Interpretacja indywidualna z dnia 2 listopada 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.640.2026.3.MS

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

• nieprawidłowe - w części dotyczącej braku obowiązku zaewidencjonowania na kasie rejestrującej przekazania z działalności gospodarczej na cele osobiste telefonu komórkowego typu smartfon, oraz
• prawidłowe - w części dotyczącej braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT i zaewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży wycofanego z działalności telefonu komórkowego typu smartfon.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 5 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie:

• braku obowiązku zaewidencjonowania na kasie rejestrującej przekazania z działalności gospodarczej na cele osobiste telefonu komórkowego typu smartfon, oraz
• braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT i zaewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży wycofanego z działalności telefonu komórkowego typu smartfon.

Uzupełnił go Pan pismem z 15 października 2026 r. (wpływ 15 października 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie zatrudnia pracowników.

Dochody z działalności gospodarczej opodatkowuje według skali podatkowej i prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Nie posiada kasy rejestrującej i nigdy nie miał obowiązku jej stosowania - sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła u Wnioskodawcy kwoty 20 000 zł w poprzednim roku podatkowym.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy nie jest handel telefonami ani innym sprzętem elektronicznym. Wnioskodawca nie nabywa takich towarów w celu ich odsprzedaży.

W dniu (...) Wnioskodawca nabył na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej telefon komórkowy typu (...). Nabycie zostało udokumentowane fakturą wystawioną na Wnioskodawcę, na kwotę (...) zł brutto, tj. (...) zł netto, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie (...) zł. Wnioskodawca odliczył podatek naliczony z tej faktury w całości.

Z uwagi na wartość początkową nieprzekraczającą 10 000,00 zł, telefon nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wydatek na jego nabycie w kwocie (...) zł netto, Wnioskodawca zaliczył jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania telefonu do używania, tj. w (...)

Od dnia nabycia, do dnia planowanego wycofania, telefon był wykorzystywany wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.

Wnioskodawca nabył nowy telefon, który przejął funkcje dotychczas pełnione przez telefon opisany powyżej. Z tego powodu Wnioskodawca zamierza wycofać opisany telefon z działalności gospodarczej i przekazać go na Swoje cele osobiste.

Przekazanie nastąpi nieodpłatnie i na rzecz samego Wnioskodawcy jako osoby fizycznej - nie na rzecz osoby trzeciej. Wnioskodawca udokumentuje tę czynność dowodem wewnętrznym i wykaże z tego tytułu podatek należny w ewidencji oraz w deklaracji za okres, w którym nastąpi przekazanie, przyjmując za podstawę opodatkowania cenę nabycia towaru podobnego, określoną na dzień przekazania.

Od dnia przekazania telefon nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Po dokonaniu wycofania, w (…), Wnioskodawca zamierza sprzedać ten telefon osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, za cenę odpowiadającą wartości rynkowej używanego urządzenia, wynoszącą około (...) zł. Sprzedaż nastąpi w drodze zwykłego ogłoszenia zamieszczonego na internetowym portalu ogłoszeniowym. Wnioskodawca nie podejmie w związku z tą sprzedażą żadnych zorganizowanych działań handlowych ani marketingowych wykraczających poza zamieszczenie takiego ogłoszenia, nie poniesie nakładów zwiększających wartość telefonu i nie będzie dokonywał sprzedaży innych podobnych urządzeń.

W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan opis sprawy odpowiadając na pytania:

1. 1) Czy telefon komórkowy typu smartfon, opisany we wniosku, jest towarem wymienionym w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902 ze zm.)?

   Odpowiedź: Tak. Opisany we wniosku telefon komórkowy typu (...), jest towarem wymienionym w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902 ze zm.), tj. telefonem, w tym, smartfonem.

2. 2) Na jakie cele będzie Pan wykorzystywał wycofany telefon z działalności do czasu jego sprzedaży?

   Odpowiedź: Od dnia wycofania telefonu z działalności gospodarczej do dnia jego sprzedaży, Wnioskodawca będzie wykorzystywał telefon wyłącznie na własne cele osobiste, jako swój jedyny prywatny telefon - do prywatnych połączeń, wiadomości i korzystania z aplikacji. Telefonem będzie posługiwał się wyłącznie Wnioskodawca. W tym okresie, telefon nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy w jakimkolwiek zakresie; do celów działalności gospodarczej Wnioskodawca wykorzystuje nowy telefon, o którym mowa we wniosku.

3. 3) Po jakim okresie czasu, od wycofania telefonu z działalności, dokona Pan jego sprzedaży?

