Nie można uznać, że decyzja o odmowie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy narusza art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, jeśli wnioskodawca nie uprawdopodobnił niewspółmierności zaliczek do przewidywanego podatku.

Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na prawidłowość ustaleń dotyczących braku rzeczywistych usług objętych fakturami oraz poprawne zastosowanie procedur przez organy podatkowe i sąd I instancji.

Nieważność postępowania, wynikająca z braku połączenia tożsamych spraw do wspólnego rozpoznania przez WSA w Szczecinie, skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy celem zgodnego z prawem proceduralnym rozstrzygnięcia.

Dopuszczenie się przez sąd administracyjny nieprawidłowości proceduralnych, w postaci dwukrotnego orzekania w tożsamej sprawie bez jej połączenia, skutkuje przesłanką nieważności postępowania, co obliguje do uchylenia rozstrzygnięcia i ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z art. 111 § 1 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Szczecinie z powodu nieważności postępowania spowodowanej brakiem połączenia do wspólnego rozpoznania spraw, które mogły być objęte jedną skargą, co skutkowało dwukrotnym uchyleniem tej samej decyzji podatkowej.

Zmniejszenie wkładu komandytariusza w spółce komandytowej skutkuje powstaniem przychodu podatkowego z kapitałów pieniężnych zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 1a u.p.d.o.f., bez możliwości zastosowania przepisów przejściowych dotyczących umorzenia udziałów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił kasację organu, utrzymując wyrok WSA, który uchylił pierwotną interpretację podatkową.

Wykładnia art. 14b § 3 ordynacji podatkowej podkreśla obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego i jasnego stanowiska przez wnioskodawcę ubiegającego się o interpretację indywidualną, a brak spełnienia tych wymogów skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia.

W przypadku braku opodatkowania dochodów marynarza w Norwegii, nawet jeśli wykonywał pracę na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym, możliwość zastosowania przepisów Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania wymaga wnikliwego zbadania materialnoprawnych przesłanek. Ustalenie faktycznego zarządu przedsiębiorstwa eksploatującego jest kluczowe.

NSA orzekł nieważność postępowania WSA z uwagi na naruszenie art. 183 § 2 pkt 3 P.p.s.a., polegające na niepołączeniu tożsamych spraw współuczestników, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez WSA.

Obniżenie wartości nominalnej udziałów bez wynagrodzenia nie skutkuje możliwością rozliczenia przez wspólnika całości kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia tych udziałów. Podatnik może ująć w kosztach wyłącznie wydatki na nabycie udziałów w proporcji odpowiadającej ich rzeczywistej wartości po obniżeniu.

Gmina ma prawo zastosować własną metodę prewspółczynnika obrotowego do obliczenia proporcji odliczenia VAT, jeśli jest ona bardziej reprezentatywna dla specyfiki jej działalności niż metoda wynikająca z rozporządzenia Ministra Finansów.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego w celu zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest niedopuszczalne. Brak realnej aktywności organów postępowania karnoskarbowego po jego wszczęciu może wskazywać na instrumentalne wykorzystanie tego postępowania, co wymaga dokładnej analizy i zebrania odpowiednich dowodów przez organy podatkowe.

Wypłata przez spółkę kapitałową niepodzielonych zysków przedsiębiorcy, wcześniej opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi przychodu podlegającego ponownemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w myśl zasady kontynuacji.

Przy uchyleniu decyzji z powodu przedawnienia, istnieje możliwość przyczynienia się organu podatkowego do powstania przesłanki przedawnienia, co wymaga zbadania i może wpływać na możliwość naliczenia oprocentowania nadpłaty.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA uznana za bezzasadną; organy podatkowe prawidłowo prowadziły postępowanie wyjaśniające korektę deklaracji podatkowej, a zarzuty niewłaściwego zastosowania przepisów proceduralnych wniosku kasacyjnego były wadliwie skonstruowane.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną R. sp. z o.o., potwierdza, że ocena Sądu I instancji oraz ustalenie przedawnienia zobowiązania podatkowego pozostawało w zgodności z wcześniejszymi prawomocnymi wyrokami, a postępowanie karne skarbowe wpływające na przedawnienie nie było działaniem instrumentalnym.

Sąd uznał, że wywóz towarów poza obszar Unii Europejskiej uprawnia do zastosowania stawki 0% VAT, nawet jeśli brak ustalenia rzeczywistego nabywcy pojawił się po dokonaniu wywozu, o ile nie nastąpiło oszustwo w podatku od wartości dodanej na szkodę systemu podatkowego UE.

NSA potwierdził stanowisko organów podatkowych: wykazanie w deklaracji VAT fikcyjnych transakcji nie uprawnia do odliczenia podatku naliczonego. Prawidłowo oceniono dowody i wykazano brak rzeczywistego charakteru transakcji.

Metoda odliczenia podatku VAT zaproponowana przez Gminę w postaci proporcji obrotowo-powierzchniowej nie spełnia wymogów określonych w art. 86 u.p.t.u., jako że nie uwzględnia specyfiki działalności i nie odzwierciedla obiektywnie faktycznego wykorzystania towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Dostawa niezabudowanych nieruchomości nabytych od osób fizycznych jest wyłączona z opodatkowania art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., gdyż brak jest podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości niespełniającego wymogów zwolnienia z VAT.

W przypadku identycznych spraw podlegających łączeniu, sąd administracyjny ma obowiązek ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, a naruszenie tego obowiązku stanowi przesłankę nieważności postępowania.

NSA uznał, że odnowienie obowiązku podatkowego z tytułu spadku nie implikuje obowiązku złożenia zeznania podatkowego, tym samym nie ma zastosowania pięcioletni termin przedawnienia, lecz trzyletni, liczony od końca roku podatkowego, w którym powstał obowiązek.

Fundusze inwestycyjne z państw trzecich mogą żądać zwrotu nadpłaty podatku oraz oprocentowania od dnia pobrania do zwrotu zgodnie z zasadami skuteczności i lojalnej współpracy, nawet po upływie 30 dni od publikacji wyroku TSUE.

Metoda proporcji powierzchniowej dla odliczenia VAT, proponowana przez Gminę, nie spełnia kryterium adekwatności do specyfiki działalności, co wyklucza jej zastosowanie w tym przypadku (art. 86 ust. 2b ustawy o VAT).