Wyrok NSA z dnia 20 maja 2008 r., sygn. II FSK 455/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak (spr.), Sędzia NSA Krystyna Nowak, Sędzia WSA del. Teresa Porczyńska, Protokolant Katarzyna Pawłowska, po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 252/05 w sprawie ze skargi T. K. V. S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 31 stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, 2) zasądza od T. K. V. S.A. z siedzibą w G. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 3.400 (trzy tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. decyzją z dnia 25 października 2004 r. określił T. K. V. S.A. z siedzibą w G. (zwana dalej Spółką) zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. w kwocie 1.199.622,00 zł.

Określenie zobowiązania podatkowego w innej wysokości niż zeznana przez Spółkę, spowodowane było stwierdzeniem zawyżenia kosztów uzyskania przychodu o kwotę 650.000,00 zł, z czego 640.000,00 zł stanowiło dodatkowe wynagrodzenie dla T. W., natomiast 10.000,00 zł dotyczyło wydatków na "badania socjologiczne w obszarze działań Spółki w aspekcie metodologicznym", udokumentowane fakturami wystawionymi przez Z. U.-P. Z. S. (zwany dalej Zakładem). Organ podatkowy stwierdził, że Spółka mogła ponieść wydatek na dodatkowe wynagrodzenie, ale nie mogła zaliczyć go do kosztów uzyskania przychodów, gdyż stanowił on dobrowolne świadczenie na rzecz T. W. i nie miał wpływu na osiągane przez Spółkę przychody.