W przypadku niewskazania przez członka zarządu mienia umożliwiającego zaspokojenie znaczącej części zaległości podatkowych, oraz niezgłoszenia skutecznego wniosku o upadłość we właściwym czasie, odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona (art. 116 o.p.).

Nabywca wyrobów akcyzowych staje się podatnikiem zobowiązanym do zapłaty akcyzy, jeśli nie można udowodnić zapłaty akcyzy na wcześniejszym etapie obrotu, a samo oświadczenie o uiszczeniu zawarte na fakturze nie jest wystarczające.

Brak podpisania skargi w formie wymaganej przez Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi stanowi przeszkodę dla merytorycznego rozpoznania sprawy, zmuszając sąd do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych.

W przypadku weryfikacji pochodzenia towarów importowanych zgodnie z paneurośródziemnomorską Konwencją, polskie organy celne mogą odmówić preferencji tylko po wykazaniu 'uzasadnionych wątpliwości', a owoce weryfikacji kraje eksportu są wiążące i nie podlegają krajowemu postępowaniu.

Pojazd marki Mercedes Benz CLS 350 nie może zostać uznany za pojazd specjalnego przeznaczenia zgodnie z CN 8705, a powinien być klasyfikowany jako samochód osobowy według CN 8703, co skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku akcyzowego od pierwszej sprzedaży na terytorium kraju.

Doręczenie osobie trzeciej decyzji podatkowej na adres zgodny z rejestrem CRP KEP jest skuteczne, jeśli osoba trzecia sama wskazała ten adres jako miejsce zamieszkania w dokumentach podatkowych.

Brak wykazania uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności świadectwa przewozowego EUR.1 przez organy celne kraju importu uniemożliwia zastosowanie odmowy przyznania preferencji celnej wynikającej z Konwencji paneurośródziemnomorskiej.

Brak wskazania przez organ celny kraju przywozu uzasadnionych wątpliwości, dotyczących świadectwa EUR.1, uniemożliwia pozbawienie importera prawa do preferencyjnej stawki celnej zgodnie z art. 32 ust. 6 Dodatku I Konwencji.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym jest pierwsza sprzedaż samochodu osobowego niezarejestrowanego zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego nie zapłacono akcyzy na terytorium kraju, co zobowiązuje sprzedawcę do uiszczenia należnego podatku.

Nieruchomości mieszkalne przeznaczone do najmu mieszkaniowego przez działalność gospodarczą są opodatkowane na zasadach właściwych dla budynków mieszkalnych, gdy spełniają funkcję zaspokajania potrzeb mieszkaniowych najemców. Decyzje o przeciwnym brzmieniu są niezasadne bez stosownych ustaleń.

Klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków, jako użytki kopalne, determinuje opodatkowanie podatkiem od nieruchomości. Ewentualna zmiana klasyfikacji wymaga odrębnej procedury administracyjnej.

NSA potwierdził obowiązek organów celnych do jednoznacznego wykazania uzasadnionych wątpliwości dotyczących pochodzenia towaru przed odmową preferencji celnych; zaniechano wskazania takich wątpliwości, co wyklucza odmowę preferencji.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie zostaje oddalona. Organy celne, nie wskazując uzasadnionych wątpliwości do autentyczności dokumentu pochodzenia towarów, nie miały podstaw do odmowy preferencyjnej stawki celnej.

Decyzja administracyjna o odmowie zwrotu oprocentowania nadpłaty podatku od nieruchomości może być uznana za przedwczesną, jeśli organ nie uwzględni wszystkich przesłanek wskazanych przez sądy w poprzednich orzeczeniach jako warunkujących prawidłowość opodatkowania.

Klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków determinuje rodzaj opodatkowania; podmioty kwestionujące właściwość klasyfikacji winny zainicjować postępowanie w celu jej korekty. Ostateczne opodatkowanie gruntu podatkiem od nieruchomości pozostaje zgodne z aktualnym wpisem ewidencyjnym.

Odrębne podpisanie skargi składanej w formie dokumentu elektronicznego jest bezwzględnym wymogiem formalnym; jego niedochowanie prowadzi do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Brak wskazania uzasadnionych wątpliwości przez organy celne uniemożliwia pozbawienie importera preferencji celnej; decyzje kwestionujące pochodzenie towarów muszą precyzyjnie uzasadniać powody weryfikacyjne zgodnie z Dodatkiem I do Konwencji.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak wykazania uzasadnionych wątpliwości przez organ celny wobec pochodzenia towaru, co uniemożliwiło wszczęcie skutecznej weryfikacji pochodzenia; uznanie wyroku WSA za zgodne z prawem.

Dla odmowy przyznania preferencji celnej, organy celne muszą wykazać uzasadnione wątpliwości dotyczące autentyczności dokumentów. Brak takich wątpliwości uniemożliwia odmowę ze względu na wynik weryfikacji świadectwa pochodzenia.

Oddalenie skargi kasacyjnej; niewykazanie uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności świadectw pochodzenia uniemożliwia pozbawienie importera preferencyjnej stawki celnej (art. 32 Dodatku I do Konwencji). Organy celne zobowiązane są do dokładnej weryfikacji warunków proceduralnych przy odmowie preferencji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak wskazania przez organy celne uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności świadectwa pochodzenia uniemożliwia pozbawienie importera preferencji celnych, zgodnie z art. 32 ust. 6 Dodatku I do Konwencji. NSA oddalił skargę kasacyjną organu celnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak uzasadnionych wątpliwości co do świadectwa EUR.1 uniemożliwiał odmowę preferencji celnych. Wyłącznie władze kraju eksportu są uprawnione do weryfikacji pochodzenia towarów.

Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków są podstawą wymiaru podatków, a zmiana klasyfikacji gruntów wymaga odrębnego postępowania administracyjnego. Rekultywacja gruntów pozostaje integralną częścią działalności gospodarczej w ramach eksploatacji kopalin.

Zaliczenie gruntu do opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest determinowane jego klasyfikacją w ewidencji gruntów i budynków, wiążącą dla organów podatkowych, a jej zmiana może nastąpić tylko w odrębnym postępowaniu administracyjnym.