Nadpłaty podatku naliczonego podlegają zaliczeniu na poczet istniejących zaległości podatkowych zgodnie z art. 76 § 1 o.p.; zarzuty odnośnie do bezzasadności tego zaliczenia nie zostały skutecznie podniesione przez syndyka masy upadłości, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy przy wypłacie komplementariuszom zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, jeżeli nie jest znana kwota zobowiązania podatkowego. Pobór podatku jest obowiązujący jedynie od faktycznie osiągniętego zysku na koniec roku.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego służy rzeczywistej realizacji jego celów, a nie jedynie formalnemu wywołaniu skutku procesowego.

Jeżeli na przedstawicielu bezpośrednim podatnika ciąży solidarnie obowiązek zapłaty podatku, ma on status strony uprawnionej do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w rozumieniu art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej.

Odliczenie podatku naliczonego od towarów i usług zostaje unicestwione, gdy podatnik nie dołożył należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, a towar nie został dostarczony przez wystawcę faktur na rzecz podatnika (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u.).

Podatnik nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych czynności gospodarczych, nawet jeśli faktury te formalnie spełniają wymogi ustawy o VAT.

Spółka jawna, przekształcona ze spółki komandytowej, nie mogła utrzymać statusu podatnika CIT bez możliwości złożenia wymaganej informacji o wspólnikach przed rozpoczęciem nowego roku obrotowego, co wskazuje na lukę prawną w przepisach obowiązujących w 2021 roku.

Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając działania organu podatkowego za zgodne z zasadą prawdy materialnej i uwzględniając specyfikę konieczności międzynarodowej współpracy dowodowej. Zarzuty skarżącej nie znalazły usprawiedliwienia w powołanych podstawach prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieprawidłowości w doręczeniu decyzji egzekucyjnych mogą skutkować uznaniem przedawnienia zobowiązania podatkowego, co wyklucza solidarne wpłaty z tytułu podatków od podmiotów pośrednich.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, potwierdził prawidłowość zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p., podkreślając konieczność uwzględnienia toczenia się postępowań sądowoadministracyjnych jako przesłanki obligatoryjnej.

Przy określaniu wysokości kondygnacji w świetle, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, należy brać pod uwagę odległość od podłoża do najniższego trwałego elementu konstrukcyjnego stropu, nie zaś do elementów instalacyjnych, takich jak przewody wentylacyjne, wodno-kanalizacyjne czy grzewcze.

Sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie jest wystarczający do uznania jej za związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą; dla istnienia tego związku konieczne jest faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej.

Grunty po zlikwidowanych liniach kolejowych stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związane z działalnością gospodarczą. Organy podatkowe są związane ewidencją gruntów, a zarzuty proceduralne w postępowaniu są bezzasadne.

Grunty posiadane przez przedsiębiorcę, w tym grunty po zlikwidowanych liniach kolejowych, są związane z działalnością gospodarczą, jeżeli wchodzą w skład prowadzonego przedsiębiorstwa, niezależnie od faktycznego wykorzystania w działalności, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Organy podatkowe mają prawo domagać się od podatnika wykazania źródła pochodzenia dochodów i nie mogą cieszyć się zaufaniem do warunków pożyczki, której realność budzi poważne wątpliwości. Tajemnica adwokacka nie stanowi przeszkody dla ujawniania danych klientów związanych z opodatkowaniem.

Grunty związane z nieczynną linią kolejową, nieudostępniane faktycznie przewoźnikom, są opodatkowane jako związane z działalnością gospodarczą. Brak możliwości faktycznego wykorzystania nieruchomości w tym zakresie nie pozbawia ich związku z działalnością. Oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaświadczenie podatkowe nie służy do rozstrzygania sporów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych i oddalił skargę, uznając zastosowanie pięcioletniego terminu przedawnienia za prawidłowe.

Stosowanie prewspółczynnika VAT przez jednostki samorządu terytorialnego musi uwzględniać granice określonego stanu faktycznego, a sąd nie może wykraczać poza zarzuty skargowe w ich analizie. Granice skargi wyznaczają ramy kontroli sądowej i rozpoznania sprawy.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., obejmuje jedynie infrastrukturę kolejową faktycznie udostępnianą przewoźnikom kolejowym lub faktycznie wykorzystywaną do przewozu osób; nie dotyczy linii kolejowych nieczynnych, niezdatnych do prowadzenia przewozów.

Przy określaniu wysokości kondygnacji w świetle, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, należy brać pod uwagę odległość od podłoża do najniższego trwałego elementu konstrukcyjnego stropu, nie zaś do elementów instalacyjnych, takich jak przewody wentylacyjne, wodno-kanalizacyjne czy grzewcze.

Otrzymane przez Gminę dofinansowanie na realizację zadań związanych z budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie stanowi podstawy opodatkowania, ponieważ Gmina nie wykonuje działalności gospodarczej, a więc nie prowadzi czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Brak rzetelnej analizy dowodów skutkuje naruszeniem przepisów procesowych i uzasadnia uchylenie wyroku WSA celem ponownego rozpoznania sprawy. NSA zobowiązuje WSA do kompletnego zebrania i oceny materiału dowodowego, w tym dotyczącym zwolnienia podatkowego.

Płatnik podatku u źródła w latach 2017-2018 był zobowiązany do weryfikacji rzeczywistego właściciela odsetek i istnienia sztucznych struktur, mimo braku formalnego wymogu w ówczesnych przepisach, co skutkuje odpowiedzialnością płatnika za nieprawidłowe zastosowanie zwolnienia z opodatkowania.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie podlega oddaleniu. Organy podatkowe nie wykazały należytej staranności przy przeprowadzaniu postępowania dowodowego dotyczącego dostaw wewnątrzwspólnotowych. Oparcie rozstrzygnięcia jedynie na danych e-TOLL bez pełnego uwzględnienia dokumentów CMR naruszało zasady postępowania dowodowego.