawki akcyzy, skutkując stosowaniem stawki podstawowej. Interpretacja przepisów dotyczących ulg i zwolnień musi być ścisła, bez rozszerzania ich zakresu.

O ile warunki do preferencyjnej stawki akcyzy nie są spełnione przez podatnika, stawka zwana sankcyjną stosowana jest jako podstawowa, zabezpieczając interes fiskusa. Wykładnia rozciągająca ulg i preferencji jest niedopuszczalna, o ile nie spełnia się wymogów formalnych.

Przedawnienie zobowiązania podatkowego uniemożliwia wznowienie postępowania, nawet gdy ujawniono nowy dowód; zmiana linii orzeczniczej, w tym w odniesieniu do ulgi meldunkowej w tym zakresie, nie stanowi przesłanki wznowieniowej.

Skarga kasacyjna wspólnika pasywnego luksemburskiej spółki transparentnej na indywidualną interpretację podatkową została oddalona, uznając prawidłowość rozpoznawania przychodu na zasadzie memoriałowej, na podstawie przypadających proporcjonalnie przychodów i kosztów, niezależnie od faktycznego wypłacenia zysku.

NSA uchyla wyrok WSA, wskazując na konieczność ocenienia czy wszczęcie postępowania karnego miało charakter instrumentalny, decydujący o zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.