Wyrok NSA z dnia 11 lutego 1991 r., sygn. SA/Wr 57/91
1. Ograniczenie obowiązku prawnego zasadniczej służby wojskowej przez wybór zastępczej formy jego spełnienia jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy powstaje rzeczywisty konflikt pomiędzy obywatelską powinnością obrony państwa a obywatelskim prawem do wolności sumienia, wyznania i przekonań, to jest gdy odbywanie służby wojskowej pozostaje w oczywistej sprzeczności z wyznawanymi przekonaniami religijnymi.
2. Ubieganie się o skierowanie do służby zastępczej przez odwołanie do przekonań religijnych wymaga bliższego określenia wyznawanego systemu religijnego /wyznania/, wskazania jego kanonu /reguły/, wyłączającego możliwość odbywania służby wojskowej, a w razie wątpliwości - także wykazania własnych rzeczywistych związków z tym wyznaniem /kościołem/.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Grzegorza R. na decyzję Wojewódzkiej Komisji Poborowej w W. z dnia 12 listopada 1990 r. w przedmiocie odmowy skierowania do odbywania zastępczej służby wojskowej.
UZASADNIENIE
Grzegorz R. wystąpił do Rejonowej Komisji Poborowej w W. z wnioskiem o przyznanie mu prawa odbywania służby zastępczej, ponieważ wyznawana przez niego religia i poglądy moralne nie pozwalają mu być czynnym członkiem armii, w której "popełnia się grzech przeciwko siódmemu przykazaniu i przeciwko nakazowi umiłowania bliźniego".
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
