Działania podatnika mające na celu wyłącznie uzyskanie korzyści podatkowych poprzez sztuczne zamierzenia między powiązanymi spółkami, nie mogą być uznane za rzeczywistą działalność gospodarczą uprawniającą do odliczeń VAT.

Prawo do odliczenia VAT traci podatnik, który wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja udokumentowana fakturą nosi znamiona oszustwa.

Zasada neutralności podatkowej jako gwarancja dla podatnika nie może być ograniczana bez obiektywnego wykazania jego złej wiary. Instrumentalne wszczęcie postępowań karnych nie może prowadzić do zawieszenia przedawnienia zobowiązań bez właściwego uzasadnienia faktycznego i proceduralnego.

Skarga kasacyjna na wyrok oddalający skargę dotyczącą odpowiedzialności podatkowej członka zarządu została oddalona ze względu na brak zasadności zarzutów proceduralnych i materialnych, potwierdzając spełnienie przesłanek odpowiedzialności określonych w Ordynacji podatkowej oraz Prawie upadłościowym.

W przypadku nieprzedłożenia odpisu pełnomocnictwa do akt postępowania organ podatkowy ma prawo uznać brak umocowania pełnomocnika, co uzasadnia stwierdzenie niedopuszczalności odwołania. Skutki procesowe są uzależnione od zgodności z przepisami Ordynacji podatkowej.

Faktura zakupowa daje prawo do odliczenia podatku naliczonego tylko wtedy, gdy odzwierciedla rzeczywistą transakcję między wskazanymi w niej podmiotami.

Podatnik przemieszczający nowy środek transportu z Polski do innego państwa UE dla własnych celów, bez dokonania faktycznej dostawy, nie kwalifikuje się do zwrotu VAT jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zgodnie z art. 16 ustawy o VAT i art. 9 dyrektywy 112.

Pośrednictwo w zawieraniu umów o zarządzanie PPK stanowi równocześnie pośrednictwo w zawieraniu umów o prowadzenie PPK, co kwalifikuje te usługi do zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 u.p.t.u.

Zabezpieczenie ceny energii elektrycznej, realizowane sporadycznie i jako niewielki element działalności, stanowi transakcję pomocniczą nie wpływającą na proporcję odliczenia VAT (art. 90 ust. 2 i 6 u.p.t.u.).

Składki na fundusz pomocowy Systemu Ochrony, ponoszone przez bank, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeśli są niezbędne dla jego funkcjonowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

W ramach interpretacji art. 24 ust. 11 u.p.d.o.f., posiadanie lub nabycie akcji przez uczestników programu motywacyjnego nie prowadzi do powstania przychodu, zaś obowiązki podatkowe powstają w momencie zbycia akcji, a nie ich nabycia.

Przychody uzyskane przez Skarżącego z tytułu Umów SSA podlegają zakwalifikowaniu jako przychody ze stosunku pracy, a nie jako przychody z kapitałów pieniężnych, bez konieczności stosowania klauzuli przeciw unikaniu opodatkowania. Opodatkowanie tych dochodów jest zatem właściwe według stawki dla stosunku pracy.

Otrzymane dofinansowanie przez W. Spółkę Akcyjną na realizację projektu pt. "[...]" nie wpływa bezpośrednio na cenę świadczonych w ramach tego projektu usług, w związku z czym nie stanowi podstawy opodatkowania VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o PTU.

Sprzedaż gruntów wykorzystywanych do działalności rolniczej przez czynnego podatnika VAT stanowi transakcję w ramach działalności gospodarczej podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Przekształcenie działki w majątek osobisty wymaga dowodu zamiaru i faktycznego wykorzystania gruntu do celów osobistych.

Sąd oddala skargę kasacyjną jako niezasadną. Brak skutecznego wykazania przez podatnika przesłanek ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy z art. 22 § 2a OP uzasadnia odmowę sądu dotychczasowej odmowy jej zastosowania.

Wyrok TSUE w sprawie C-587/10 może wpływać na decyzje krajowe dotyczące VAT poprzez rozważenie wymogów formalnych i materialnych, co uzasadnia wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.

Oddalenie skargi kasacyjnej, albowiem działalność Gminy w zakresie odliczeń VAT na podstawie zarządzania infrastrukturą kanalizacyjną nie stanowi nadużycia prawa podatkowego, a ocena organów administracyjnych odbiegała od stanu faktycznego i prawnego.

Wypłaty z tytułu umów S. (akcji cienia) są przychodami ze stosunku pracy, nie stanowią pochodnych instrumentów finansowych, co wyklucza zastosowanie klauzuli przeciw unikaniu opodatkowania (GAAR).

Marynarz pracujący na statku nieeksploatowanym w regularnym transporcie międzynarodowym nie kwalifikuje się do ograniczenia poboru zaliczek podatkowych czy zastosowania ulgi abolicyjnej. Interpretacja pojęcia transportu międzynarodowego nie narusza zasad równości opodatkowania.

Rozstrzygnięcia organów podatkowych w przedmiocie zaliczenia nadpłat przy rozbieżności linii orzeczniczych nie stanowią rażącego naruszenia prawa wykluczającego stosowanie nadzwyczajnych trybów stwierdzenia nieważności decyzji.

Zaliczenie kaucji gwarancyjnej na poczet zaległości podatkowych jest dopuszczalne z mocy prawa z dniem powstania zaległości, bez potrzeby złożenia wniosku przez składającego kaucję, a przepis art. 9 ust. 6 ustawy nowelizującej nie wymaga wcześniejszego wniosku o zwrot kaucji.

Skarga kasacyjna dotycząca ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy odrzucona, gdyż nie wykazano przesłanki z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej. NSA uznał decyzję organu administracji skarbowej za prawidłową, a skargę kasacyjną za niezasadną.

Umowy Shadow Share Agreement, związane z wynagrodzeniem członka zarządu, nie są instrumentami pochodnymi, lecz potencjalnie stanowią część wynagrodzenia ze stosunku pracy; brak podstaw do zastosowania klauzuli GAAR. Rozstrzygnięcie wymaga ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ podatkowy zgodnie z prawidłową klasyfikacją przychodów.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że przy wyliczeniu limitu dla kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15e ust. 1 u.p.d.o.p., przychody i koszty związane z działalnością zwolnioną z podatku w specjalnej strefie ekonomicznej są wyłączone.