Zastosowanie się podatnika do interpretacji indywidualnej wydanej przez organ skarbowy, która następnie nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, zwalnia podatnika z obowiązku zapłaty podatku, a instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie skutkuje zawieszeniem biegu przedawnienia zobowiązania.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało charakteru instrumentalnego, lecz zmierzało do osiągnięcia celów postępowania karnego, co uzasadnia zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych w świetle art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Wyrok Sądu I instancji został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. Postępowanie karno-skarbowe nie miało charakteru instrumentalnego. Zastrzeżenia dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego nie znalazły potwierdzenia. Sprawa wymaga ponownej analizy.

Sąd drugiej instancji oddala skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem rozstrzygnięcie organu podatkowego dotyczące naliczenia VAT z tytułu wynajmu pokoi, zgodnie z zasadami ustawodawstwa podatkowego. Brak podstaw do stwierdzenia sprzeczności z decyzjami dotyczącymi podatku dochodowego.

Podatnikiem podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a u.p.o.l., jest podmiot, który nabył nieruchomość od właściciela. Podmiot, który otrzymał nieruchomość od posiadacza zależnego, nie może być uznany za podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zwolnienie od podatku od nieruchomości dotyczy tylko infrastruktury kolejowej faktycznie udostępnianej przewoźnikom, a obowiązek podatkowy obejmuje również grunty nieużywane do prowadzenia działalności.

Podanie jedynie numeru KRS przez skarżącą spółkę nie spełnia wymogu przedstawienia dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji, co skutkuje odrzuceniem skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wymaganym terminie.

Metoda powierzchniowa zaproponowana przez Muzeum do określenia proporcji nie spełnia kryteriów specyficzności oraz reprezentatywności wymaganych przez przepisy ustawy o podatku VAT, co uzasadnia odrzucenie wyliczeń Muzeum w wykazaniu podatku naliczonego związanego z działalnością opodatkowaną.

Operacje gospodarcze nakierowane na optymalizację podatkową, które nie mają na celu faktycznego osiągania przychodów, nie mogą uzasadniać uznania wydatków z nimi związanych za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenia proceduralne w zakresie uzasadnienia decyzji podatkowej mogą wymuszać uchylenie decyzji, zwłaszcza gdy organ odwoławczy nie odniósł się do zgłoszonych zarzutów oraz nie zapewniono pełnego rozpoznania sprawy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności.

W przypadku działalności pośrednictwa handlowego, świadczonej w sposób ciągły i zorganizowany, uzyskiwane przychody stanowią przychody z działalności gospodarczej. Obciążenie organów podatkowych obowiązkiem pozyskania dodatkowych dowodów zagranicznych jest nieuzasadnione, gdy zgromadzone materiały są kompletne.

Przeniesienie udziałów spółki z o.o. do holdingu jako nieodpłatne, nie kreuje przychodu w świetle art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a u.p.d.o.f. oraz nie pozwala na naliczenie kosztów uzyskania przychodów z perspektywy ich późniejszej sprzedaży.

Otrzymanie RSU i późniejsze nieodpłatne nabycie akcji w ramach programu motywacyjnego nie generuje opodatkowanego przychodu z działalności gospodarczej na gruncie u.p.d.o.f. Przychód podlegający opodatkowaniu powstaje dopiero w momencie zbycia akcji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istotne naruszenia proceduralne w decyzji SKO uzasadniały jej uchylenie i ponowne rozpoznanie przez organ odwoławczy, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania podatkowego.

Brak aktualizacji adresu zamieszkania przez podatnika skutkuje uznaniem doręczeń organu podatkowego za prawidłowe, co wyklucza wznowienie postępowania z uwagi na przesłankę braku winy zgodnie z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, stwierdził, że zarzuty naruszenia procedur i prawa materialnego w postępowaniu podatkowym były bezzasadne, a analizowane faktury VAT nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Spółka komandytowa jako płatnik nie jest zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet udziału w zyskach wypłacanych komplementariuszom, zanim znana będzie wysokość podatku należnego spółki za dany rok podatkowy.

W przypadku obliczania limitu odliczenia podatku u źródła zapłaconego za granicą, właściwa jest proporcja dochodu zagranicznego do dochodu całkowitego podatnika. Przychody zagraniczne powinny być związane z odpowiadającymi im kosztami, gdy są rozliczane w Polsce.

Postępowanie karnoskarbowe w sprawie S. M. nie było instrumentalnym sposobem zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, gdyż istniały uzasadnione przypuszczenia popełnienia przestępstwa karnoskarbowego.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, jeśli nie wykazuje przekonująco błędów w ocenie dowodów przez organ podatkowy. "Puste faktury", nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie dają prawa do odliczenia VAT.

Skarga kasacyjna A. R. w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r. jest nieuzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że właściwie zasądzono zwrot kosztów i nie stwierdzono rażącego naruszenia przepisów prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Podatnikiem podatku od nieruchomości jest podmiot, który jest posiadaczem nieruchomości na podstawie umowy zawartej bezpośrednio z jej właścicielem, mimo dalszego powierzenia nieruchomości w używanie innemu podmiotowi. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. nie znajduje zastosowania do podmiotów, które uzyskały posiadanie nieruchomości od podmiotu zależnego.

Podatnikiem podatku od nieruchomości na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. jest posiadacz zależny, którego tytuł prawny do posiadania pochodzi bezpośrednio z umowy z właścicielem nieruchomości. Spółka C. pozostaje podatnikiem nawet po przekazaniu nieruchomości w poddzierżawę spółce T.

Budynki mieszkalne lub ich części zajęte na cele mieszkaniowe, nawet gdy wynajmowane w ramach działalności gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu na podstawie stawek dla budynków związanych z działalnością gospodarczą, o ile służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych najemców.