Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest niedopuszczalne i nie realizuje celów prawnych, co potwierdza brak skutków zawieszenia terminu przedawnienia.

Podatnicy mogą w ramach art. 16i ust. 5 updop zmieniać stawki amortyzacyjne zarówno w okresach przyszłych, jak i przeszłych, o ile zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu, a przepis nie ogranicza tej możliwości do pierwszego miesiąca roku podatkowego.

Rekompensata z tytułu zamrożenia cen gazu, zgodnie z prawem energetycznym i ustawą o ochronie odbiorców gazu, nie stanowi dotacji, subwencji ani dopłaty podlegającej VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 u.p.t.u., i w konsekwencji, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Skarga kasacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, dotycząca błędnej kwalifikacji przychodów z najmu jako działalności gospodarczej, jest bezzasadna. Przy umowie najmu, gdzie najem nie ma cech zorganizowanej działalności, przychody nie są kwalifikowane jako działalność gospodarcza.

NSA podtrzymuje stanowisko, że zawiadomienie o postępowaniu karnym skarbowym skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia, a działania organów skarbowych w kontekście nadużycia prawa w VAT znajdują oparcie w prawidłowo zgromadzonych dowodach. Skarga kasacyjna jest oddalona.

Wyłączenie z przychodów przedsiębiorców na podstawie art. 15gga ust. 25 ustawy z dnia 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.) dofinansowania otrzymanego na rzecz ochrony miejsc pracy dotyczy więc wyłącznie świadczeń wypłaconych przedsiębiorcom

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie może być determinowane wyłącznie upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Wymaga dogłębnej analizy okoliczności, czynności dowodowych i działań organu podatkowego.

Wyrok NSA z dnia 19 marca 2025 r. oddalający skargę kasacyjną spółki w B., potwierdza brak przesłanek do wznowienia postępowania. Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie ma decydującego wpływu na kontrolowaną decyzję podatkową, a ocena legalności postępowania podatkowego przez organy jest prawidłową.

Dobrowolne umorzenie udziałów wspólnika w spółce kapitałowej, także bez wynagrodzenia, mieści się w pojęciu transakcji kontrolowanej na gruncie art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT i podlega regulacjom o cenach transferowych.

Naturalny proces spływu lub też przesiąkania (infiltracji) wody wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, sam w sobie nie może wyznaczać granic i obszaru „zajęcia” gruntów na działalność gospodarczą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 9 u.p.o.l.

Dla celów zwolnienia podatkowego art. 21 ust. 1 pkt 131 updof wymaga nabycia przez podatnika własności nieruchomości; samo zamieszkiwanie w budynku należącym do małżonka nie spełnia ustawowych wymogów tego zwolnienia.

Sąd, odbierając skargę kasacyjną, podtrzymał decyzję o odmowie uchylenia poprzedniej decyzji podatkowej. Sformułowano tezę, że procedura powołań na wniosek nowej KRS nie narusza zasady bezstronności czy niezawisłości konwencjonowanej ani unijnej.

W przypadku art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, przesłanki "ważny interes podatnika" oraz "interes publiczny" nie obligują organu do umorzenia zaległości podatkowej, co oznacza uznaniowy charakter takiej decyzji, a sąd administracyjny nie może narzucać organowi decyzji w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepisy dotyczące rachunków VAT, jako przepisy szczególne, nie ulegają modyfikacji na skutek ogłoszenia upadłości podatnika. Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę syndyka masy upadłości domagającego się środków z rachunku VAT, z uwagi na istniejące zaległości podatkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego było instrumentem zawieszenia przedawnienia, co skutkuje uznaniem jego bezskuteczności w kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, iż nie spełniała ona formalnych przesłanek do jej uwzględnienia, a zarzuty nie odpowiadały wymogom prawnym dotyczącym kasacji, co wykluczało możliwość merytorycznej oceny wyroku sądu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że firma audytorska naruszyła przepisy o biegłych rewidentach oraz rozporządzenia unijne, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej przez Polską Agencję Nadzoru Audytowego. Zaskarżenie decyzji zostało uznane za niezasadne.

Środki pieniężne uznane wstępnie za darowiznę wymagają pełnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych przez organ podatkowy przed kwalifikacją prawnopodatkową; decyzja organu o umorzeniu postępowania była przedwczesna.

Sukcesja uniwersalna obejmuje prawo do kontynuacji wyboru formy opodatkowania podjętego przez spadkodawcę na podstawie art. 9a ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako prawo majątkowe przechodzące na spadkobiercę.

Sukcesja praw i obowiązków podatkowych, o której mowa w art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej, obejmuje także wybór sposobu opodatkowania dokonany przez spadkodawcę. Po jego śmierci, spadkobierca nabywa prawo do kontynuowania wybranego sposobu opodatkowania, nie jest wymagane złożenie oświadczenia w terminach określonych w art. 9a ust. 2 u.p.d.o.f.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie skargi kasacyjnej A. Spółki z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego potwierdza brak podstaw do wznowienia postępowania na podstawie wyroku TSUE C-189/18, uznając, że nie miał on wpływu na ostateczną decyzję wymiarową.

Wyrok NSA, sygn. akt zrzeka się uchylenia decyzji ostatecznej o VAT wskazując, że wyrok TSUE C-189/18 nie wpływa na treść decyzji ostatecznej w sprawie wznowienia na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 O.p.

Nadpłata podatku powstała wskutek uchylenia decyzji organu podatkowego powinna być oprocentowana od dnia jej powstania, co wynika z faktu, że organ przyczynił się do jej powstania. Uchylenie decyzji potwierdza błędną kwalifikację przychodów.

W postępowaniu o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy nie jest wymagane przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego, a skarga kasacyjna nieskutecznie podważająca art. 22 § 2a O.p. jest nieuprawniona; oddalono skargę kasacyjną D.B.