Wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 2446/14
W odniesieniu do dobrowolnej opłaty legalizacyjnej nie można przyjąć, że opłata taka stanowi zobowiązanie podatkowe w rozumieniu Ordynacji podatkowej, a co za tym idzie nie ma możliwości zastosowania przepisów dotyczących ulg i zwolnień.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Dumas, Sędziowie: NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), del. WSA Marek Olejnik, Protokolant Szymon Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1527/13 w sprawie ze skargi T. Z. na decyzję Ministra Finansów z dnia 31 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia opłaty legalizacyjnej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1527/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. Z. na decyzję Ministra Finansów z dnia 31 maja 2013 r. w przedmiocie umorzenia opłaty legalizacyjnej. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że Wojewoda L. decyzją z dnia 13 marca 2013 r., działając na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej "Ordynacja podatkowa"), w zw. z art. 59g ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej "Prawo budowalne") oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej "k.p.a.") odmówił umorzenia w całości i w części opłaty legalizacyjnej, nałożonej na skarżącego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia 27 marca 2012 r.
Minister Finansów uchylił decyzję Wojewody L. z dnia 13 marca 2013 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Organ, w oparciu o orzecznictwo naczelnego Sadu Administracyjnego stwierdził brak w niniejszej sprawie możliwości zastosowania w stosunku do opłaty legalizacyjnej instytucji umorzenia należności publicznoprawnej, o której mowa w art. 67a Ordynacji podatkowej. Niemożność rozpatrywania przedmiotowego wniosku o umorzenie opłaty legalizacyjnej powoduje natomiast konieczność umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Wobec braku możliwości stosowania do ustalonej opłaty legalizacyjnej przepisów art. 67a Ordynacji podatkowej, jakiekolwiek merytoryczne rozstrzygnięcie pozytywne bądź negatywne jest prawnie niedopuszczalne.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
