Stwierdzenie, że sąd administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia postanowienia przedłużającego termin zwrotu VAT, a w szczególności uznał, że nie wykazano naruszeń prawa materialnego ani proceduralnego przez organ podatkowy lub sąd pierwszej instancji.

Dopuszczalne jest zakwestionowanie prawa do odliczenia VAT wynikającego z faktur, które, pomimo formalnych warunków, nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji, w przypadku, gdy stanowią element oszustwa karuzelowego związany ze znikającym podatnikiem.

Sprzedaż nieruchomości przez podatnika posiadającego inne działki na cele inwestycyjne, przy równoczesnym zarządzaniu nimi, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., podlegającą opodatkowaniu na ogólnych zasadach, niezależnie od twierdzeń podatnika o ich incydentalnym charakterze.

Przychód uzyskany przez podatnika w sposób nierzeczywisty, bez solidnych dowodów uzasadniających jego powiązanie z działalnością gospodarczą, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach skargi kasacyjnej, utrzymał decyzję o przedłużeniu terminu zwrotu VAT, podkreślając, iż przedłużenie to było uzasadnione w świetle faktycznych wątpliwości, które mogły być podstawą do dalszej weryfikacji przez organ podatkowy.

Brak uprawnień do zastosowania 0% stawki VAT dla WDT przez dostawców, którzy nie przedstawili wiarygodnych dowodów na faktyczne wywiezienie i dostarczenie towarów do wskazanych w fakturach odbiorców, skutkuje opodatkowaniem stawką krajową.

Podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdy uczestniczy świadomie w transakcjach stanowiących element oszustwa podatkowego, ponieważ faktury wystawione w ramach takiego procederu nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Skarga kasacyjna w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT jest niezasadna, jeżeli zarzut nie został właściwie umotywowany pod względem naruszenia przepisów procesowych, które mogły mieć istotny wpływ na sprawę. Związanie sądu podstawami kasacyjnymi wymaga podania konkretnych przepisów, których naruszenie jest zarzucane.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zasadność decyzji o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług, uznając, że spółka S. sp. z o.o. nie wykazała naruszenia przepisów postępowania przez organ podatkowy.

Sąd kasacyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, które wpływałyby istotnie na wynik sprawy oraz uzasadniałyby uchylenie odwołanego wyroku i decyzji organu skarbowego.

Sąd potwierdził, że uczestnictwo w karuzeli podatkowej wyklucza zastosowanie preferencyjnych stawek VAT oraz podleganie pozytywnym konsekwencjom wynikającym z deklaracji nieistniejących transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organy podatkowe mogą uznać transakcje za nierzeczywiste, gdy wykazane faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych operacji gospodarczych, oraz mogą stosować art. 108 u.p.t.u. do obciążeń podatkowych, stosując odpowiednio zebrane dowody, w tym z innych postępowań.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że zaskarżone interpretacje indywidualne spełniały wymogi formalne i prawne, umożliwiając merytoryczną ocenę prawidłowości stanowiska organu interpretacyjnego.

Postanowienie oddalające skargę kasacyjną oraz utrzymujące w mocy decyzję o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy VAT jest uzasadnione, gdy przepis art. 87 ust. 2 ustawy o VAT oraz objęcie postępowaniem wymiarowym kwestionują zasadność zdeklarowanego zwrotu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umocowanie pełnomocnika było prawidłowe, a wszczęcie postępowania karnego skarbowego przez prokuratora, które doprowadziło do zawieszenia biegu przedawnienia, było zgodne z prawem. Skarga kasacyjna H. S.A. została oddalona.

W postępowaniu kasacyjnym nie stwierdzono uchybień proceduralnych organu administracji oraz sądu pierwszej instancji, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi kasacyjnej, potwierdzając zarazem zasadność przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT.

Płyny ujawnione u skarżącego podlegają opodatkowaniu akcyzą jako wyroby przeznaczone do użycia w papierosach elektronicznych, pomimo odmiennych oznaczeń przeznaczenia na opakowaniach.

Faktury sprzedaży, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ani do zwrotu różnicy podatku.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie przedłużenia terminu zwrotu VAT za grudzień 2019 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na brak wykazania przez skarżącą istotnych naruszeń przepisów postępowania, mogących wpłynąć na wynik sprawy.

Zasada, że procedura interpretacyjna nie może prowadzić do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, jeśli pytanie podatnika jest jasne i nie wymaga dodatkowych informacji, znajduje potwierdzenie w decyzji NSA, który oddalił skargę kasacyjną organu.

Przy rozważaniu zwolnienia z podatku od towarów i usług, organ podatkowy musi wykazać, że podatnik miał prawo do odliczenia podatku naliczonego w kontekście realizowanej inwestycji. Brak takiego dowodu obliguje do ponownego rozstrzygnięcia sprawy przez organ.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny z powodu uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu VAT deklarowanego przez skarżącą spółkę. Potwierdzenie poprawności decyzji o przedłużeniu terminu zwrotu podatku na podstawie istnienia nieprawidłowości w rozliczeniu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną S. sp. z o.o., uznając zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie przedłużenia zwrotu różnicy podatku VAT za uzasadniony, wobec braku wykazania naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.).

Dokumentację poświadczającą zdarzenia gospodarcze należy uznać za wiarygodną tylko wtedy, gdy realizuje faktycznie dokonane transakcje; brak faktycznego zdarzenia gospodarczego wyklucza możliwość odliczenia podatku, nawet jeśli faktura formalnie spełnia obowiązki o charakterze formalnym.