Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie zawiesza biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organy podatkowe działające wyłącznie w celu przedłużenia terminu przedawnienia naruszają zasadę praworządności oraz zasady zaufania do państwa.
Po upływie terminu przedawnienia, roszczenia o nadpłatę podatku zgłoszone w postępowaniu wymiarowym prowadzonym z urzędu nie mogą być skutecznie rozpoznane. Postępowanie takie winno zostać umorzone z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego.
Skarga kasacyjna dotycząca decyzji Naczelnika UCS o PIT za 2012 r. została oddalona przez NSA jako bezzasadna. Wydanie decyzji nie naruszyło prawa materialnego ani przepisów postępowania.
Interpretacja indywidualna dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych niezgodna z prawem; wydatki na nabycie lub objęcie akcji należy interpretować autonomicznie, bez odniesienia do ustawy o podatku dochodowym.
Tymczasowe obiekty budowlane, nie będące trwale związane z gruntem, podlegają opodatkowaniu jako budowle podatkowe. Instalacje i urządzenia w obiektach przemysłowych mogą być kwalifikowane jako odrębne budowle, jeśli pełnią funkcję niezależną od budynku.
Instalacje i kontenery, nawet umieszczone w budynkach, mogą być traktowane jako odrębne budowle podlegające opodatkowaniu, jeśli nie są trwale związane z gruntem, co wyklucza ich klasyfikację jako budynki.
Nałożenie kary porządkowej za niestawiennictwo świadka na wezwanie organu podatkowego, które spełnia wymogi prawidłowości wezwania, jest zgodne z art. 262 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Skarżący nie korzystał z przysługujących mu uprawnień zgodnie z przepisami ochronnymi Ordynacji podatkowej.
Członkowie zarządu spółki z o.o., są odpowiedzialni za zaległości podatkowe spółki, gdy nie zgłoszono wniosku o upadłość lub nie otwarto postępowania restrukturyzacyjnego w odpowiednim czasie. Niewypłacalność istnieje, gdy dłużnik nie wykonuje wymagalnych zobowiązań.
Nieruchomości związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, podlegają opodatkowaniu w oparciu o posiadanie przez przedsiębiorcę. Zwolnienie z podatku nieruchomości po likwidacji linii kolejowych wymaga ostatecznej decyzji administracyjnej, bez której zwolnienie nie może być przyznane.
Opóźnienie w sporządzeniu sprawozdania finansowego uniemożliwia wybór opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (estoński CIT), zgodnie z wymogami ustawy o rachunkowości i o podatku dochodowym od osób prawnych.
Koncepcja "look-through approach" nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa krajowego i międzynarodowego. Przy wypłatach odsetek na rzecz pośrednika należy kierować się literalnym brzmieniem ustawy i umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) u.p.d.o.f., jak zmieniono go od 2018 roku, narusza konstytucyjną zasadę ochrony interesów w toku, gdyż pozbawia podatników prawa do kontynuowania uznawania odpisów amortyzacyjnych za koszty uzyskania przychodów zapoczątkowane przed zmianą prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że procedury zastosowane przez organy administracyjne naruszyły prawo strony do czynnego uczestnictwa w postępowaniu, co spowodowało uchylenie decyzji organu odwoławczego i uwzględnienie skargi kasacyjnej.
Dokumentacja podatkowa musi w pełni udokumentować i uzasadniać prawo do zaliczenia wydatków z tytułu korekt cen transferowych do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. W przeciwnym wypadku organy podatkowe mają podstawy do odmowy uznania takich wydatków za koszty podatkowe.
Korekta cen transferowych oraz związane z nią opłaty, bez kompletnie udokumentowanego związku z przychodami, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, co wyklucza możliwość stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego. Skargę kasacyjną oddalono z uwagi na brak podstaw prawnych do jej uwzględnienia.
Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie spełnił przesłanek egzoneracyjnych, takich jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie lub wskazanie mienia spółki do zaspokojenia zaległości.
W sytuacji braku danych ewidencyjnych organy podatkowe mają prawo ustalić podstawę opodatkowania budynków na podstawie innych dowodów, nawet gdy skarżący uniemożliwia ponowne oględziny. NSA podtrzymał zasadność opodatkowania budynków według powierzchni użytkowej ustalonej w trakcie dostępnych oględzin.
Opodatkowaniu podlega powierzchnia użytkowa budynków określona na podstawie protokołu oględzin, jeśli podatnik uniemożliwił przeprowadzenie oględzin biegłego. Dane ewidencji gruntów nie są jedyną źródlaną podstawą wymiaru podatków w przypadku braku niezbędnych informacji.
Przeszkody pandemiczne nie wpływają na stawkę podatku od nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą; podmiot posiadający nieruchomość jako przedsiębiorca pozostaje zobowiązany płacić wyższą stawkę, nawet przy czasowym zaprzestaniu korzystania z nieruchomości.
Przejściowe ograniczenia działalności gospodarczej wywołane pandemią COVID-19 nie pozbawiają nieruchomości posiadanej przez przedsiębiorcę związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie wpływając na stosowaną stawkę podatku od nieruchomości zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.
Faktury sprzedażowe VAT RR nie odzwierciedlające rzeczywistych transakcji i zawierające istotne błędy formalne nie mogą stanowić dowodu uznania kosztów poniesionych w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od opisanej przez Skarżącego staranności w ich wystawieniu.
Nieodpłatne nabycie akcji zastrzeżonych w ramach programu motywacyjnego nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód powstaje dopiero w momencie odpłatnego zbycia akcji jako przychód z kapitałów pieniężnych.
Grunty będące w rekultywacji, należące do przedsiębiorcy, podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą do czasu ostatecznego zakończenia rekultywacji. Związek z działalnością wymaga analizy konkretnej sytuacji, niezależnie od posiadania.
Odmowa stwierdzenia nadpłaty w CIT za 2015 r. jest uzasadniona, gdy brak jest dokumentacji umożliwiającej weryfikację korekty cen transferowych i opłat za usługi wewnątrzgrupowe jako kosztów uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.).