Wyrok NSA z dnia 24 września 2009 r., sygn. II GSK 76/09
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Edward Kierejczyk Sędziowie NSA Tadeusz Cysek Janusz Drachal (spr.) Protokolant Magdalena Rosik po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. J., J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 969/08 w sprawie ze skargi A. J., J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 969/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę A. J. i J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Decyzją tą Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] października 2007 r. o nr [...].
Sąd pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach faktycznych organu administracji, który stwierdził, że w dniu [...] marca 2007 r. A. J. i J. J. wystąpili o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w R. z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...], którą nałożono na skarżących karę pieniężną w wysokości 400 zł za nieokazanie podczas kontroli wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu, przy czym podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił m.in. art. 15 ust. 7 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985 r.; dalej jako: rozporządzenie 3821/85).
Decyzją z dnia [...] października 2007 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w R., następnie po rozpatrzeniu wniosku państwa J. o ponowne rozpoznanie sprawy utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ stwierdził, iż wbrew twierdzeniom skarżących, art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2004 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.; dalej jako: utd), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, stanowił podstawę prawną do nałożenia kary pieniężnej za naruszenie rozporządzeń Unii Europejskiej. Umową międzynarodową wskazaną w powyższym przepisie jest Traktat Akcesyjny z dnia 16 kwietnia 2003 r. dotyczący przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, który w art. 2 stanowi, iż od dnia przystąpienia do Unii Europejskiej nowe Państwa Członkowskie są związane postanowieniami Traktatów założycielskich i aktów przyjętych przez instytucje Wspólnot i Europejski Bank Centralny przed dniem przystąpienia. Z art. 249 TWE wynika natomiast, że wiążącymi aktami prawa pochodnego są m.in. rozporządzenia. Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej jako: k.p.a.), polegająca na wydaniu decyzji bez podstawy prawnej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
