Zawieszenie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych trwa do zakończenia postępowania zabezpieczającego, a nie do wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej (art. 70 § 7 pkt 5 O.p.). Wyrok WSA uchylony z uwagi na błędne zastosowanie przepisów dotyczących zawieszenia biegu przedawnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż budynki i grunty związane z działalnością gospodarczą, choć częściowo wykorzystywane rolniczo, nie podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości, potwierdzając decyzję organów niższej instancji i oddalając skargę kasacyjną.
W przypadkach, gdy sąd decyduje o przeprowadzeniu posiedzenia niejawnego na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy o COVID, bez zgody strony, jest zobowiązany do poinformowania o tym stronę postępowania, inaczej skutkuje to uchyleniem wyroku i ponownym rozpoznaniem sprawy.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, oparta na zarzutach naruszenia prawa unijnego, jest niezasadna, gdyż brak jest wykazania rażącego naruszenia tych norm oraz podstawa skargi nie może być identyczna z podstawami rozpatrywanymi już w skardze kasacyjnej.
Sprzedaż posiłków w lokalach typu fast food na wynos może być traktowana jako dostawa towarów podlegająca 5% stawce VAT. Jednakże sprzedaż "na miejscu" w takich lokalach, zalicza się do świadczenia usług gastronomicznych opodatkowanych 8% stawką VAT, z zachowaniem prawa do ochrony wynikającej z wydanej interpretacji indywidualnej.
Pozbawienie strony możliwości skutecznej obrony praw w postępowaniu sądowym w wyniku niewłaściwego stosowania przepisów procesowych, uzasadnia uchylenie wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Brak tożsamości stron dokonujących czynności pozornej i ukrytej nie wyklucza zastosowania art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli działania stron były ukierunkowane na ominięcie skutków podatkowych poprzez ukrycie rzeczywistego celu czynności dyssymulowanej.
Pozorność czynności prawnej, wynikająca z zestawu powiązanych działań gospodarczych, może być podstawą do zastosowania art. 199a § 2 o.p., niezależnie od braku bezpośredniej tożsamości stron, jeżeli celem działań było uniknięcie opodatkowania.
NSA oddalił skargę kasacyjną Dyrektora KIS, potwierdzając wykładnię sądu pierwszej instancji, że koszty inwestycyjne mieszczące się w definicji kwalifikowanych mogą wpływać na zwolnienia podatkowe niezależnie od ich bezpośredniego związku z działalnością produkcyjną, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Ryczałtowy zwrot kosztów za sanitarny odstrzał dzikich zwierząt zawiera podatek VAT, stanowiąc kwotę brutto. Polski Związek Łowiecki, jako usługodawca, ma obowiązek wystawienia faktury VAT za świadczoną usługę na rzecz Powiatowego Inspektora Weterynarii, a myśliwi nie są stroną stosunku prawnego w kontekście opodatkowania VAT.
Zwolnienie podatkowe z art. 17 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. przysługuje, gdy dochód przeznaczony i wydatkowany jest na cele statutowe. Przeznaczenie na pożyczki lub dokapitalizowanie nie spełnia warunków zwolnienia, co skutkuje obowiązkiem podatkowym.
Dla jego rozstrzygnięcia konieczne jest, aby faktury VAT dokumentowały rzeczywiste czynności gospodarcze; w razie braku dowodów na ich wykonanie przez wskazanego wykonawcę, są one traktowane jako nierzetelne i nie stanowią podstawy do odliczenia podatku.
Dla potrzeb ustalenia początku biegu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, każde ponowne uzyskanie prawa własności do nieruchomości stanowi odrębne „nabycie”, od którego należy liczyć ten termin.
Wniosek o przywrócenie terminu w sprawach podatkowych bez wykazania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminowi nie rodzi obowiązku wezwania strony do uzupełnienia wniosku przez organ podatkowy.
W przypadku gdy nadpłata zostaje zaliczona na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, za dzień otrzymania nadpłaty należy uznać dzień wymagalności przyszłego zobowiązania, na który ma zostać przerachowana nadpłata. Z tym dniem podatnik uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu.
Ustawienie Spółki jako świadomego uczestnika karuzeli podatkowej nie zostało należycie dowiedzione. Bez jednoznacznych dowodów na brak staranności lub złą wiarę, decyzja o uchyleniu jest uzasadniona. Skarga kasacyjna oddalona.
Nabycie materiałów budowlanych przez skarżącą spółkę nie miało związku z działalnością opodatkowaną i było dokonane w warunkach nadużycia prawa celem uzyskania korzyści podatkowej, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania (art. 119a O.p.) nie może mieć wstecznego zastosowania do czynności sprzed wejścia w życie przepisów. Zasady nie można zmieniać w trakcie roku podatkowego (art. 7 ustawy nowelizującej).
Podatnik nie może zostać pozbawiony prawa do ulgi abolicyjnej na podstawie samej formy rejestrowania statku. Wymaga się przeprowadzenia szczegółowej analizy faktycznej oraz prawnej w zakresie eksploatacji statku przez norweską spółkę, mając na uwadze kryteria art. 14 Konwencji polsko-norweskiej.
Odpowiedzialność wspólnika spółki jawnej na podstawie art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej jest uzależniona od faktu bycia wspólnikiem w okresie powstania zaległości podatkowej, a nie od jego możliwości reprezentowania spółki.
Zagadnienie prejudycjalne, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do wydania decyzji podatkowej, musi bezpośrednio poprzedzać to rozstrzygnięcie; kwestie sporne w postępowaniu cywilnym nie mogą stanowić podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego, jeśli istnieje jedynie pośredni związek między nimi.
Czynności mające na celu uzyskanie odliczenia podatku naliczonego, przeprowadzone formalnie, lecz bez rzeczywistego celu gospodarczego, mogą być uznane za nadużycie prawa, skutkujące brakiem prawa do tego odliczenia.
Decyzja organu podatkowego, obejmująca zarzut uczestnictwa spółki w procede oszustwa podatkowego, nie została poparta wystarczającymi dowodami; zasada dwuinstancyjności oraz swobodnej oceny dowodów wymaga kompleksowego ustalenia faktów przed przyjęciem złej wiary podatnika.
Transakcja polegająca na nabyciu towarów w ramach oszukańczego łańcucha VAT, z wyłączeniem dobrej wiary u podatnika, wyłącza prawo do odliczenia podatku naliczonego.