Postanowienie NSA z dnia 24 września 2013 r., sygn. I OZ 832/13
Przywrócenie terminu
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 1002/12 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 1002/12, odmówił K. G. przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2012 r. K. G. została wezwana do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi poprzez jej podpisanie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 29 listopada 2012 r. Wobec niewykonania przez skarżącą powyższego wezwania w wyznaczonym terminie, Sąd - postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. - odrzucił skargę. W dniu 19 czerwca 2013 r. K. G. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, załączając do niego własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że była przekonana, iż uzupełniła przedmiotowy brak jej skargi prawidłowo, przesyłając do Sądu podpisany egzemplarz "oświadczenia majątkowego". O błędnym wykonaniu wezwania Sądu dowiedziała się dopiero w dniu 18 czerwca 2013 r., kiedy to otrzymała opinię prawną jej pełnomocnika (opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 18 kwietnia 2013 r.). Skarżąca wyjaśniła, że nie jest prawnikiem i źle zrozumiała wezwanie Sądu. Dodała, że w kwestii utrzymania jej dzieci otrzymywała dużo dokumentów i do momentu przyznania jej pełnomocnika z urzędu "nie radziła sobie z tym". Wiary tym twierdzeniom nie dał Sąd I instancji, który uznał, iż wskazana przez skarżącą okoliczność błędnego zrozumienia wezwania Sądu i przyjęcia, że przesłanie do Sądu podpisanego egzemplarza "oświadczenia majątkowego" (wniosku o przyznanie prawa pomocy - symbol PPF) stanowi prawidłowe wykonanie tego wezwania, świadczy o niezachowaniu przez skarżącą należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd wskazał, iż przedmiotowe wezwanie z dnia 26 listopada 2012 r. w sposób całkowicie czytelny i jednoznaczny wskazywało, że czynność, którą skarżąca winna dokonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, polegać ma na podpisaniu skargi. W ocenie Sądu pismo to powinno być dla strony w pełni zrozumiałe nawet bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym uznał, że K. G. nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, a tym samym jej wniosek o przywrócenie tego terminu okazał się bezzasadny i podlegał oddaleniu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
