Wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. II FSK 1501/15
Art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy, i że odnosi się on do dwóch zasadniczych sytuacji, tj. gdy określone czynności są sprzeczne z nakazami zawartymi w przepisach prawnych powszechnie obowiązujących oraz są sprzeczne z normami moralnymi. Jako przykład takich czynności można wskazać umowę, w której jedna strona umowy płaci drugiej za popełnienie czynu zabronionego. W takim przypadku otrzymane środki finansowe przez stronę dokonującą takiego czynu nie będą stanowiły przychodu.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Alicja Polańska, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Rz 463/14 w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 27 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od G. W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (sygn. akt I SA/Rz 463/14) oddalił skargę G. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 27 marca 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r.
Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wyroku wynika, że zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia 27 września 2013 r., określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 185.062 zł. Organy I jak i II instancji zgodnie ustaliły, że skarżący w zeznaniu podatkowym za 2007 r. nie zadeklarował kwot otrzymanych od Z. [...] sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: Spółka) w łącznej kwocie 479.567,80 zł. Ustaliły także, że w dniu 1 czerwca 2006 r. pomiędzy skarżącym (jako pożyczkodawcą) a spółką (jako pożyczkobiorcą) zawarta została umowa pożyczki pieniężnej w kwocie 6.908.506,58 zł, która miała być przekazana wraz z podpisaniem umowy na cele związane z działalnością gospodarczą. W dniu 15 czerwca 2006 r. został sporządzony aneks do umowy, z którego wynikało, że przez podpisanie umowy pożyczkobiorca potwierdza pozostawienie kwoty 6.908.506,58 zł do jego dyspozycji. Z umowy wynikało również, że pożyczkobiorca zobowiązał się do spłacenia odsetek w wysokości 7 % w skali roku. Jednocześnie organy ustaliły, że z dniem 1 czerwca 2006 r., na mocy uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników został podwyższony kapitał zakładowy Spółki z kwoty 200.000 zł do kwoty 19.400.000 zł - poprzez utworzenie 38.400 nowych udziałów po 500 zł każdy. Udziały w podwyższonym kapitale zakładowym - objęte przez skarżącego - zostały pokryte wkładem niepieniężnym w postaci przedsiębiorstwa pod nazwą Z. [...] G. W. Wartość wnoszonego aportu została ustalona zgodnie z wyceną sporządzoną przez biegłego rewidenta. Jeden ze składników pasywów bilansu stanowiło zobowiązanie z tytułu udzielonej przez skarżącego, Spółce "pożyczki", na podstawie umowy zawartej w dniu 1.06.2006 r. w kwocie 6.908.506,58 zł. Na podstawie analizy dokumentów księgowych ustalono, że kwota pożyczki nie została faktycznie przekazana przez pożyczkodawcę ani na rachunek ani do kasy Spółki.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
