Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza legalność opodatkowania nieruchomości na podstawie jej klasyfikacji w ewidencji gruntów, odrzucając skargę kasacyjną zarzucającą naruszenie zasady zaufania obywatela do państwa prawa.

Odmowa wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn przez organ podatkowy była prawidłowa z uwagi na niedochowanie terminu zgłoszenia nabycia spadku przez stronę, a zaświadczenie jest aktem wiedzy organu niewpływającym na prawa podatnika.

Uchwała Rady Miasta zgodna z prawem wprowadza przedmiotowe zwolnienie od podatku, spełniając wymogi art. 7 ust. 3 u.p.o.l.; brak podstaw do naruszenia konstytucyjnych zasad równości i wyłączności ustawowej przy nakładaniu podatków.

W przypadku uczestnictwa w oszustwie podatkowym "karuzelowym" podatnik, świadomy charakteru transakcji jako pozornych, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT, a transakcje pozostają poza systemem VAT. Decyzje organów o odmowie odliczenia i korekty zobowiązań podatkowych są uzasadnione. Odwołanie oddalone.

Sprzedaż niezabudowanej działki gruntu przez skarżącego, mimo wcześniejszego podziału i zawarcia umowy przedwstępnej z przedsiębiorcą, nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT.

Nabycie nieruchomości z założeniem przeznaczenia jej na cele inne niż mieszkaniowe nie uprawnia do skorzystania z ulgi podatkowej, o jakiej mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., chyba że wykazane zostanie, iż pierwotnym celem zakupu była realizacja własnych potrzeb mieszkaniowych.

Uchwała Rady Miasta P. z 8 kwietnia 2014 r. wprowadzająca zwolnienia z podatku od nieruchomości posiada charakter wyłącznie przedmiotowy, zgodny z art. 7 ust. 3 u.p.o.l., i tym samym nie narusza norm konstytucyjnych ani zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że spełnione są przesłanki do wydania interpretacji indywidualnej na rzecz skarżącej spółki i jej wspólników. Uznano, że wspólny wniosek o interpretację, dotyczący przyszłych zdarzeń podmiotowo-majątkowych, należy uznać za wystarczający do wszczęcia postępowania.

Uprawnienie do ulgi abolicyjnej, wynikające z art. 27g u.p.d.o.f., przysługuje tylko w przypadku pracy na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym. Przewóz osób i towarów przez statki specjalistyczne, niesłużące transportowi morskiemu, nie kwalifikuje się jako "transport międzynarodowy".

Koszty opłat przyłączeniowych związanych z rozbudową infrastruktury przesyłowej przedsiębiorstwa energetycznego nie stanowią kosztów wytworzenia środka trwałego (budynku) w rozumieniu art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Brak kompleksowej analizy materiału dowodowego i nieuwzględnienie wszystkich zarzutów skargi kasacyjnej przez WSA stanowiło podstawę do uchylenia wyroku i nakazu ponownego rozpoznania sprawy przez ten sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie wymogów formalnych oraz zaniżenie wartości transakcji ujętych w rejestrach VAT stanowiło podstawę do utrzymania w mocy decyzji organów podatkowych, co wykluczało rozliczenie sprzedaży w procedurze VAT marża.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że forma uczestnictwa w łańcuchu oszustw karuzelowych wyklucza zastosowanie zasady neutralności VAT i prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie odwzorowały rzeczywistych transakcji gospodarczych. Oddalono skargę kasacyjną potwierdzając prawidłowość decyzji organu podatkowego.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego w celu zawieszenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego narusza zasadę zaufania do organów podatkowych, a zaniechanie czynności procesowych w postępowaniu wskazuje na instrumentalne jego wykorzystanie.

Subiekt, który wiedział lub powinien wiedzieć o uczestnictwie w oszustwie podatkowym poprzez pozorne faktury, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT. Organy podatkowe słusznie uznały czynności za niewykonane, odmawiając skarżącej prawa do odliczenia.

W sprawie dotyczącej podatku VAT za 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał decyzję o nieuznaniu prawa do odliczenia podatku z wadliwych faktur za prawidłową, odrzucając zarzuty instrumentalnego wszczęcia postępowania karnoskarbowego.

NSA potwierdził, że skarga kasacyjna skierowana przez M. N. i G. N. jest niezasadna, podtrzymując tym samym decyzję o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe. Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji organu podatkowego ani stwierdzenia niezasadności wyroku WSA.

Brak odpowiedniego uzasadnienia decyzji o zawieszeniu biegu przedawnienia, poprzez wszczęcie postępowania karnoskarbowego, uzasadnia jej uchylenie; decyzja musi wykazać brak instrumentalnego zastosowania art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji Podatkowej.

Podatkowi VAT z tytułu nabycia opodatkowanych usług obcych, refakturowanych na klientów z pełnym VAT, przysługuje bankowi pełne odliczenie podatku naliczonego, gdyż usługi te pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z czynnościami opodatkowanymi.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, należy jednoznacznie ustalić, czy skarżąca miała świadomość uczestniczenia w oszustwie podatkowym oraz zważyć okoliczności wynikające z wyroków karnych, wpływające na ocenę rzeczywistego charakteru transakcji.

Decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy organ podatkowy ustali brak majątku umożliwiającego zabezpieczenie spłaty zaległości, oraz uprawdopodobni niewykonanie zobowiązania.

Nabywca przedsiębiorstwa upadłego, jako wolny od obciążeń, nie może być uznany za następcę prawnego w zakresie zobowiązań podatkowych upadłego, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania podatkowego przez tego nabywcę.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza nieważność postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z uwagi na naruszenie prawa do obrony skarżącego poprzez rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, mimo żądania rozprawy, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Postanowienie o powołaniu biegłego nie stanowi o istocie sprawy, przez co nie podlega trybowi zażalenia. Zarzuty dotyczące osoby biegłego winny być rozpatrywane poprzez wniosek o jego wyłączenie, nie zaś poprzez wyjaśnienia postanowień.