Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej jest zasadne, gdy podatnik nie posiada majątku zabezpieczającego zaległości, niezależnie od kwestii przedawnienia zobowiązań.

O braku woli realizowania celów postępowania karnego skarbowego, a tym samym o sztucznym wykorzystaniu instrumentu z tego postępowania do przedłużenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, może świadczyć brak realnej aktywności organów postępowania przygotowawczego po wszczęciu takiego postępowania.

Decyzja organu podatkowego nie naruszała przepisów postępowania; brak podstaw do twierdzenia, iż przedawnienie nastąpiło z naruszeniem procedury, a oszustwo karuzelowe uzasadniało zawieszenie biegu terminu przedawnienia.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże okoliczności zwalniających go z tej odpowiedzialności, takich jak istnienie majątku pozwalającego na zaspokojenie zobowiązań w znacznej części (art. 116 § 1 o.p.).

Nieuprawdopodobnienie braku winy przez pełnomocnika w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania skutkuje odmową przywrócenia tego terminu, a obowiązkiem pełnomocnika jest regularne logowanie się na platformę ePUAP i przeglądanie dokumentów, co stanowi przejaw należytej staranności.

Doręczenie decyzji podatkowej za pomocą platformy ePUAP jest skuteczne, jeśli spełnione są wymogi art. 152a O.p., a upływ terminu na wniesienie odwołania w takich okolicznościach stanowi przesłankę obiektywną.

Dwuletnie ograniczenie terminu na korektę podatku od towarów i usług, w świetle wyroku TSUE C-335/19, nie może ograniczać realizacji prawa do ulgi na złe długi, jeśli krajowe regulacje okazały się sprzeczne z prawem Unii.

Naczelny Sąd Administracyjny, potwierdzając wcześniejsze rozstrzygnięcie, uznał prawidłowość odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego przez A. sp. z o.o. z faktur wystawionych przez nieprawidłowego wystawcę, z uwagi na brak dochowania należytej staranności i uczestnictwo w transakcjach służących oszustwu podatkowemu.

Zasada należytej staranności, której nie dochowało A. sp. z o.o., uzasadnia negację prawa do odliczenia VAT, gdy wystawca faktur nie wykonał faktycznie opisanych na nich usług. Skuteczne zawieszenie przedawnienia nastąpiło z momentem zawiadomienia podatnika o toczącym się postępowaniu karnym skarbowym, co legalnie przerwało bieg terminu przedawnienia.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, musi wynikać z rzeczywistej transakcji gospodarczej i być prawidłowo udokumentowany. Faktura nierzetelna, nieodzwierciedlająca faktycznej operacji, nie stanowi dowodu poniesienia kosztu podatkowego.

Podatkowi od dochodów z dywidend zagranicznych przysługuje odliczenie w Polsce w wysokości zapłaconego podatku za granicą, zgodnie z granicą określoną w art. 30a ust. 9 ustawy PIT, tj. do 19%, niezależnie od przepisów umowy międzynarodowej.

Faktura, która nie odzwierciedla rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie może stanowić podstawy do uznania wykazanej w niej kwoty za przychód z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przesłanka wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 4 O.p. zostaje spełniona jedynie wówczas, gdy strona nie brała udziału w postępowaniu oraz brak jest jej winy w tym zaniechaniu; obejmuje to zarówno winę umyślną, jak i nieumyślną.

Postanowienie o przedstawieniu zarzutów w postępowaniu karnoskarbowym spełnia przesłanki skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Organ podatkowy, rozpatrując wniosek o interpretację indywidualną, może dokonywać samodzielnej oceny przedstawionego stanu faktycznego w kontekście przepisów podatkowych, a jego stanowisko podlega merytorycznej ocenie, nie wyłącznie formalnej.

Sprzedaż działek letniskowych przez osobę nieprowadzącą systematycznej, profesjonalnej działalności związanej z obrotem nieruchomościami nie spełnia przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie uzasadnia uznania tej osoby za podatnika VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że D. sp. z o.o. była świadomie zaangażowana w oszustwo podatkowe polegające na wystawianiu faktur VAT bez rzeczywistych transakcji gospodarczych, co obliguje do zapłaty nienależnego podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Energia elektryczna zużywana wyłącznie na stricte procesy metalurgiczne, będące przemianami fizyko-chemicznymi metali, może korzystać ze zwolnienia akcyzowego. Natomiast energia używana do napędu urządzeń pomocniczych nie spełnia kryteriów zwolnienia z art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a.

Spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego przy wypłacie zaliczek na poczet zysku komplementariuszowi przed zakończeniem roku podatkowego. Zobowiązanie podatkowe powstaje dopiero po ustaleniu rzeczywistego dochodu spółki.

Oddanie do użytkowania części budynku w celu przeprowadzenia prac adaptacyjnych/rektyfikacyjnych może stanowić pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 u.p.t.u., tym samym umożliwiając skorzystanie ze zwolnienia z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.

Dla skutecznego wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej konieczne jest wykazanie, że brak udziału strony w postępowaniu był wynikiem błędu organu, a nie następstwem zaniedbania obowiązków informacyjnych po stronie podatnika lub jego pełnomocnika.

Zastosowanie przez organ przepisów dotyczących zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z zarzutami przestępstw skarbowych wiążących się z niewykonaniem tego zobowiązania było prawidłowe i nie nosiło cech instrumentalnego wykorzystania przepisów Ordynacji podatkowej.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego, które nie służy realizacji jego celów, nie wywołuje skutku w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Spółkę komandytowo-akcyjną należy uznawać jako spółkę kapitałową według Dyrektywy Rady 2008/7/WE, umożliwiając jej korzystanie ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 10 lit. i ustawy, niezależnie od odmienności w prawie krajowym.