Wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. II GSK 232/15
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (spr.) Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 717/14 w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od W. G. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego 1.800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 717/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. oddalił skargę W. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że w dniach od 7 do 21 stycznia 2013 r. inspektorzy transportu drogowego przeprowadzili w przedsiębiorstwie skarżącego kontrolę obejmującą okres od 1 lutego do 30 listopada 2012 r., której wyniki utrwalono w protokole z dnia [...] stycznia 2013 r.
Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nałożono na W. G. karę pieniężną w kwocie 15.000 zł, jednak wskutek uwzględnienia odwołania decyzją z dnia [...] maja 2013 r. GITD uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu niedostatecznego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy.
Po uzupełnieniu postępowania dowodowego decyzją z dnia [...] września 2013 r., [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w R. nałożył na W. G. karę pieniężną w łącznej wysokości 13.450 zł.
Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD) uchylił decyzję organu I instancji w całości i orzekając co do istoty nałożył na W. G. karę pieniężną w wysokości 12.450 zł. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 4 pkt 22 lit. a) i h), art. 92a ust. 1, 3 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 1265 ze zm.; dalej: u.t.d.), lp. 5.2, 6.2.1, 6.3.1, 6.3.7, 6.3.8, 6.3.6.1, 6.3.6.2 i 6.3.6.4 zał. nr 3 do tej ustawy, art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (...) (Dz. Urz. UE Nr L 102 z 11 kwietnia 2006 r., s. ze zm.), art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 i 5 oraz art. 16 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE Nr L 370 z dnia 31 grudnia 1985 r., s. 8).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
