Odsetki od pożyczki na zakup akcji, zapłacone po sprzedaży tych akcji, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, co narusza stanowisko Dyrektora KIS o ich wykluczeniu. Interpretacja organu podatkowego niedokładnie uzasadniająca swoje stanowisko podlega uchyleniu.

W sytuacji wynajmu lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe, mimo prowadzenia tej działalności w ramach działalności gospodarczej, nieruchomości te nie są uznawane za zajęte na działalność gospodarczą, a tym samym podlegają niższej stawce podatkowej z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l.

Podatnik ma prawo zastosować indywidualną metodę kalkulacji prewspółczynnika, wykazując, że jest ona bardziej reprezentatywna, niż metoda przewidziana w rozporządzeniu, o ile precyzyjnie odzwierciedla faktyczne wykorzystanie mienia.

Działalność węgierskiej spółki na terytorium Polski, w ramach biura i pracownika, ma charakter przygotowawczy i pomocniczy, co nie konstytuuje zakładu podatkowego zgodnie z polsko-węgierską konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania."} vực của Luật Hình sự liên bang. Giai đoạn xét xử diễn ra trong khoảng thời gian một năm. Theo Toà án, hành vi của bị cáo không chỉ vi phạm pháp luật mà còn gây ra

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z powodu niewłaściwego zastosowania przepisów dotyczących uzasadnienia wyroku i stawki VAT, wskazując na potrzebę jednoznacznej oceny stanowiska organu podatkowego przez WSA.

W przypadku uczestnictwa podatnika w strukturalnym procederze wyłudzenia podatku VAT (karuzeli podatkowej), brak należytej staranności kupieckiej uniemożliwia powoływanie się na zasadę neutralności podatku VAT oraz domaganie się odliczenia podatku naliczonego.

Skarga kasacyjna jest oddalona; wniosek o przywrócenie terminu wniesiono niezgodnie z art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. Bieg terminu liczony od doręczenia zawiadomienia w postępowaniu egzekucyjnym. Naruszony termin nie uzasadnia przywrócenia.

Linie telekomunikacyjne położone w kanalizacji kablowej jako całość techniczno-użytkowa stanowią budowlę i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od rozdzielenia własności ich elementów.

Ujawnienie po wydaniu ostatecznej decyzji podatkowej faktu wykorzystania nieruchomości na działalność gospodarczą może stanowić podstawę wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, jako nowa okoliczność faktyczna nieznana organowi. Mimo to, decyzje podatkowe powinny być uchylone z powodu błędnego zastosowania stawki podatkowej.

Decyzje organów podatkowych uchylone, ale wznowienie postępowania uzasadnione przy ujawnieniu nowych istotnych okoliczności związanych z działalnością gospodarczą. Sąd utrzymał zasadę trwałości uprzednich decyzji oraz wskazał konieczność poprawnego określenia właściwej stawki podatku.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a., a prawidłowość stosowania art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19 w postępowaniu podatkowym została potwierdzona.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych jest niedopuszczalne w myśl art. 15zzr ustawy COVID-19; decyzje oparte na tej wykładni należy uchylić, kierując je do ponownego rozpoznania zgodnie z uchwałą NSA.

NSA uznaje za dopuszczalne zawieszenie postępowania podatkowego w sprawie zwrotu podatku, gdy organ występuje o niezbędne informacje do administracji innego państwa, a brak tych informacji uniemożliwia prawidłowe rozstrzygnięcie.

Faktury VAT wystawione na rzecz podatnika, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jak stanowi art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne, podtrzymując decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, uznając że postępowania dowodowe oraz kwalifikacja podatkowa wydatków spełniły wymogi prawne, nie znajdując naruszenia przepisów postępowania ani prawa materialnego w orzeczeniu WSA.

NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność analizy instrumentalnego charakteru postępowania karnego skarbowego w kontekście zawieszenia biegu terminu przedawnienia podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął, iż były członek zarządu spółki ponosi odpowiedzialność podatkową za zaległości podatkowe, gdyż nie złożył wniosku o upadłość spółki pomimo wystąpienia przesłanek niewypłacalności, a egzekucja z majątku spółki została uznana za bezskuteczną.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak faktycznego wykonania usług przez zgłoszonego podwykonawcę uzasadnia wyłączenie tych kwot z kosztów uzyskania przychodów, a organy podatkowe prawidłowo uznały te fakty na podstawie dostępnych dowodów.

NSA orzekł, że rozstrzygnięcie WSA w Szczecinie było obarczone nieważnością z uwagi na obligatoryjne niepołączenie tożsamych spraw do wspólnego rozpoznania, co narusza art. 111 § 1 i art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza nieważność postępowania z powodu braku połączenia tożsamych spraw do wspólnego rozpoznania, co skutkuje uchyleniem wyroku WSA i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w celu spełnienia wymogów proceduralnych.

Zaniechanie obligatoryjnego połączenia spraw administracyjnych tożsamych pod względem przedmiotowym prowadzi do nieważności postępowania, co obliguje do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji i ponownego rozpoznania sprawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, dotyczące mechanizmu podzielonej płatności, mają charakter lex specialis względem Prawa upadłościowego i uniemożliwiają przekazanie środków z rachunku VAT na masę upadłościową, jeżeli na podatniku ciążą zaległości podatkowe.

Ocena prawna zawarta w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, sygn. I SA/Lu 134/22, wiąże strony i sądy w dalszych postępowaniach dotyczących analogicznych kwestii faktycznych i prawnych, chyba że doszłoby do zmiany samego prawa, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Akcesoryjny i solidarny charakter odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe stanowi przesłankę do sformułowania wymogu wydania decyzji w przedmiocie odpowiedzialności przed upływem terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, z których powstała zaległość, mająca być przedmiotem decyzji.