Wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. I FSK 997/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędzia del. WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca), Sędzia NSA Marek Kołaczek, Protokolant Katarzyna Golemba, po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. sp. j. T. i Partnerzy z/s w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Go 1786/05 w sprawie ze skargi M. sp. j. T. i Partnerzy z/s w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od M. sp. j. T. i Partnerzy z/s w G. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA / Go 1786 / 05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę M. Spółki jawnej T. i Partnerzy w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze Ośrodek Zamiejscowy w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...], nr [...], w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną.
Przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania, Sąd podał, iż w dniu 3 stycznia 2005 r. do Izby Skarbowej w Zielonej Górze Ośrodek Zamiejscowy w Gorzowie Wielkopolskim wpłynął wniosek M. Spółki jawnej T. i Partnerzy w G., zwanej skrótowo w dalszej części uzasadnienia jako M. lub spółka jawna, o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Urzędu Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w Zielonej Górze Ośrodek Zamiejscowy w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...], nr [...], określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz ustalającą wysokość dodatkowego zobowiązania za marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 1999 r. Pełnomocnik strony, powołując się na przepis art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, jako przesłankę wznowienia postępowania wskazał, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne oraz dokumentujące je dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi wydającemu tę decyzję. Strona twierdziła, iż nową okolicznością nie znaną organowi jest fakt, że w okresie objętym kontrolą wykonywanie przez M. usług z zakresu przetwarzania urzędowych dokumentów patentowych na rzecz I. sp. z o.o. dotyczyło również plików elektronicznych przesyłanych przez B. GmbH w B. w drodze elektronicznej sieci internetowej lub za pośrednictwem elektronicznych nośników informacji (dyskietki, płyty kompaktowe), przez co w przypadku przetwarzania informacji zawartej w jednej postaci elektronicznej na inną postać elektroniczną nie było, i nie jest możliwe stosowanie procedury uszlachetniania czynnego. Dalej strona podniosła, iż w jej ocenie nową okolicznością nie znaną organowi jest fakt, że faktura nr 53 / OCR / 99 z dnia 2 września 1999 r., nie dotyczyła przetwarzania danych, lecz sprzedaży oprogramowania, które nigdy nie zostało "wyeksportowane" za granicę, a jedynie używane przez I. sp. z o.o. na terenie kraju, i dlatego też zarzut naruszenia przez spółkę jawną przepisu § 64 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym uznać należy za nieuzasadniony. Dyrektor Izby Skarbowej w Zielonej Górze Ośrodek Zamiejscowy w Gorzowie Wielkopolskim decyzją z dnia [...], nr [...], odmówił wznowienia postępowania, a następnie, po wniesieniu przez stronę odwołania, cytowaną już decyzją z dnia [...]. utrzymał ją w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, iż powołana przez są okolicznością, gdyż była obiektem rozważań w postępowaniu dowodowym prowadzonym w celu określenia podatku od towarów i usług, w którym to postępowaniu stwierdzono, że w fakturach wystawionych przez M. podatek w wysokości 22% nie może korzystać ze zwolnienia od wpłat do urzędu skarbowego przez zakład pracy chronionej z uwagi na zastosowanie do przedmiotowych faktur przepisu art. 33 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Jednocześnie podkreślono, że organy podatkowe w wyniku badania zgromadzonego materiału dowodowego stwierdziły, iż wszystkie usługi świadczone przez stronę polegały na przetwarzaniu dokumentów, a stosowane dwie procedury wynikały ze sposobu pozyskania dokumentów od firmy B., zaś brak dokumentów wprowadzających na polski obszar celny dokumentów przesłanych droga internetową było m. in. podstawą do uznania, że działanie strony było zamierzone i celowe, mające służyć wykorzystaniu przywilejów przepisów prawa podatkowego w celu uzyskania korzyści finansowych poprzez obejście przepisów prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości, zarzucono decyzji Dyrektora Izby Skarbowej naruszenie przepisu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez odmówienie wznowienia postępowania w sytuacji, gdy strona wskazała istnienie nowych istotnych okoliczności faktycznych, nie znanych organowi, który wydał decyzję. W uzasadnieniu skargi powołano się na okoliczności i argumentację prezentowaną we wniosku wznowieniowym i odwołaniu. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie przytaczając ponownie argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
