Wyrok NSA z dnia 17 maja 2016 r., sygn. II GSK 2824/14
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska (spr.) Sędzia NSA Zbigniew Czarnik Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Ke 389/14 w sprawie ze skargi K. D. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie naruszenia przepisów o transporcie drogowym 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach, 2. zasądza od K. D. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
I
Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2014 r. (sygn. akt II SA/Ke 389/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), uwzględnił skargę K. D., uchylając zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. (nr [...]) o odmowie przywrócenia K. D. terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2012 r. (nr [...]), którą nałożono na skarżącą karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za niepoddanie się kontroli. Ponadto Sąd stwierdził, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, a także zasądził od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącej 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Sąd pierwszej instancji wskazał w swoim rozstrzygnięciu ustalenia faktyczne i stanowisko Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Organ ten ustalił, że decyzja organu I instancji została wysłana K. D. na adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (ul. [...], [...] B.). Z uwagi na brak możliwości doręczenia przesyłki stronie osobiście, został zastosowany tryb doręczenia określony w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej powoływanej jako "k.p.a."). Przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni w placówce pocztowej, gdzie była dwukrotnie awizowana (w dniu 31 maja i 11 czerwca 2012 r.), zaś w dniu 15 czerwca 2012 r. przesyłkę tę zwrócono organowi z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". W konsekwencji organ uznał, że przesyłka z decyzją organu I instancji została doręczona stronie w trybie doręczenia zastępczego w dniu 14 czerwca 2012 r. Natomiast w dniu 20 listopada 2013 r. K. D złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienie odwołania od decyzji z [...] maja 2012 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego zaskarżonym postanowieniem odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Uznał bowiem, że wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, gdyż nie złożono go w terminie 7 dni od dnia ustalania przyczyny uchybienia terminu. Organ administracji przyjął, że skoro pierwsze pismo, z którego wynika, iż strona powzięła wiadomość o doręczeniu decyzji organu I instancji nosi datę 28 czerwca 2013 r., to wniosek o przywrócenie terminu należało złożyć do dnia 5 lipca 2013 r. Zdaniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, strona nie uprawdopodobniła ponadto braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
