Ogłoszenie upadłości spółki eliminuje domniemanie związku należących do niej nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej, co implikuje brak podstaw do stosowania wyższych stawek podatku od nieruchomości, chyba że wykazano faktyczne prowadzenie działalności. (NSA, III FSK 1111/24)

Zwolnienie od podatku dochodowego zgodne z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. wymaga, aby środki wydatkowane na cele mieszkaniowe pochodziły z przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości. Wydatkowanie środków z innych źródeł przed uzyskaniem tego przychodu uniemożliwia skorzystanie z ulgi podatkowej.

Dotacje, które są przyznawane na realizację projektu jako całości i nie odnoszą się bezpośrednio do ceny konkretnego towaru lub usługi, nie wchodzą w skład podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT).

Dotacja unijna, która pokrywa wyłącznie koszty realizacji projektu szkoleniowego w zakresie podnoszenia kompetencji JST, pozostaje poza podstawą opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług nieodpłatnych uzyskiwanych przez uczestników.

Spółka komandytowa, wypłacając komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż jego wysokość ustalana jest dopiero po roku podatkowym, zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W postępowaniu podatkowym organ powinien uwzględnić wszystkie wydatki poniesione po sprzedaży nieruchomości jako mieszczące się w zwolnieniu podatkowym określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że świadome uczestnictwo wspólników zlikwidowanej spółki cywilnej w oszustwie karuzelowym wyklucza ich prawo do odliczenia podatku VAT. Organy prawidłowo przypisały im solidarną odpowiedzialność podatkową za zaległości Spółki.

Doręczenie decyzji podatkowej bezpośrednio stronie z pominięciem ustanowionego pełnomocnika nie jest skuteczne, co wyklucza wejście decyzji do obrotu prawnego oraz oznacza brak możliwości zaskarżenia decyzji.

Skarga kasacyjna A. sp. z o.o. w sprawie odliczenia podatku VAT, oparta na fakturach uznanych za fikcyjne, została oddalona. NSA podtrzymał prawidłowość ustaleń organów i sądu pierwszej instancji co do udziału Spółki w karuzeli podatkowej.

NSA stwierdza, iż muzeum może stosować bardziej reprezentatywną metodę ustalania proporcji odliczenia podatku naliczonego, zgodną z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, odrzucając ograniczenia wynikające z tradycyjnej formuły proporcji, jeśli metoda lepiej odzwierciedla specyfikę działalności i jej finansowania.

Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowo oddalił skargę T. sp. z o.o., uznając prawidłowość decyzji o odmowie prawa do odliczenia VAT, wynikającą z jej udziału w transakcjach karuzelowych, i brak należytej staranności w ich weryfikacji, zgodnie z zasadami prawa unijnego.

NSA orzekł, iż decyzja organu podatkowego dotycząca już wydanych rozstrzygnięć w zakresie zaległości akcyzowych za paliwo nie zastępuje zobowiązań podatkowych dotyczących akcyzy z tytułu sprzedaży alkoholu, w konsekwencji zwrot nadpłaty jest nieuprawniony.

Sprzedaż wierzytelności powstałej w wyniku umowy sprzedaży nieruchomości, nie jest obiektywnie związana z uzyskaniem przychodu podatkowego, a brak poniesienia realnych wydatków wyklucza uznanie ich jako kosztów uzyskania przychodu z art. 23 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.f.

Przepisy dotyczące raportowania schematów podatkowych są podlegającymi interpretacji przepisami prawa podatkowego, lecz wniosek interpretacyjny musi zawierać wyczerpujący opis zdarzenia przyszłego; w przeciwnym razie odmowa wszczęcia postępowania jest zasadna.

Zestawienie norm prawnych zawartych w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) oraz w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) tej ustawy i ich łączna wykładnia prowadzą do wniosku, że wolą ustawodawcy było ograniczenie zjawiska kumulowania przez przedsiębiorców (inne podmioty prowadzące działalności gospodarczą), nieruchomości niewykorzystywanych

Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy i mające potencjalny związek z działalnością gospodarczą należy traktować jako obiekty związane z tą działalnością, co uzasadnia zastosowanie najwyższej stawki podatku od nieruchomości.

Wykorzystywanie nieruchomości przez przedsiębiorcę do działalności gospodarczej determinuje jej związek z działalnością gospodarczą, uzasadniając zastosowanie najwyższej stawki podatku od nieruchomości, chyba że istnieją trwałe przeszkody techniczne uniemożliwiające takie wykorzystanie.

Zwolnienie z opodatkowania dochodów funduszu emerytalnego zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 11a updop obejmuje także zagraniczne fundusze działające w szerszym niż krajowy zakresie, o ile są porównywalne z krajowymi instytucjami zwolnionymi z podatku.

W razie istnienia powiązań między podmiotami i ryzyka zaniżenia dochodów, organ podatkowy może zastosować metody oszacowania dochodów zgodnie z art. 11 updop, co nie narusza przepisów ppsa i uzasadnia wydanie decyzji wymiarowej.

Faktura, która nie odzwierciedla rzeczywiście przeprowadzonej transakcji gospodarczej, nie stanowi prawidłowego dowodu poniesienia kosztu podatkowego i nie może być podstawą ustalenia dochodu ani zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

NSA stwierdza, że instrumentality postępowania skarnego nie stwierdzono. Ponowne procedowanie uwzględnia zgodność działań z orzecznictwem dot. zawieszeń przedawnienia.

Zarzut naruszenia zasady praworządności, o której mowa w art. 120 Ordynacji podatkowej, musi być powiązany z naruszeniem konkretnych przepisów proceduralnych regulujących postępowanie dowodowe, gdyż tylko wtedy może stanowić skuteczną podstawę skargi kasacyjnej.

Za rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), może być uznane naruszenie art. 258 tej ustawy, w sytuacji, gdy organ podatkowy wygasza na jego podstawie wadliwą decyzję ustalającą wymiar zobowiązania podatkowego, mimo niewystąpienia żadnej z przesłanek wskazanych w tym przepisie.

Decyzja organu stwierdzająca nieważność wcześniejszej decyzji wygaśnięcia, mimo że nieostateczna, wiąże organ w zakresie skutków prawnych do czasu jej formalnego wzruszenia, co uzasadnia uchylenie sprzecznej decyzji podatkowej.