Decyzja organu podatkowego doręczona skutecznie na adres wskazany w zgłoszeniu NIP-8 nie ulega wznowieniu. Skarżąca dobrowolnie podała ten adres, nie zachodzą przesłanki wznowienia z braku skutecznego doręczenia (NSA, wyrok z dnia 9 maja 2025 r.).

Przewlekłość postępowania podatkowego prowadzonego przez organ podatkowy, objawiająca się długimi przerwami między czynnościami, stanowi rażące naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w odpowiednim terminie, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej organu.

Na postanowienie organu odwoławczego o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie, a błędne pouczenie strony nie uzasadnia uchylenia zaskarżonego wyroku sądu pierwszej instancji.

Oddalenie skargi kasacyjnej w związku z prawidłowością decyzji organu podatkowego o odmowie zastosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie fikcyjnych faktur. Weryfikacja zarzutów proceduralnych i materialnoprawnych nie wykazała naruszeń.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ podatkowy z rażącym naruszeniem prawa, oddalając skargę kasacyjną i nakładając obowiązek kosztów postępowania kasacyjnego na organ podatkowy.

Wznowienie postępowania podatkowego nie jest uzasadnione, gdy nie zachodzą przesłanki z art. 240 § 1 O.p., a nowe okoliczności lub dowody nie wpływają na decyzję ostateczną.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego może mieć charakter instrumentalny, jeżeli nie podjęto realnych działań merytorycznych w postępowaniu karnym. (NSA, I FSK 540/21)

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy wznowienia postępowania podatkowego, z uwagi na niedochowanie terminu oraz braku wykazania przesłanek przedawnienia zobowiązań podatkowych, została oddalona.

Decyzja ostateczna NUC-S nie naruszała prawa w sposób rażący, zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, co uniemożliwiało stwierdzenie jej nieważności. Niedopuszczalne jest rozszerzanie wykładni przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

NSA uchylając wyrok WSA w Bydgoszczy stwierdził konieczność ponownego zbadania, czy wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało charakter instrumentalny w kontekście zawieszenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, uwzględniając treść uchwały NSA I FPS 1/21.

Wydatki związane z organizacją eventów, mimo ich rekreacyjnego charakteru, mogą mieć pośredni związek z działalnością opodatkowaną i uzasadniać odliczenie VAT naliczonego, jeżeli wspierają strategiczne cele handlowe podatnika.

Dostarczycielem spornych towarów do W. Sp. z o.o. był cukier, co uzasadniało zastosowanie stawki VAT 8%, a nie 23%. Brak należytej staranności i świadomości w transakcjach skutkuje brakiem prawa do kwalifikacji odliczenia podatku naliczonego.

Przewlekłość postępowania podatkowego w rozliczeniu podatku VAT, wskazana przez WSA, miała charakter rażący. NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując uznanie przewlekłości i zapewniając zwrot kosztów postępowania dla skarżącej spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z uwagi na niedostateczne uzasadnienie prawne i faktyczne oraz niewłaściwą ocenę staranności skarżącego, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem pełniejszych ustaleń stanów faktycznego i prawnego w kontekście prawa do odliczenia podatku VAT.

W sprawach o zawieszenie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, postępowanie karno-skarbowe, wszczęte znacznie przed upływem przedawnienia, nie może być uznane za instrumentalne, jeśli podjęto realne działania dowodowe.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że proceduralna ocena instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego dla celów zawieszenia przedawnienia zobowiązania podatkowego winna być przedmiotem gruntownej analizy przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne.

Spółka komandytowa, wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku komplementariuszom, nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, który może być pobrany dopiero po obliczeniu dochodu spółki za dany rok podatkowy.

Opodatkowanie nieruchomości Agencji Mienia Wojskowego podatkiem od nieruchomości według stawek dla działalności gospodarczej jest zasadne, gdyż wykazano związek tych nieruchomości z działalnością gospodarczą, co jest wymagane przez art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Skarga kasacyjna dotycząca opodatkowania budynku podatkiem od nieruchomości jako związanym z działalnością gospodarczą, nie spełniająca precyzyjnych wymagań formalnych, podlega oddaleniu z uwagi na wadliwe określenie podstaw i argumentacji prawnej.

Budynek będący składnikiem majątku przedsiębiorstwa nie wyłącza go z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, o ile jego związek z działalnością gospodarczą został potwierdzony przez wykorzystywanie w ramach działalności przedsiębiorstwa.

NSA uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając wiążące oceny prawne wyrażone w prawomocnym orzeczeniu w zakresie przedawnienia zobowiązania podatkowego, co obliguje sąd niższej instancji do ich uwzględnienia. Sprawa wraca do WSA celem ponownej analizy i rozstrzygnięcia.

Grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy, wpisane do ewidencji środków trwałych, są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatkowej.

Interpretacja indywidualna uzyskana przez płatnika nie wpływa na zobowiązanie podatkowe podatnika wynikające z decyzji organu, jednak ochrania podatnika przed skutkami niepobrania zaliczek przez płatnika, zgodnie z art. 26a § 1 Ordynacji podatkowej.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty związane formalnie z infrastrukturą kolejową, nawet jeśli przewozy są zawieszone, o ile są w posiadaniu przedsiębiorstwa gospodarczego.