Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. Sp. z o.o. uznając, iż brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości decyzji o odmowie odliczenia podatku VAT, gdyż skarżąca świadomie uczestniczyła w oszukańczym procederze związanym z wystawianiem fikcyjnych faktur.
NSA stwierdza, że metoda czasu wykorzystywania hali sportowej jako prewspółczynnik jest zgodna z VAT i najlepiej odzwierciedla rzeczywiste wykorzystanie do celów opodatkowanych, odrzucając kasację KIS.
NSA nakazuje ponowne rozpoznanie przez WSA sprawy związanej z VAT, uznając, że dotychczasowe postępowanie administracyjne i sądowe nie właściwie oceniło instrumentalne wykorzystanie postępowania karnoskarbowego oraz kwestie przedawnienia i staranności podatkowej.
Zażalenie skutkujące utrzymaniem postanowienia w drugiej instancji oznacza, że postanowienie to, a nie postanowienie organu pierwszej instancji, jest aktem ostatecznym, co uniemożliwia stwierdzenie nieważności w stosunku do nieostatecznego postanowienia pierwszej instancji.
Uwalniająca członka zarządu od odpowiedzialności przesłanka z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a O.p. jest spełniona tylko wtedy, gdy wniosek o ogłoszenie upadłości zostanie złożony we właściwym czasie, niezależnie od tego, czy doprowadzi on do faktycznego ogłoszenia upadłości.
NSA uznaje skuteczność zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w przypadku rzeczywistego związku postępowania karnego z zobowiązaniami podatkowymi podatnika, bez instrumentalnego charakteru postępowania.
Sąd administracyjny, będąc związany prawomocnym wyrokiem karnym, potwierdza, że faktury VAT, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy dla odliczenia podatku naliczonego. Organy podatkowe prawidłowo odmówiły prawa do obniżenia zobowiązania podatkowego w związku z takimi fakturami.
Przesłanka egzoneracyjna z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej dotyczy samego faktu zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, a nie skuteczności tego wniosku ani ogłoszenia upadłości przez sąd.
Zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia jest skuteczne, jeśli doręczone zostało prawidłowo podatnikowi, a jego skuteczność jest niezależna od późniejszego ustanowienia pełnomocnika. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie jest uznawane za instrumentalne, jeśli podejmowano dalsze czynności śledcze.
Przychody ze sprzedaży przez podatnika lokali mieszkalnych, prowadzone w sposób zorganizowany, ciągły i zarobkowy, są kwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, niezależnie od subiektywnej oceny podatnika czy formalnej rejestracji działalności.
W przypadku sprzedaży udziałów w nieruchomości, gdy nie zróżnicowano wartości udziałów w umowie, przychód zostaje ustalony jako równy dla współwłaścicieli. Ponadto, wystawienie faktury nie stanowi samo w sobie dowodu rzeczywistego poniesienia kosztu podatkowego.
Brak dołączenia do wniosku o zwrot akcyzy dokumentów potwierdzających jej zapłatę na terytorium kraju stanowi podstawę do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, co nie narusza prawa po stronie organów podatkowych ani sądów administracyjnych.
Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej może być pobrany dopiero po zakończeniu roku podatkowego, gdy znana jest wysokość faktycznie osiągniętego przychodu oraz możliwe jest zastosowanie pomniejszenia przewidzianego w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.
Sprzedaż lokali powstałych z przebudowy budynku hotelowego na mieszkalne podlega opodatkowaniu VAT; nie stanowi dostawy budynków przed pierwszym zasiedleniem objętych zwolnieniem. Interpretacja regulacji krajowych musi uwzględniać zasady unijne.
Skarżąca nie udowodniła rzeczywistego handlu dokumentowanego fakturami, uczestnicząc w oszustwie podatkowym. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano uchybień proceduralnych i materialnych w rozstrzyganiu sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w braku samoistnego posiadania nieruchomości, obowiązek podatkowy spoczywa na współwłaścicielach, co potwierdza poprawność decyzji podjętych przez organy administracyjne i oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną.
Kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego w trybie wydania zaświadczenia nie może być rozstrzygiwana wobec istnienia sporu prawnego, a jego rozpoznanie powinno odbywać się w ramach osobnego postępowania wymiarowego.
Stawka VAT dla danego produktu z pozycji CN 2106 musi być określona na 5% jako miksy tłuszczowe, gdyż brak odpornie uzasadnionego stanowiska organu wykluczającego tę klasyfikację i stosowanie stawki z załącznika nr 10 u.p.t.u.
Sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli jej aktywność w tym zakresie ma charakter zorganizowany, ciągły i zarobkowy oraz obejmuje działania typowe dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona, gdyż dostarczone dowody nie potwierdzały rzeczywistego eksportu towarów, a działalność spółki miała pozorny charakter, co uniemożliwiło zastosowanie zerowej stawki VAT.
Ocena przesłanek zastosowania art. 70 § 6 pkt 1 w zw. z art. 70c Ordynacji podatkowej mieści się w granicach sądowej kontroli legalności decyzji podatkowej. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego nie może być oceniane w aspekcie zgodności z prawem, lecz jedynie w kontekście zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczkowych wypłat na poczet zysku komplementariusza w chwili ich wypłaty, a jedynie po rozliczeniu całkowitego dochodu spółki za dany rok podatkowy.
Przesłanki z art. 239b § 1 pkt 2 i 3 oraz § 2 Ordynacji podatkowej uzasadniające nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności zostały spełnione, gdy strona zaniża zobowiązania podatkowe oraz nie posiada majątku do zabezpieczenia spłaty zobowiązań.
W świetle art. 23 ust. 1 pkt 38 UPDOF, kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) jest wartość ekonomiczna wydatku z czasu uzyskania przychodu, nie zaś jego wartość historyczna. Interpretacja ta zapobiega niekorzystnej dla podatników relokacji wartości kosztu.