Dla zastosowania najwyższej stawki podatku od nieruchomości decydujące znaczenie ma zajęcie budynku mieszkalnego na prowadzenie działalności gospodarczej, a nie sam fakt jego posiadania przez przedsiębiorcę.

Związek nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej uznaje się za prawnie istniejący, gdy nieruchomość znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy i jest potencjalnie wykorzystywana w działalności, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Nieruchomość pozostająca w posiadaniu przedsiębiorcy jest uznawana za związaną z działalnością gospodarczą, jeśli stanowi element jego przedsiębiorstwa lub jest potencjalnie wykorzystywana w działalności gospodarczej, niezależnie od chwilowego braku jej faktycznego użycia.

Podatnik może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych począwszy od miesiąca poniesienia kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji, niezależnie od momentu uzyskania dochodu z tej inwestycji, przy czym organ podatkowy jest zobowiązany do uwzględniania orzecznictwa sądów przy wydawaniu interpretacji indywidualnych.

Nagrody wydawane w konkursach, których jednorazowa wartość nie przekracza 200 zł, mają charakter nieodpłatnych świadczeń promocyjnych, co uprawnia do zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zaskarżony wyrok WSA w Bydgoszczy zgodny jest z przepisami prawa, a skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, wobec braku naruszenia przepisów procesowych i materialnych przez organy podatkowe oraz sąd I instancji.

Dotacje udzielone w ramach unijnych środków nadzwyczajnych, związane z wycofaniem owoców z rynku w celu ich nieodpłatnej dystrybucji, nie są opodatkowane VAT jako wynagrodzenie za dostawę towarów, gdyż nie mają bezpośredniego wpływu na cenę i są natury rekompensacyjnej.

Za związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. można uznać nieruchomości wchodzące w skład przedsiębiorstwa, nawet jeżeli nie są aktualnie wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, o ile mogą być potencjalnie wykorzystane do jej prowadzenia.

Nałożenie sankcji VAT na podstawie art. 112b ust. 1-2b u.p.t.u. wymaga wykazania przez organ podatkowy, że podatnik świadomie powtórzył wykryte wcześniej błędy księgowe. Brak dowodów świadczących o świadomości i celowości działania podatnika neguje zasadność nałożenia takiej sankcji.

Momentem utraty zdolności do wykonywania wymagalnych zobowiązań przez spółkę jest data wygaśnięcia decyzji ratalnej, a nie ustawowy termin wymagalności, co oddala odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego lub karnego skarbowego ma miejsce wtedy, gdy postępowanie to nie służy realizowaniu celów postępowania i w istocie stanowi jedynie spełnienie wymogu formalnego do przedłużenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w oparciu o art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W przypadku podatków zryczałtowanych od przychodów z tzw. nieujawnionych źródeł, organ podatkowy obowiązany jest do wyczerpującego zgromadzenia dowodów; nie obciąża go obowiązek poszukiwania dowodów nadmiernie, lecz podatnik winien wykazać pokrycie wydatków ze zgromadzonych środków.

Udział podatnika w transakcjach pozornych nie daje podstaw do zwrotu podatku VAT w procedurze TAX FREE; transakcje takie, jako element oszukańczego schematu, nie zasługują na ochronę prawną i możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość decyzji DIAS o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia na gruncie art. 233 § 2 OP, podkreślając konieczność kompletnego postępowania dowodowego.

Ustanowienie tymczasowego pełnomocnika podatkowego jest czynnością procesową, która z uwagi na jej niezaskarżalność nie może podlegać stwierdzeniu nieważności na drodze sądowej. Skarga kasacyjna dotycząca takich postanowień nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, niezależnie od postawienia zarzutów, pod warunkiem braku instrumentalnego charakteru działań.

Uchylając decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy postąpił zgodnie z prawem, jeśli zebrany materiał dowodowy okazał się niekompletny, uzasadniając ponowne przeprowadzenie postępowania dowodowego.

Dotacja przeznaczona na realizację projektu badawczego nie stanowi podstawy opodatkowania VAT, zaś nieodpłatne przeniesienie praw autorskich w ramach takiego projektu nie podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna usługa.

Wszczęcie postępowania karno-skarbowego przez organ niebędący jednocześnie organem podatkowym efektywnie zawiesza bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego, niezależnie od momentu przejścia postępowania w fazę in personam, wykluczając art. 70 § 6 O.p. instrumentalność.

Decyzja organu podatkowego wydana po upływie terminu przedawnienia jest nieważna, jeśli zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zostało doręczone niezgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego następuje z dniem wszczęcia postępowania karnego skarbowego, bez potrzeby przejścia do fazy ad personam. Wszczęcie postępowania nie miało charakteru instrumentalnego.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w wyniku wszczęcia postępowania karnego skarbowego nie wymaga postawienia zarzutów w fazie in personam. Instrumentalność wszczęcia postępowania musi być wykazana, a fakt, że działało organ inne niż podatkowe, wyklucza takie twierdzenie.

W szczególnych okolicznościach, gdy podatnik nie może odtworzyć dokumentacji, obowiązek uzupełnienia materiału dowodowego spoczywa na organie podatkowym. Jest to niezbędne w celu zapewnienia prawidłowego stosowania prawa do odliczenia VAT.

Podatnik, który świadomie posługuje się pustymi fakturami, nie może powoływać się na należytą staranność ani na brak wiedzy o nierzetelnym charakterze dokumentów; taka sytuacja z góry wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT.