Interpretacja indywidualna z dnia 30 października 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.637.2026.1.ŁW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „(...)”.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (…) (dalej: „Gmina”, „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń VAT ze swoimi jednostkami organizacyjnymi, stosownie do ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego. Gmina wykonuje zadania publiczne własne oraz zlecone z zakresu administracji rządowej. W zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych Gmina występuje w charakterze podatnika VAT, natomiast w zakresie zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana, nie jest uznawana za podatnika stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Na podstawie złożonego wniosku Gmina zawarła z Samorządem Województwa (…) umowę o przyznaniu pomocy w ramach interwencji I.13.1 LEADER/Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność (RLKS) - komponent Wdrażanie LSR (koszty kwalifikowalne), objętej Planem Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027, na realizację operacji pn. „(...)”. (...).

W ramach inwestycji powstanie nowoczesna, ogólnodostępna i niekomercyjna przestrzeń rekreacyjna dla mieszkańców. Zakres rzeczowy operacji obejmuje utworzenie ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury publicznej poprzez:

• budowę publicznego, ogólnodostępnego placu zabaw o powierzchni (…) m2 oraz jego wyposażenie w urządzenia małej architektury wraz z montażem stojaka na rowery, zakupem i montażem ławek oraz koszy na śmieci,
• budowę miejsc postojowych wraz z ciągiem pieszo-jezdnym (...),
• budowę i przebudowę ciągów pieszych,
• wykonanie oświetlenia - 6 lamp parkowych,
• wykonanie niezbędnej infrastruktury technicznej.

Realizacja operacji stanowi wykonywanie zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, 3, 10, 12 i 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, tj. zadań w zakresie gminnych dróg, ulic, placów oraz organizacji ruchu drogowego, oświetlenia miejsc publicznych, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, zieleni gminnej i zadrzewień, a także utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

Planowane do realizacji zadanie będzie skupiać się na zaspokojeniu potrzeb społeczności lokalnej - rozwiązywaniu problemów społecznych obszaru. Ponadto zadanie przyczyni się do udzielenia wsparcia osobom z grup w niekorzystnej sytuacji.

Nabywcą towarów i usług związanych z realizacją operacji będzie Gmina (…). Faktury dokumentujące poniesione wydatki będą wystawiane na Gminę (…), z podaniem numeru NIP Gminy. Powstała w wyniku realizacji operacji infrastruktura pozostanie własnością Gminy i nie zostanie przekazana - ani odpłatnie, ani nieodpłatnie - żadnemu innemu podmiotowi. Gmina nie odda jej w najem, dzierżawę ani w oparciu o inną umowę cywilnoprawną o podobnym charakterze; nie zostanie ona również wniesiona aportem do spółki komunalnej ani udostępniona na podstawie umowy użyczenia podmiotowi trzeciemu. Realizowana inwestycja będzie w pełni ogólnodostępna, bez opłat, przez całą dobę, z możliwością korzystania przez wszystkich odwiedzających teren inwestycji - zarówno lokalnych mieszkańców, jak i osoby przyjezdne. W szczególności:

• korzystanie z placu zabaw, ciągów pieszych i pieszo-jezdnego oraz z pozostałych elementów zagospodarowania terenu będzie nieodpłatne i nie będzie wymagało spełnienia jakichkolwiek warunków ani uzyskania zgody Gminy;
• miejsca postojowe będą udostępniane nieodpłatnie; teren objęty operacją nie jest i nie zostanie objęty strefą płatnego parkowania w rozumieniu art. 13b ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, ani żadną inną formą odpłatnego udostępniania miejsc postojowych;
• Gmina nie będzie pobierać opłat za wstęp ani jakichkolwiek innych opłat związanych z korzystaniem z infrastruktury objętej operacją;
• na terenie objętym operacją nie będzie prowadzona działalność komercyjna - Gmina nie będzie świadczyć usług reklamowych, nie będzie udostępniać powierzchni pod działalność handlową, gastronomiczną ani usługową, nie będzie również organizować odpłatnych imprez.

Niekomercyjny charakter operacji stanowi jednocześnie warunek przyznania i wypłaty pomocy w ramach komponentu Wdrażanie LSR, wynikający z przepisów regulujących udzielanie wsparcia w ramach interwencji I.13.1 LEADER/RLKS. Gmina nie planuje zmiany sposobu wykorzystania powstałej infrastruktury w okresie trwałości operacji ani po jego upływie. Powstała infrastruktura nie będzie zatem w żadnym zakresie wykorzystywana przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nabywane towary i usługi będą służyć wyłącznie realizacji zadań własnych Gminy, tj. czynnościom pozostającym poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wydatków ponoszonych w ramach operacji nie da się w jakiejkolwiek części przyporządkować do czynności opodatkowanych wykonywanych przez Gminę.

Gmina występuje z wnioskiem, ponieważ rozstrzygnięcie kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego warunkuje ocenę kwalifikowalności podatku od towarów i usług jako kosztu operacji, a interpretacja indywidualna stanowi załącznik do wniosku o płatność składanego instytucji przyznającej pomoc.

Pytanie

Czy Gmina (…) jako beneficjent w odniesieniu do realizowanej operacji będzie miała możliwość odliczenia podatku od towarów i usług w całości lub w części?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, Gmina (…) jako beneficjent, nie będzie miała możliwości odliczenia podatku od towarów i usług - ani w całości, ani w części - od wydatków ponoszonych na realizację operacji pn. „(...)”.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z przepisu tego wynika, że prawo do odliczenia przysługuje po łącznym spełnieniu dwóch przesłanek:

• odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług działający w takim charakterze przy nabyciu towarów i usług, oraz
• nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Niespełnienie którejkolwiek z tych przesłanek wyklucza prawo do odliczenia. Odliczenie podatku naliczonego ma zapewnić neutralność VAT dla podatnika wyłącznie w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej - nie może natomiast prowadzić do uwolnienia od ciężaru podatku podmiotu występującego w roli konsumenta, tj. finalnego odbiorcy towarów i usług.

Ad 1.

Gmina nie występuje w charakterze podatnika. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jednocześnie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Przepis ten stanowi implementację art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE.

Gmina realizuje operację w ramach zadań własnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, 3, 10, 12 i 15 ustawy o samorządzie gminnym, tj. w zakresie gminnych dróg, ulic i placów, oświetlenia miejsc publicznych, kultury fizycznej i turystyki (w tym terenów rekreacyjnych), zieleni gminnej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w tym zakresie stanowi wykonywanie władztwa publicznego, a nie działalność gospodarczą. Powstała infrastruktura będzie udostępniana nieodpłatnie, całodobowo i bez ograniczeń podmiotowych, a Gmina nie będzie zawierać w odniesieniu do niej jakichkolwiek umów cywilnoprawnych.

Nie wystąpi zatem wyłączenie z hipotezy art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Gmina, nabywając towary i usługi na potrzeby operacji, nie działa w charakterze podatnika VAT, lecz jako organ władzy publicznej realizujący zadania publiczne. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie TSUE, w szczególności w wyrokach: z 12 maja 2016 r. w sprawie C-520/14 Gemeente Borsele, z 25 lipca 2018 r. w sprawie C-140/17 Gmina Ryjewo oraz z 2 czerwca 2005 r. w sprawie C-378/02 Waterschap Zeeuws Vlaanderen, z których wynika, że o prawie do odliczenia rozstrzyga charakter, w jakim podmiot prawa publicznego działa w momencie nabycia towarów i usług, a nieodpłatne udostępnianie infrastruktury publicznej społeczności lokalnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT.

Ad 2.

Brak związku z czynnościami opodatkowanymi. Niezależnie od powyższego, nie zostanie spełniona również druga przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Efekty operacji nie będą w żadnym zakresie wykorzystywane do czynności opodatkowanych:

• korzystanie z placu zabaw, ciągów pieszych i pieszo-jezdnego, miejsc postojowych oraz oświetlenia będzie całkowicie nieodpłatne, powszechnie dostępne i niczym nieuwarunkowane;
• teren objęty operacją nie zostanie objęty strefą płatnego parkowania, o której mowa w art. 13b ustawy o drogach publicznych;
• Gmina nie będzie pobierać jakichkolwiek opłat, nie odda infrastruktury w najem, dzierżawę ani na podstawie innej umowy o podobnym charakterze, nie wniesie jej aportem ani nie będzie prowadzić na jej terenie działalności komercyjnej.

Nieodpłatne udostępnienie infrastruktury na cele związane z realizacją zadań własnych Gminy nie stanowi także nieodpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, ponieważ następuje do celów działalności Gminy jako organu władzy publicznej. Ponoszone wydatki nie mają również choćby pośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Gminę w innych obszarach jej aktywności. Nie istnieje zatem możliwość przypisania podatku naliczonego - w jakiejkolwiek części - do czynności opodatkowanych.

W konsekwencji, nie znajdą zastosowania ani art. 86 ust. 2a i nast. ustawy o VAT (sposób określenia proporcji), ani art. 90 ustawy o VAT (proporcja sprzedaży); przepisy te dotyczą bowiem wyłącznie sytuacji, w których nabyte towary i usługi są wykorzystywane także do czynności opodatkowanych, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Podkreślenia wymaga również, że niekomercyjny i ogólnodostępny charakter infrastruktury stanowi warunek przyznania i wypłaty pomocy w ramach interwencji I.13.1 LEADER/RLKS - komponent Wdrażanie LSR, a Gmina jest zobowiązana do jego zachowania w okresie trwałości operacji. Wyklucza to możliwość późniejszej zmiany przeznaczenia powstałego mienia na cele działalności gospodarczej.

Podsumowanie.

Ponieważ Gmina, nabywając towary i usługi na potrzeby operacji, nie będzie działać w charakterze podatnika VAT, a nabyte towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie zostaną spełnione przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawcy nie będzie również przysługiwać prawo do zwrotu podatku naliczonego na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług, ponieważ środki pochodzące z Planu Strategicznego dla WPR na lata 2023¬2027 nie są środkami bezzwrotnej pomocy zagranicznej w rozumieniu tych przepisów.

W konsekwencji Gmina (…) jako beneficjent nie będzie miała możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od wydatków poniesionych na realizację operacji pn. „(...)” - ani w całości, ani w części.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1. a) nabycia towarów i usług,
2. b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle którego:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

• podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
• podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2, 3, 10, 12 i 15 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1. 2) gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
2. 3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,

utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów

komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;

10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;

12) zieleni gminnej i zadrzewień;

15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Gmina zawarła z Samorządem Województwa (…) umowę o przyznaniu pomocy na realizację operacji pn. „(...)”.

W ramach inwestycji powstanie nowoczesna, ogólnodostępna i niekomercyjna przestrzeń rekreacyjna dla mieszkańców. Zakres rzeczowy operacji obejmuje utworzenie ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury publicznej poprzez:

• budowę publicznego, ogólnodostępnego placu zabaw o powierzchni (…) m2 oraz jego wyposażenie w urządzenia małej architektury wraz z montażem stojaka na rowery, zakupem i montażem ławek oraz koszy na śmieci,
• budowę miejsc postojowych wraz z ciągiem pieszo-jezdnym (20 miejsc postojowych, w tym jedno miejsce dla osób z niepełnosprawnościami),
• budowę i przebudowę ciągów pieszych,
• wykonanie oświetlenia - 6 lamp parkowych,
• wykonanie niezbędnej infrastruktury technicznej.

Planowane do realizacji zadanie będzie skupiać się na zaspokojeniu potrzeb społeczności lokalnej - rozwiązywaniu problemów społecznych obszaru. Ponadto zadanie przyczyni się do udzielenia wsparcia osobom z grup w niekorzystnej sytuacji.

Nabywcą towarów i usług związanych z realizacją operacji będzie Gmina (…). Faktury dokumentujące poniesione wydatki będą wystawiane na Gminę (…), z podaniem numeru NIP Gminy. Powstała w wyniku realizacji operacji infrastruktura pozostanie własnością Gminy i nie zostanie przekazana - ani odpłatnie, ani nieodpłatnie - żadnemu innemu podmiotowi. Gmina nie odda jej w najem, dzierżawę ani w oparciu o inną umowę cywilnoprawną o podobnym charakterze; nie zostanie ona również wniesiona aportem do spółki komunalnej ani udostępniona na podstawie umowy użyczenia podmiotowi trzeciemu. Realizowana inwestycja będzie w pełni ogólnodostępna, bez opłat, przez całą dobę, z możliwością korzystania przez wszystkich odwiedzających teren inwestycji - zarówno lokalnych mieszkańców, jak i osoby przyjezdne.

Gmina nie planuje zmiany sposobu wykorzystania powstałej infrastruktury w okresie trwałości operacji ani po jego upływie. Powstała infrastruktura nie będzie zatem w żadnym zakresie wykorzystywana przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nabywane towary i usługi będą służyć wyłącznie realizacji zadań własnych Gminy, tj. czynnościom pozostającym poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wydatków ponoszonych w ramach operacji nie da się w jakiejkolwiek części przyporządkować do czynności opodatkowanych wykonywanych przez Gminę.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Gmina (…) jako beneficjent w odniesieniu do realizowanej operacji będzie miała możliwość odliczenia podatku od towarów i usług w całości lub w części.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, bowiem - jak wynika z opisu sprawy - realizowana inwestycja będzie w pełni ogólnodostępna, bez opłat, przez całą dobę, z możliwością korzystania przez wszystkich odwiedzających teren inwestycji. Powstała infrastruktura nie będzie w żadnym zakresie wykorzystywana przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki, warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, nie będą mieli Państwo - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

Podsumowując stwierdzić należy, że Gmina (…) jako beneficjent w odniesieniu do realizowanej operacji pn. „(...)” nie będzie miała możliwości odliczenia podatku od towarów i usług w całości lub w części.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

  1. 1) z zastosowaniem art. 119a;
  2. 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

  Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się