Członek zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie udowodnił, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o upadłość, a okoliczności faktyczne wskazują na istnienie przesłanki niewypłacalności spółki.
Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. Sp. k. została prawnie oddalona przez NSA z powodu braku usprawiedliwionych podstaw merytorycznych, a zarzuty o naruszenie przepisów nie zostały wykazane w stopniu umożliwiającym ich rozstrzygnięcie.
Organy celne prawidłowo zweryfikowały i nałożyły właściwe cło antydumpingowe oraz podatek od towarów i usług, uwzględniając zgłoszenia celne o nieprawidłowym pochodzeniu towarów, co NSA w pełni potwierdził, oddalając skargę kasacyjną jako niezasadną.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną M. Sp. z o.o. Sp. k. za bezzasadną, podtrzymując decyzję organu podatkowego oraz wyrok WSA, wskazując na brak wykazania właściwego wpływu potencjalnych naruszeń proceduralnych i błędów wykładni.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wskazania istotnych naruszeń prawa przez sąd I instancji, które mogłyby wpłynąć na zmianę orzeczenia w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego i określenia kwoty należności.
Z uwagi na brak jasno sprecyzowanych naruszeń prawa materialnego oraz nieistotny wpływ zarzutów proceduralnych na wynik sprawy, skargę kasacyjną uznano za niezasadną i oddalono w całości.
Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki powstaje, gdy nie zgłoszono we właściwym czasie wniosku o upadłość lub nie wykazano okoliczności wyłączających winę, co uzasadnia utrzymanie tej odpowiedzialności, jeśli istnieją przesłanki niewypłacalności spółki.
Skarga kasacyjna, wniesiona przez M. Sp. z o.o. Sp.k., została oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw oraz niedostateczne spełnienie wymogów formalnych, co uniemożliwiało skuteczne podważenie decyzji I instancji.
Odpowiedzialność członka zarządu spółki kapitałowej za zobowiązania podatkowe zachodzi, gdy nie zgłoszono w terminie wniosku o upadłość i nie wskazano mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie wierzycieli, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.
W przypadku braku transakcji na rynku dla budowli publicznych, możliwe jest zastosowanie metody odtworzeniowej do określenia ich wartości podatkowej, pod warunkiem rzetelnej oceny odpowiedniej opinii biegłego.
Członek zarządu spółki odpowiada za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił w odpowiednim czasie wniosku o ogłoszenie upadłości i nie wskazał mienia umożliwiającego zaspokojenie zobowiązań, tym samym nie wykazując przesłanek egzoneracyjnych, o których mowa w art. 116 Ordynacji podatkowej.
Określenie wartości budowli w trybie art. 4 ust. 7 u.p.o.l. może opierać się na wartości odtworzeniowej, kiedy budowle nie uczestniczą w obrocie rynkowym, a opinia ta została należycie oceniona przez organ podatkowy.
Wycena budowli (utwardzenia terenu, ogrodzenia) dla celów podatku od nieruchomości, w sytuacji braku obrotu rynkowego, może opierać się na wartości odtworzeniowej, jeżeli organ podatkowy wykazał, że przyjęcie tej metody jest zgodne z zasadami prawa i nie narusza praw podatnika.
W postępowaniu dotyczącym opodatkowania podatkiem od nieruchomości, uznaje się za dopuszczalne stosowanie wartości odtworzeniowej dla budowli, które ze względu na rodzaj i przeznaczenie nie są przedmiotem obrotu rynkowego. Należyta ocena takich opinii przez organ podatkowy, zgodna z obowiązkami dowodowymi, pozwala na przyjęcie tej wartości jako podstawy opodatkowania.
Nieruchomości wykorzystywane statutowo, lecz nie zawsze faktycznie na cele gospodarze, mogą być opodatkowane jak związane z działalnością gospodarczą, gdy formalnie i potencjalnie spełniają te przesłanki z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.
W sprawie dotyczącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości dopuszczalne jest ustalenie wartości budowli w oparciu o ich wartość odtworzeniową, gdy brak jest rynku dla tego typu obiektów. Organ podatkowy winien racjonalnie uzasadnić wybór metody wyceny oraz rozwiązać wątpliwości powstałe w wyniku opinii sporządzonych przez rzeczoznawców.
Dopuszczalne jest oparcie wyceny budowli o wartość odtworzeniową, gdyż wartość rynkowa i odtworzeniowa są równoważnymi metodami zależnymi od cech nieruchomości, nawet gdy przepisy odwołują się do wartości rynkowej.
Członka zarządu odpowiada solidarnie z majątkiem własnym za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie złożono we właściwym czasie wniosku o upadłość, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna; choroba członka zarządu i rola "figuranta" nie stanowią przesłanek egzoneracyjnych.
W sprawie o ustalenie podstawy opodatkowania budowli w postaci utwardzenia terenu i ogrodzenia, dopuszczalne jest oparcie się na metodzie wyceny odtworzeniowej, gdy brak jest danych transakcyjnych. Ocena dowodów i wyceny przez organ podatkowy, dokonana zgodnie z zaleceniami sądu, była wystarczająco wnikliwa i zgodna z prawem.