Usługi utrzymania dróg świadczone przez spółkę w ramach umowy z GDDKiA nie stanowią świadczenia kompleksowego, lecz są szeregiem odrębnych usług, co wyklucza stosowanie jednej stawki VAT oraz uzasadnia indywidualne opodatkowanie poszczególnych czynności.

Brak połączenia przez sąd administracyjny odrębnych, lecz tożsamych merytorycznie skarg w jednej sprawie, uzasadnia stwierdzenie nieważności postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a.

Brak podstaw do odliczenia podatku naliczonego z faktury, gdy dokument nie odzwierciedla rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a podatnik nie dochował należytej staranności.

Oddalenie skargi kasacyjnej Skarżącego czyni prawidłowym wcześniejsze ustalenia WSA oraz organy podatkowe w zakresie doręczenia decyzji określającej podatek VAT, co umożliwia pociągnięcie członka zarządu do odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że nieważność postępowania zachodzi, gdy sąd administracyjny prowadzi dwie sprawy o tożsamym przedmiocie osobno, co wymaga połączenia ich do wspólnego rozpoznania zgodnie z art. 111 § 1 p.p.s.a.

Żądanie odliczenia podatku naliczonego na podstawie fikcyjnych faktur VAT jest nieuzasadnione, gdy podatnikowi udowodni się brak dochowania należytej staranności w wyborze kontrahenta. Skarżący nie może odliczyć podatku na podstawie nieprawdziwych dokumentów.

Świadczenie usług utrzymania dróg na podstawie umowy z GDDKiA nie stanowi usługi kompleksowej; usługi te są odrębnymi świadczeniami opodatkowanymi właściwymi indywidualnie stawkami podatku VAT.

Usługi świadczone przez podatnika na rzecz GDDKiA nie stanowią świadczenia kompleksowego; są to odrębne i niezależne usługi, co uzasadnia stosowanie różnych stawek VAT. Brak jest podstaw do traktowania ich jako jednolitego świadczenia opodatkowanego jedną stawką.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak było podstaw do wznowienia postępowania podatkowego, gdyż orzeczenie TSUE nie miało wpływu na decyzję wymiarową, a skarga kasacyjna była niezasadna.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Sąd administracyjny ma obowiązek ocenić realność działań w postępowaniu karnym skarbowym pod kątem ich celowości.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA została oddalona, gdyż zakwestionowane faktury VAT nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a tym samym nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.

Zawieszenie postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1b pkt 1 o.p. jest zasadne, gdy organ potrzebuje niezbędnych informacji od zagranicznych organów w celu ustalenia zobowiązania, a brak jest innych okoliczności do rozstrzygnięcia.

Jedną z naczelnych zasad postępowania podatkowego jest działanie organów na podstawie przepisów prawa, a więc organy zawsze zobowiązane są uwzględnić zmianę stanu prawnego, jaka następuje w toku postępowania i orzekać na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odsetki od pożyczki na zakup akcji mogą być ujęte jako koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży akcji, nawet jeśli zapłata nastąpiła po sprzedaży, z uwagi na ich funkcjonalny związek z uzyskanym przychodem.

Gmina ma prawo stosować własną metodę kalkulacji prewspółczynnika VAT, o ile lepiej odzwierciedla specyfikę jej działalności, niż metoda ustawowa, przy czym musi ona być obiektywna i reprezentatywna, co zgodne jest z art. 86 ustawy o VAT.

Przychód uzyskany wskutek przeniesienia akcji jako świadczenia niepieniężnego należy kwalifikować jako zyski kapitałowe zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.d.o.p., nawet jeżeli przeniesienie to następuje w ramach datio in solutum.

Samochód marki Toyota [...], pomimo dokonanych adaptacji na potrzeby przewozu towarów, od momentu produkcji był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, co uzasadniało jego klasyfikację do kodu CN 8703 i opodatkowanie podatkiem akcyzowym jako samochód osobowy.

Urządzenia techniczne, jak sprężarki i agregaty sprężające, mogą być uznane za budowle, jeśli są powiązane z siecią gazową i ich funkcjonowanie jest niezbędne dla przesyłu gazu, a ich kwalifikacja prawnopodatkowa opiera się na definicjach z ustawy o podatkach lokalnych oraz Prawa budowlanego.

Decyzje organów administracyjnych w przedmiocie podatku od nieruchomości podlegały uchyleniu wskutek błędnego uzasadnienia, mimo prawidłowej oceny prawnej, że wznowienie postępowania było zasadne z powodu ujawnienia istotnych nowych okoliczności faktycznych.

W sprawie ulgi płatniczej z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego, NSA potwierdził dopuszczalność odmowy zmiany decyzji o rozłożeniu zaległości na raty w ramach uznania administracyjnego, przy braku interesu publicznego, mimo istniejącego ważnego interesu strony.

Jedną z naczelnych zasad postępowania podatkowego jest działanie organów na podstawie przepisów prawa, a więc organy zawsze zobowiązane są uwzględnić zmianę stanu prawnego, jaka następuje w toku postępowania i orzekać na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji.

Członek zarządu spółki, który podpisuje sprawozdania finansowe, przyjmuje na siebie obowiązki i odpowiedzialność wynikające z art. 116 Ordynacji podatkowej, nawet jeśli twierdzi o formalnym charakterze pełnionej funkcji.

Związek nieruchomości z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych musi wynikać z rzeczywistego lub potencjalnego jej wykorzystania w ramach tej działalności, a nie wyłącznie z faktu posiadania jej przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok WSA, potwierdzając możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odsetek zapłaconych po sprzedaży akcji, gdyż stanowią one rzeczywiste uszczuplenie majątku podatnika.