Członek zarządu spółki z o.o. może być odpowiedzialny za zaległości podatkowe spółki, jeśli w trakcie jego kadencji powstały warunki do zgłoszenia upadłości, niezależnie od formalnego wygaśnięcia mandatu, jeżeli faktycznie funkcję nadal pełnił.

Skarga kasacyjna Skarżącego przeciwko orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie kary porządkowej, jest zasadna. Wykładnia art. 262 § 1 pkt 2 o.p., stosowana przez Sąd I instancji, była niewłaściwa, co skutkowało brakiem pełnej oceny zasadności nałożenia kary. Wyrok WSA uchylono, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki może być przypisana w razie niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie.

Dofinansowanie pokrywające ogólne koszty projektu badawczego, bez bezpośredniego wpływu na cenę usług, nie stanowi podstawy opodatkowania VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Faktura dokumentująca świadczenie kompleksowe złożone z dostawy towaru i usługi transportowej może wskazywać te elementy jako odrębne pozycje, o ile prawidłowo prezentują one faktyczne zdarzenie gospodarcze, nie naruszając przy tym zasad opodatkowania.

Koszty inwestycyjne w zabytkowym parku Politechniki L. mają pośredni związek z działalnością opodatkowaną, co uzasadnia prawo do częściowego odliczenia podatku VAT. Niezbędne jest ponowne zbadanie zastosowania prewspółczynnika odliczenia przez organ interpretacyjny.

Dofinansowanie pokrywające koszty realizacji projektu badawczego, pozbawione bezpośredniego wpływu na cenę usług, nie stanowi podstawy opodatkowania VAT w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Rozpoczęcie użytkowania budynku handlowo-usługowego przed jego ostatecznym wykończeniem rodzi obowiązek podatkowy, nawet w przypadku wygaśnięcia pozwolenia na użytkowanie. NSA potwierdza, że uchybienia proceduralne nie wpływają na istotę tego obowiązku.

NSA oddala skargę kasacyjną wobec braku zasadności zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Skarga oparta była na błędnym rozumieniu przedawnienia zobowiązania podatkowego i potencjalnych wad postępowania.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2025 roku oddala skargę kasacyjną, uznając brak podstaw do wznowienia postępowania na mocy art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Nowe orzeczenie sądu nie spełnia przesłanek nowej okoliczności faktycznej.

NSA stwierdził, że wniosek o interpretację indywidualną musi być konkretny i jednoznaczny, a brak takich cech uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania przez organ podatkowy. Interpretacja nie może obejmować decyzji o wariantach świadczeń, co jest poza zakresem możliwości organu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu braku uzasadnionych podstaw, uznając zasadność ustaleń organów podatkowych oraz sądu pierwszej instancji w odniesieniu do uznania faktur za nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji.

Realizacja pełnego prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z pojazdem samochodowym, który posiada wymaganą konstrukcję, nie jest uzależniona od wcześniejszego spełnienia formalności rejestracyjnych, o ile formalne potwierdzenie tych cech zostanie dokonane później.

NSA uznaje, że granice skargi kasacyjnej determinuje strona wnosząca skargę, co wymaga wskazania konkretnych naruszeń. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza brak podstaw do uchylenia decyzji WSA dotyczącej VAT i karuzeli podatkowej.

Dla nadania decyzji wymiarowej rygoru natychmiastowej wykonalności, konieczne jest jednoczesne doręczenie decyzji głównej i postanowienia o nadaniu rygoru. Naruszenie procedury doręczenia, pod warunkiem skutecznego doręczenia, nie eliminuje automatycznie postanowienia z obrotu prawnego.

Skarga kasacyjna S.B. na wyrok WSA w Rzeszowie dotycząca przedawnienia zobowiązań VAT oraz zarzutów procesowych i merytorycznych wobec organów podatkowych nie znajduje uzasadnienia. NSA oddala skargę, potwierdzając prawidłowość działań i rozstrzygnięć organów podatkowych w kontekście kontroli zobowiązań podatkowych.

Przeniesienie własności rzeczy następuje z chwilą zawarcia umowy sprzedaży, bez konieczności fizycznego przemieszczenia towaru. Powiązania kapitałowe uczestniczących w obrocie podmiotów nie stanowią podstawy do kwestionowania transakcji jako fikcyjnej, jeśli podatek VAT został zadeklarowany i uiszczony.

NSA uchylił wyrok WSA i zalecił ponowne zbadanie decyzji Dyrektora IAS względem art. 70 § 6 pkt 1 O.p., pod kątem instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego związanego z przedawnieniem zobowiązań podatkowych.

Zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o PTU przysługuje w przypadku dostawy nowych lokali mieszkalnych lub usługowych powstałych w wyniku inwestycji, gdyż nie były one objęte pierwszym zasiedleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż metoda powierzchniowo-czasowa zastosowana przez Gminę do określenia prewspółczynnika odliczenia VAT jest prawidłowa i bardziej odpowiednia niż metoda z rozporządzenia, odzwierciedlając rzeczywisty zakres wykorzystania nabytych towarów i usług w działalności gospodarczej.

Skarga kasacyjna E. sp. z o.o. została oddalona, potwierdzając uchylenie decyzji podatkowej w celu rozszerzenia postępowania dowodowego. W zakresie soli potasowej K20 60% potwierdzono prawidłowość stosowania 23% stawki VAT.

NSA uchyla wyrok WSA ze względu na nierzetelność oceny dowodowej oraz potrzeby wyjaśnienia kwestii instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego. Sprawa skierowana do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem pełnej analizy akt sprawy.

Stawki dodatkowego zobowiązania podatkowego określone w art. 112b ustawy o VAT mają charakter maksymalny i mogą być ustalane proporcjonalnie do całokształtu okoliczności sprawy, uwzględniając stopień zawinienia oraz charakter nieprawidłowości, również przed nowelizacją przepisów z dnia 6 czerwca 2023 r.

Ustalenia decyzji celnej determinują wysokość długu celnego i podstawę opodatkowania VAT od importu towarów. Do czasu prawomocności decyzji celnej jej ustalenia wiążą organy podatkowe, a sama prawomocność nie zależy od działania doręczenia.