Wyrok SN z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. I PK 145/09

1. Nie ma oparcia w prawie krajowym i europejskim (wspólnotowym) kumulowanie okresów wypoczynku dobowego i tygodniowego w celu uzyskania ekwiwalentu pieniężnego za ten czas.

2. Art. 405 k.c nie stanowi adekwatnej podstawy prawnej formułowania roszczeń odszkodowawczych za pracownicze dyżury medyczne.

Teza od Redakcji

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Małgorzata Gersdorf (przewodniczący)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa E. S. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Szpitalowi Rejonowemu w R. o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 stycznia 2010 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 9 kwietnia 2009 r.,

oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2009 r. Sąd Okręgowy w G. - Wydział IX Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację powódki E.S. od wyroku Sądu

Rejonowego w R. z dnia 7 stycznia 2009 r. oddalającego jej powództwo przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Szpitalowi Rejonowemu o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych i zapłatę.

W sprawie tej ustalono, że powódka była zatrudniona od dnia 1 maja 2004 r. w Szpitalu Rejonowym w R. na stanowisku lekarza, starszego asystenta oddziału anestezjologii i intensywnej terapii. W okresie od 1 maja 2004 r. do 30 czerwca 2006 r., mimo że obowiązująca powódkę dobowa norma czasu pracy wynosiła 7 godzin 35 minut, pozostawała ona w dyspozycji pracodawcy realizując obowiązki pracownicze, w wymiarze i rozkładzie czasowym uniemożliwiającym jej korzystanie z prawa do odpoczynku dobowego i tygodniowego gwarantowanego Dyrektywą Rady 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U.UE.L.93.307.18 ze zm.), aktualnie Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 2003/88/WE z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U.UE.L.03.299.9 ze zm.). Nie zapewniono ekwiwalentnego świadczenia w postaci równoważnych okresów wyrównawczych.

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się