Do ponownego rozpoznania przekazuje się sprawę celem wszechstronnego zbadania, czy Skarżący dochował należytej staranności podatkowej i działał w dobrej wierze, przy zapłatnej współpracy z pośrednikiem i rzeczywistym uczestnictwie w transakcjach.
Podatnik może zmienić stawki amortyzacyjne także wstecz, o ile nie nastąpiło przedawnienie, a zmiana dotyczy wszystkich okresów w danym roku podatkowym. Zakres tej zmiany nie ogranicza możliwość wstecznej modyfikacji rozliczeń podatkowych.
Kabel elektroenergetyczny umieszczony bezpośrednio w ziemi stanowi budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 3 pkt 3 i 3a ustawy - Prawo budowlane.
Działania organów podatkowych oraz ocena sądu I instancji odnośnie nierzetelności księgi przychodów i rozchodów prowadzonej przez podatnika były zgodne z regułami prawa, w szczególności zasadą swobodnej oceny dowodów. Skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.
NSA uchyla wyrok WSA z powodu niewystarczającego uzasadnienia przyjętego stanu faktycznego, uznając konieczność ponownej oceny dobrej wiary i staranności w rozliczeniach podatkowych skarżącej.
Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT, jeśli faktury te nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę O. sp. z o.o., uznając brak rażącego naruszenia prawa unijnego przez wcześniejszy wyrok sądowy. Skarga była niezasadna, gdyż nie wykazano oczywistych naruszeń przepisów Dyrektywy 112.
Wynagrodzenia z tytułu użytkowania światłowodów stanowią przychody z urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., podlegając opodatkowaniu u źródła.
Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji musi zdecydowanie ograniczać się do badania przesłanek rażącego naruszenia prawa, które muszą wynikać z samej treści decyzji, a nie z jej ustaleń faktycznych.
Przeniesienie własności rzeczy na rzecz właściwego organu podatkowego celem uiszczenia podatku, w trybie art. 66 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) nie stanowi transakcji podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie ma przy tym znaczenia, czy podatnik odliczył podatek naliczony od nabycia, czy wytworzenia tej rzeczy, bowiem rzecz
Grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy, nawet jeśli nie są obecnie wykorzystywane, podlegają opodatkowaniu stawką dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, jeżeli istnieje potencjalna możliwość ich użycia w działalności gospodarczej. Sam fakt posiadania takich gruntów przez przedsiębiorcę wpływa na uznanie ich za związane z prowadzoną działalnością.
W postępowaniu dotyczącym ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy nie jest wymagane przeprowadzanie pełnego postępowania dowodowego. Podatnik musi jedynie uprawdopodobnić przesłanki ograniczenia, a analiza organu powinna być ograniczona do tego zakresu.
Członek zarządu sp. z o.o. odpowiada za zaległości podatkowe, jeżeli faktycznie wykonywał obowiązki zarządcze w okresie powstania zaległości, mimo formalnej rezygnacji z funkcji.
Nie znajduje uzasadnienia przyjęcie legitymacji prawnej byłego prezesa zarządu spółki do wznowienia postępowań kontrolnych dotyczących jej zobowiązań podatkowych, bowiem taka legitymacja nie wynika z przepisów materialnych dot. odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uchybienia w uzasadnieniu wyroku WSA stanowią samodzielną podstawę kasacyjną, gdy uzasadnienie nie uwzględnia w pełni ustalonych okoliczności dotyczących staranności i świadomości podatnika w karuzelowym oszustwie VAT, co uzasadniało uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy.
Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej mogą być uznane za związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., jeśli istnieje potencjalna możliwość ich gospodarczego wykorzystania, bez względu na faktyczne lub bieżące ich użycie.
Nie zachodziła rażąca sprzeczność z prawem unijnym w orzeczeniu NSA, a skarga spółki, oparta na naruszeniu art. 20, 32, 33, 135 ust. 1 lit. b i 273 Dyrektywy 112, została uznana za bezzasadną.
Sąd kasacyjny uchylił wyrok sądu pierwszej instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność właściwej oceny legalności decyzji podatkowej w kontekście świadomego udziału w karuzeli podatkowej.
Ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy jest uzależnione od uprawdopodobnienia przez podatnika, że zaliczki byłyby niewspółmiernie wysokie. Pojęcie transportu międzynarodowego oznacza przewóz zarobkowy osób lub towarów, a statek wspierający transport nie jest traktowany jako eksploatowany w tym transporcie.
Sąd uznał, że dochody uzyskane przez marynarza na statkach nie są dochodami z transportu międzynarodowego. Są one opodatkowane w Polsce bez możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej, gdyż statki te są przeznaczone do operacji wiertniczych, a nie transportu morskiego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że kasa nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, oddalając interpretację indywidualną jako naruszającą art. 14c §1 i §2 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie istoty sporu oraz niezapewnienie wyczerpującej argumentacji prawnej.
Wykładnia przepisów dokonana w zaskarżonej interpretacji indywidualnej narusza art. 14c § 1 i § 2 O.p., gdyż brak w niej jest wyczerpującego uzasadnienia prawnego dotyczącego kwalifikacji podatkowej dochodów małoletniego skarżącego oraz pomija istotne elementy przedstawionego stanu faktycznego.
Odpisy amortyzacyjne od składników majątku nabytych nieodpłatnie w drodze darowizny, zwolnionej od podatku, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli amortyzację rozpoczęto przed 1 stycznia 2018 roku. Przepisy wyłączające tę możliwość naruszają konstytucyjną zasadę ochrony interesów w toku.
Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania (art. 119a-119f O.p.) nie mogą być stosowane w trakcie roku podatkowego 2016 do określenia wysokości zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za tenże rok, gdyż ich zastosowanie naruszałoby zasadę niedziałania prawa wstecz.