Przekazanie wierzytelności w ramach likwidacji spółki na rzecz jej udziałowca generuje przychód podatkowy w świetle prawa podatkowego. Zmiana stanowiska wnioskodawcy na etapie sądowym jest niedopuszczalna.

Odsetki naliczone na rzecz oddziału zagranicznego przedsiębiorstwa, związane z finansowaniem pożyczonym od spółki macierzystej, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu tego oddziału, zgodnie z art. 7 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, traktując oddział jako autonomiczny podmiot podatkowy.

Sprzedaż nieruchomości uzyskanego w ramach najmu prywatnego nie stanowi działalności gospodarczej, a przychody z takiej sprzedaży nie są przypisane do źródła przychodów jako działalność gospodarcza, lecz jako zbycie majątku osobistego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zasadność zaskarżenia, uchylił wyrok WSA, wskazując na uzasadnione przesłanki zawieszenia terminu przedawnienia obejmującego I. S.A. oraz dopuszczalność wykorzystania dowodów z podsłuchów.

Rozpoznając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja organu podatkowego oraz wyrok WSA oddalający skargę były zasadne. Podstawowym kryterium oceny była prawna i faktyczna analiza miejsca prowadzenia działalności przez E. Ltd i jego znaczenie dla opodatkowania w Polsce.

Przywrócenie terminu w postępowaniu podatkowym może nastąpić jedynie wówczas, gdy podatnik uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminowi, przy czym ciężar tego uprawdopodobnienia spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy.

Wszczęcie postępowania karno-skarbowego może skutkować zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego tylko wtedy, gdy wynika z rzeczywistych przesłanek faktycznych wskazujących na podejrzenie popełnienia czynu zabronionego, a nie stanowi środka instrumentalnego zmierzającego wyłącznie do wstrzymania biegu terminu przedawnienia.

Postanowienie sądu potwierdzające fałszywość dowodu, nawet przy niewykryciu sprawcy, wystarcza do wznowienia postępowania podatkowego, jeśli fałszywy dowód był podstawą ustalenia istotnych okoliczności faktycznych.

W sytuacji, gdy wobec podatnika toczy się postępowanie egzekucyjne dotyczące innych należności, a podatnik nie posiada odpowiedniego majątku zabezpieczającego długi, nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności jest prawnie uzasadnione.

Skarga kasacyjna, oparta na wadliwym przedstawieniu naruszeń proceduralnych i materialnoprawnych oraz nieuzasadnionych zarzutach, nie może zostać uwzględniona, gdyż nie spełnia wymogów formalnych i nie wykazuje wpływu zarzucanych uchybień na wynik postępowania.

Podatnik świadczący usługi hotelarskie ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych usług gastronomicznych, jeżeli usługi te są nabywane w celu ich odsprzedaży klientom i pozostają w ścisłym związku z działalnością gospodarczą.

Dobrowolny charakter poniesienia wydatku nie wyłącza możliwości uznania go za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli jego poniesienie służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów podatnika.

Decyzji nieostatecznej można nadać rygor natychmiastowej wykonalności, jeśli istnieją przesłanki potwierdzające zagrożenie niewykonania zobowiązania podatkowego, w tym brak zabezpieczenia w postaci majątku i toczące się postępowanie egzekucyjne.

Decyzja o nałożeniu dodatkowego zobowiązania podatkowego w sprawie VAT musi uwzględniać, czy działania podatnika wskazują na oszustwo podatkowe oraz być zgodna z zasadą proporcjonalności i neutralności VAT; brak tych czynników stanowi podstawę do uchylenia takiej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wykorzystywanie nierzetelnych faktur, niezwiązanych z rzeczywistymi transakcjami, nie uprawnia do odliczenia VAT, niezależnie od dodatkowych zarzutów proceduralnych strony skarżącej.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje podatnikowi, który nabywa towary w ramach łańcucha dostaw dotkniętego oszustwem podatkowym, jeżeli wiedział lub powinien był wiedzieć, że uczestniczy w transakcji związanej z tym oszustwem; obowiązek ten nie może zostać zniesiony przez formalną weryfikację kontrahentów.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2025 r., sygn. akt I FSK 1068/22, oddalający skargę kasacyjną w sprawie podatku dochodowego za 2005 r.; ustalono, że przychody uzyskane w wyniku czynów przestępczych dotyczą roku 2004 i nie stanowią podstawy podatkowej dla roku 2005.

Sąd może uznać za zasadny wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli strona powzięła wiadomość o istnieniu decyzji w sposób pozwalający na jej identyfikację, a niespełnienie formalnych przesłanek uzasadnia odmowę wznowienia takiego postępowania.

Decyzja organu podatkowego o zabezpieczeniu zobowiązania na mocy art. 33 Ordynacji podatkowej narusza w sposób rażący prawo, gdy wydana została bez dostatecznego uzasadnienia i wbrew wcześniejszym wyrokom sądowym, które wiążą organ w zakresie oceny prawnej.

Wynagrodzenie doradcy podatkowego wyznaczonego z urzędu jako tymczasowy pełnomocnik szczególny w postępowaniu podatkowym winno być ustalane według "urzędowych" stawek określonych w rozporządzeniu o kosztach doradcy podatkowego z urzędu, co nie narusza norm konstytucyjnych.

W przypadku stwierdzenia wadliwości wyrobów akcyzowych, ich samodzielne wykrycie i zwrot przez sprzedawcę stanowi podstawę do obniżenia akcyzy, gdy spełnione są warunki reklamacji uznanej przez podatnika, zgodnie z zasadą konsumpcyjności akcyzy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że uchylenie decyzji w pierwszej instancji było zasadne z uwagi na niewystarczające uzasadnienie zawieszenia biegu przedawnienia. Stwierdza, że przedwczesne było merytoryczne badanie zobowiązań.

Zwolnienie z podatku VAT, przewidziane w art. 52 u.p.t.u. w związku z art. 143 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy przesyłek kierowanych do osób fizycznych w dowolnym państwie członkowskim UE, niezależnie od państwa przywozu towarów.

Olej pirolityczny wprowadzony do obrotu jako domieszka do paliw silnikowych podlega opodatkowaniu według stawki akcyzy dla wyrobów energetycznych, niezależnie od twierdzeń podatnika o jego przeznaczeniu. Podstawą opodatkowania jest przeznaczenie oleju jako dodatku do paliw, co wyklucza stosowanie stawki zerowej.