Wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. I FSK 1759/17
Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Sędzia WSA del. Zbigniew Łoboda, (sprawozdawca), Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2020 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Bd 540/17 w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec, wrzesień 2011 r., lipiec i grudzień 2012 r. oraz marzec i maj 2013 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) oddala skargę, 3) zasądza od A. G. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy kwotę 4800 (słownie: cztery tysiące osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami.
1.1. Wyrokiem 20 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Bd 540/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie ze skargi A. G. uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 3 marca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, wrzesień 2011 r., lipiec i grudzień 2012 r. oraz marzec i maj 2013 r.
1.2. Sąd pierwszej instancji przytaczając stan sprawy wskazał w uzasadnieniu opisanego wyżej wyroku, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z 30 listopada 2016 r., określającą Skarżącej wysokość zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące luty, marzec i wrzesień 2011 r., lipiec i grudzień 2012 r., marzec i maj 2013 r. oraz umarzającą postępowanie podatkowe za sierpień 2011 r. Podstawą ww. decyzji organu odwoławczego było ustalenie, że w latach 2011-2013 Skarżący dokonał wspólnie z żoną M. G. sprzedaży 12 działek, wydzielonych z 4 zakupionych w latach poprzednich nieruchomości gruntowych. Skarżący sukcesywnie dokonywał wspólnie z M. G., z własnej inicjatywy podziału zakupionych nieruchomości na mniejsze działki. Do nowo powstałych działek zapewniono dojazdy, ustanawiając drogi, w konsekwencji czego mogły one stanowić odrębne przedmioty własności. W wyniku złożonych przez Skarżącego i jej małżonkę wniosków, były wydawane decyzje o warunkach zabudowy, zarówno dla działek dzielonych, jak i działek powstałych w wyniku ich wtórnego podziału. Dokonywana sprzedaż działek (po uprzednim podziale) ukierunkowana była na zysk. W okresie 2000-2013 r. Skarżący sprzedał wspólnie z żoną 111 działek, osiągając przychody w wysokości 5.431.940 zł. W związku z powyższym organ odwoławczy przyjął, że podejmowane przez Skarżącego wspólnie z małżonką działania świadczą o prowadzeniu przez Skarżącego niezgłoszonej pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami gruntowymi. Dokonywał on bowiem w sposób zorganizowany, częstotliwy i zarobkowy sprzedaży nieruchomości gruntowych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
