Wyrok NSA z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. I OSK 1518/15
Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z treścią przepisu przez ich proste zestawienie ze sobą, przy czym nie chodzi tu o błędy w wykładni prawa, a o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny; charakter tego naruszenia powoduje, iż owa decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Powszechnie za taką przesłankę uważa się wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego wobec osoby zmarłej, która gdyby żyła była stroną tego postępowania.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędzia del. WSA Tamara Dziełakowska Protokolant: st. asystent sędziego Rafał Kopania po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 1384/14 w sprawie ze skarg Prezydenta Miasta K. i Akademii [...] w K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia 1. oddala skargę kasacyjną, 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił opisaną w sentencji decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2014 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2013 r., orzekł o wykonalności zaskarżonej decyzji oraz o kosztach postępowania.
Jak wynika z jego uzasadnienia kontrolowane w sprawie decyzje zapadły na skutek wniosku I. E. - spadkobierczyni M. B., która była poprzednią właścicielką nieruchomości objętej orzeczeniem stanowiącym przedmiot wniosku domagającego się stwierdzenia częściowej nieważności orzeczenia, którym to dnia [...] marca 1953 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. wywłaszczyło na rzecz Państwa - na cele Akademii [...] w K. (dalej Akademia) - m.in. nieruchomość położoną w K., bliżej tamże opisaną, a stanowiącą działkę nr [...]. Wywłaszczenie nastąpiło na podstawie dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz. U. z 1952 r. Nr 4, poz. 31), dalej dekret. Uwzględniając ów wniosek i stwierdzając nieważność wspomnianego orzeczenia w zakwestionowanej części, ustalono iż zostało ono wydane na wniosek Akademii, na podstawie stosownego zezwolenia, przy czym objęło ono więcej nieruchomości, których właściciele zostali wezwani zbiorowo do dobrowolnego wydania nieruchomości poprzez ogłoszenie na tablicy ogłoszeń właściwego urzędu, a następnie w ten sposób powiadomieni o decyzji. Jednakowoż nie ustalono prawidłowo właściciela spornej części nieruchomości, bo kierując ją m.in. do M. B., pominięto fakt, że ta zmarła w dniu [...] grudnia 1943 r. W konsekwencji czego uznanie jej za stronę tego postępowania rażąco narusza prawo (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.). Jednocześnie organ stwierdził, iż nie wystąpiły nieodwracalne skutki prawne orzeczenia w rozumieniu art. 156 § 2 K.p.a.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
