Decyzja podatkowa dotycząca zobowiązań VAT została uchylona z uwagi na niewystarczające dowody wspierające zastosowanie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Wymaga się dalszego wyjaśnienia przez organ zasadności zawieszenia terminu przedawnienia wraz z potwierdzeniem od Prokuratury.

Postępowanie karne skarbowe nie może służyć wyłącznie instrumentalnemu zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego; skuteczność wszczęcia takiego postępowania musi być oceniona przez pryzmat merytorycznych działań podejmowanych przez organ.

Dostarczenie decyzji podatkowej w sposób zgodny z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej skutkuje uznaniem prawidłowości doręczenia i wiąże się z koniecznością przestrzegania terminów odwoławczych. Skarga kasacyjna nie uwzględniona wobec braku podstaw do wzruszenia dotychczasowych ustaleń faktycznych.

Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeżeli w czasie pełnienia funkcji nie zostały złożone wnioski o upadłość, a brak działania nie wynikał z przyczyn niezależnych od niego.

Podmiot, który świadomie uczestniczy w oszustwie podatkowym polegającym na zorganizowanym łańcuchu transakcji pozbawionych rzeczywistego celu gospodarczego, nie jest uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Brak prawa do odliczenia VAT w przypadku uczestnictwa podatnika w oszustwie podatkowym typu karuzelowego, nawet przy rzeczywistym istnieniu towarów. Fiskus może odmówić odliczenia, gdy faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych.

W postępowaniu kasacyjnym dotyczącym zaliczenia zwrotu nadwyżki podatku VAT na poczet zaległości, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaliczenie następuje z dniem złożenia deklaracji VAT i nie podlega oprocentowaniu, potwierdzając zasadność postanowienia organu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy podatkowe zasadnie wydały decyzję o zabezpieczeniu wykonania zobowiązania podatkowego wobec spółki z uwagi na istniejące przesłanki uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązań podatkowych, związane z podejrzeniem udziału spółki w oszustwie podatkowym oraz jej słabą sytuacją finansową.

Prawo do odliczenia VAT traci podatnik, który wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja udokumentowana fakturą nosi znamiona oszustwa.

Działania podatnika mające na celu wyłącznie uzyskanie korzyści podatkowych poprzez sztuczne zamierzenia między powiązanymi spółkami, nie mogą być uznane za rzeczywistą działalność gospodarczą uprawniającą do odliczeń VAT.

W przypadku nieprzedłożenia odpisu pełnomocnictwa do akt postępowania organ podatkowy ma prawo uznać brak umocowania pełnomocnika, co uzasadnia stwierdzenie niedopuszczalności odwołania. Skutki procesowe są uzależnione od zgodności z przepisami Ordynacji podatkowej.

Skarga kasacyjna na wyrok oddalający skargę dotyczącą odpowiedzialności podatkowej członka zarządu została oddalona ze względu na brak zasadności zarzutów proceduralnych i materialnych, potwierdzając spełnienie przesłanek odpowiedzialności określonych w Ordynacji podatkowej oraz Prawie upadłościowym.

Zasada neutralności podatkowej jako gwarancja dla podatnika nie może być ograniczana bez obiektywnego wykazania jego złej wiary. Instrumentalne wszczęcie postępowań karnych nie może prowadzić do zawieszenia przedawnienia zobowiązań bez właściwego uzasadnienia faktycznego i proceduralnego.

Faktura zakupowa daje prawo do odliczenia podatku naliczonego tylko wtedy, gdy odzwierciedla rzeczywistą transakcję między wskazanymi w niej podmiotami.

W ramach interpretacji art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f., posiadanie lub nabycie akcji przez uczestników programu motywacyjnego nie prowadzi do powstania przychodu, zaś obowiązki podatkowe powstają w momencie zbycia akcji, a nie ich nabycia.

Otrzymane dofinansowanie przez W. Spółkę Akcyjną na realizację projektu pt. "[...]" nie wpływa bezpośrednio na cenę świadczonych w ramach tego projektu usług, w związku z czym nie stanowi podstawy opodatkowania VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o PTU.

Przychody uzyskane przez Skarżącego z tytułu Umów SSA podlegają zakwalifikowaniu jako przychody ze stosunku pracy, a nie jako przychody z kapitałów pieniężnych, bez konieczności stosowania klauzuli przeciw unikaniu opodatkowania. Opodatkowanie tych dochodów jest zatem właściwe według stawki dla stosunku pracy.

Podatnik przemieszczający nowy środek transportu z Polski do innego państwa UE dla własnych celów, bez dokonania faktycznej dostawy, nie kwalifikuje się do zwrotu VAT jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zgodnie z art. 16 ustawy o VAT i art. 9 dyrektywy 112.

Zabezpieczenie ceny energii elektrycznej, realizowane sporadycznie i jako niewielki element działalności, stanowi transakcję pomocniczą nie wpływającą na proporcję odliczenia VAT (art. 90 ust. 2 i 6 u.p.t.u.).

Pośrednictwo w zawieraniu umów o zarządzanie PPK stanowi równocześnie pośrednictwo w zawieraniu umów o prowadzenie PPK, co kwalifikuje te usługi do zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 u.p.t.u.

Składki na fundusz pomocowy Systemu Ochrony, ponoszone przez bank, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeśli są niezbędne dla jego funkcjonowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Sprzedaż gruntów wykorzystywanych do działalności rolniczej przez czynnego podatnika VAT stanowi transakcję w ramach działalności gospodarczej podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Przekształcenie działki w majątek osobisty wymaga dowodu zamiaru i faktycznego wykorzystania gruntu do celów osobistych.

Sąd oddala skargę kasacyjną jako niezasadną. Brak skutecznego wykazania przez podatnika przesłanek ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy z art. 22 § 2a OP uzasadnia odmowę sądu dotychczasowej odmowy jej zastosowania.

Wyrok TSUE w sprawie C-587/10 może wpływać na decyzje krajowe dotyczące VAT poprzez rozważenie wymogów formalnych i materialnych, co uzasadnia wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.