Pod rządami art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. w brzmieniu przed nowelizacją z 2022 r., prawo do preferencyjnego rozliczenia przysługuje każdemu z rodziców rozwiedzionych, którzy spełniają samodzielnie wymogi związane z "samotnym wychowaniem dzieci", bez potrzeby wyłączania drugiego rodzica z procesu wychowawczego.

W sferze prawnej cyfry i liczby, takie jak wymienione w wyrażeniu algebraicznym (wzorze) przewidzianym w art. 31d ust. 3 u.p.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2021 r.) do obliczenia kwoty zwrotu części zapłaconej akcyzy, o której mowa w ust. 1 tego artykułu (tj. od energii elektrycznej wykorzystanej przez zakład energochłonny we wskazanej w tym ustępie działalności gospodarczej), ze

Zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 2 u.p.a. podlega wyłącznie energia elektryczna bezpośrednio wykorzystywana w procesach elektrolitycznych, nie obejmuje obróbki wstępnej, lakierowania i suszenia jako odrębnych etapów.

Sprzedaż działek letniskowych przez W.P. stanowiła działanie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, niezawierające cech działalności gospodarczej w rozumieniu u.p.t.u., nie podlegające opodatkowaniu VAT.

Skarżąca miała prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, działając w dobrej wierze; nie udowodniono jej świadomości o oszustwach podatkowych jej kontrahentów. NSA podtrzymał wyrok WSA odrzucający skargę kasacyjną Dyrektora IAS.

Zaliczka uiszczona przed złożeniem oświadczenia o rezygnacji z podatkowego zwolnienia dostawy nieruchomości objęta jest tymże zwolnieniem i nie jest opodatkowana VAT, co wyklucza możliwość odliczenia VAT naliczonego w ramach tej zaliczki. Skarga kasacyjna w tym zakresie podlega oddaleniu.

Gmina, realizując przebudowę targowiska, świadczy odpłatnie usługi związane z pobieraniem opłat rezerwacyjnych, co czyni ją podatnikiem VAT i uprawnia do pełnego odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych.

Zobowiązanie podatkowe członka zarządu spółki za zaległości podatkowe w VAT z tytułu niezgłoszenia wniosku o upadłość w ustawowym terminie jest zgodne z prawem. Prawidłowe doręczenie decyzji za pośrednictwem ePUAP wyklucza zarzut jej nieważności.

Podatnik nie może odliczyć podatku naliczonego z faktur dotyczących pozornych transakcji handlowych, które stanowią element oszustwa podatkowego. Brak należytej staranności prowadzi do utraty prawa stosowania preferencyjnej stawki VAT w transakcjach wewnątrzwspólnotowych.

Przychód z dzierżawy znaków towarowych, przeniesionych do majątku prywatnego i klasyfikowany jako przychód z najmu, może być opodatkowany ryczałtem, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. NSA potwierdza możliwość opodatkowania takich przychodów zgodnie z przepisami o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Krajowy organ podatkowy nie może powoływać się na dwuletni termin z art. 89a ust. 2 pkt 5 u.p.t.u., jeśli bariera w skorzystaniu z ulgi na złe długi wynika z krajowych przepisów niezgodnych z dyrektywą 112. Sąd ma obowiązek pominąć takie ograniczenia prawa krajowego, by umożliwić realizację praw wynikających z dyrektywy.

Przekonanie strony o doręczeniu decyzji poprzez zapoznanie się z jej treścią w aktach, mimo braku formalnego doręczenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, gdy doręczenie prawne nastąpiło wcześniej pełnomocnikowi.

Faktury VAT wystawione przez spółkę, będące częścią karuzeli podatkowej, nie uprawniają do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych. Pełnomocnictwo dla osoby trzeciej było ważne i skuteczne. Skargę kasacyjną oddalono.

Odpłatne usługi transportu uczniów świadczone przez Miasto w ramach edukacyjnego programu publicznego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako realizacja zadania publicznego w reżimie prawa publicznego, zgodnie z art. 15 ust. 6 u.p.t.u.

W przypadku sprzeczności przepisów krajowych z dyrektywą 112 TSUE, sąd krajowy zobowiązany jest do pominięcia warunku przewidzianego w art. 89a ust. 2 pkt 5 u.p.t.u., dotyczącym dwuletniego terminu na korektę podatku należnego, by umożliwić realizację prawa do ulgi na złe długi.

NSA potwierdza zasadność stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania przez organ podatkowy, uznając decyzję o naruszeniu terminu za zgodną z art. 228 § 1 pkt 2 O.p., eliminując zarzuty Podatnika związane z kolejnością postanowień podatkowych.

Diety wypłacane członkom organów na podstawie wewnętrznych uchwał, będące wynagrodzeniem za wykonane czynności, nie korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 17 u.p.d.o.f., gdyż świadczenie to nie jest ustawowo określone jako dieta.

Postępowanie w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie jest przedłużeniem postępowania podatkowego, a skarga kasacyjna nie może służyć naprawie błędów dowodowych z postępowania rozpoznawczego.

Dobrowolna wpłata zaległości z tytułu niezapłaconych zaliczek na podatek po zakończeniu roku podatkowego uzasadnia stosowanie obniżonej stawki odsetek za zwłokę, zgodnie z art. 56a § 1 O.p., nawet bez prawnie skutecznej korekty deklaracji.

Istnienie jednego wierzyciela spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie stanowi przesłanki egzoneracyjnej zwalniającej członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości składkowe na podstawie art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, gdyż takie rozumienie prowadziłoby do uprzywilejowania niektórych członków zarządu i mogłoby zachęcać

Sama okoliczność, że kontrahenci transakcji pozostają w związku małżeńskim, nie może stanowić podstawy do kwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego; decydujące znaczenie ma to, czy świadczenie dokumentowane fakturą rzeczywiście zostało wykonane.

Okoliczność pozostawania w związku małżeńskim przez strony transakcji nie stanowi samoistnej podstawy do kwestionowania prawa do odliczenia VAT; decydujące znaczenie ma rzeczywiste wykonanie świadczenia dokumentowanego fakturą.

Podatnik, który uczestniczy nieświadomie w oszustwie podatkowym, może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego jedynie wtedy, gdy okoliczności zawarcia transakcji były takie, że nie mógł on podejrzewać, iż uczestniczy w procederze mającym na celu obejście prawa podatkowego.

Art. 11 ust. 1 u.p.d.o.p. nie stanowi podstawy do recharakteryzacji transakcji przed jego nowelizacją w 2019 r. Organy podatkowe nie mogą samodzielnie "przedefiniować" transakcji na podstawie wytycznych OECD ani rozporządzeń wykonywanych przed tą datą.