   Odpowiedź: Wnioskodawca dokona sprzedaży telefonu nie wcześniej niż po upływie 2 miesięcy od dnia jego wycofania z działalności gospodarczej. Pozostałe elementy opisu zdarzenia przyszłego, pytania oraz stanowisko Wnioskodawcy pozostają bez zmian.

   Pytania

1. Czy nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę opisanego telefonu komórkowego typu smartfon, stanowiącego składnik majątku jego przedsiębiorstwa, na cele osobiste Wnioskodawcy rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązek zaewidencjonowania tej czynności przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
2. Czy dokonana po wycofaniu, sprzedaż opisanego telefonu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji - czy rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązek zaewidencjonowania jej przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie art. 111 ust. 1 tej ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie telefonu na jego cele osobiste nie rodzi obowiązku zaewidencjonowania tej czynności przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ciąży na podatnikach dokonujących sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Pojęcie sprzedaży zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT i obejmuje wyłącznie odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Przekazanie towaru na cele osobiste podatnika, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, jest czynnością nieodpłatną. Przepis ten zrównuje ją z dostawą towarów wyłącznie na potrzeby określenia przedmiotu opodatkowania (art. 5 ust. 1 pkt 1), nie nadaje jej natomiast przymiotu odpłatności. W konsekwencji, czynność ta nie mieści się w definicji sprzedaży z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, a tym samym pozostaje poza zakresem hipotezy art. 111 ust. 1 tej ustawy.

Niezależnie od powyższego, czynność ta nie jest dokonywana „na rzecz” innego podmiotu - osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej lub rolnika ryczałtowego - lecz na rzecz samego podatnika. Nie występuje zatem drugi podmiot, wobec którego mógłby powstać obowiązek wydania paragonu fiskalnego, co dodatkowo potwierdza, że art. 111 ust. 1, nie znajduje tu zastosowania.

Wnioskodawca ma świadomość, że poz. 46 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r., zwalnia z obowiązku ewidencjonowania czynności wymienione m.in. w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, a § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) tego rozporządzenia, wyłącza stosowanie zwolnień z § 2 i § 3 w przypadku dostawy telefonów, w tym smartfonów. W ocenie Wnioskodawcy, przepisy te nie mogą jednak samodzielnie kreować obowiązku ewidencjonowania tam, gdzie nie wynika on z ustawy. Rozporządzenie zostało wydane na podstawie delegacji z art. 111 ust. 8 ustawy o VAT i może jedynie zwalniać z obowiązku wynikającego z art. 111 ust. 1 albo tego zwolnienia nie stosować - nie może natomiast rozszerzać zakresu samego obowiązku poza czynności objęte hipotezą przepisu ustawowego. Skoro przekazanie towaru na cele osobiste podatnika nie stanowi sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, to nie jest objęte obowiązkiem z art. 111 ust. 1, a wyłączenie zwolnienia przewidziane w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia, pozostaje wobec tej czynności bezprzedmiotowe.

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż telefonu dokonana po jego wycofaniu z działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji, nie rodzi obowiązku zaewidencjonowania jej przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów dokonana przez podmiot działający w odniesieniu do tej czynności w charakterze podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, obejmującą w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Sprzedaż składnika majątku należącego do sfery prywatnej podatnika, dokonana poza wykonywaniem działalności gospodarczej, pozostaje poza zakresem opodatkowania - podatnik nie działa wówczas w charakterze, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Stanowisko to znajduje oparcie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 (Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie). Trybunał wskazał, że osoba fizyczna dokonująca zbycia składnika majątku w ramach zwykłego wykonywania prawa własności, w granicach zarządu majątkiem prywatnym, nie działa w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej. Za działalność gospodarczą należy natomiast uznać dopiero podjęcie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Wyrok zapadł na tle zbycia nieruchomości, jednak sformułowane w nim kryterium rozgraniczające dotyczy wykładni pojęcia podatnika w rozumieniu dyrektywy 2006/112/WE, któremu w prawie krajowym odpowiada art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT i zachowuje aktualność niezależnie od rodzaju zbywanego składnika majątku.

Na dzień sprzedaży, telefon będzie należał do majątku prywatnego Wnioskodawcy i nie będzie wykorzystywany w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie prowadzi działalności w zakresie handlu telefonami, nie nabył opisanego telefonu w celu odsprzedaży, nie poniesie nakładów zwiększających jego wartość ani nie podejmie zorganizowanych działań handlowych wykraczających poza zwykłe ogłoszenie o sprzedaży rzeczy używanej. Żadnego z aktywnych działań, o których mowa w powołanym wyroku, Wnioskodawca nie podejmie. Czynność ta mieści się zatem w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Skoro sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie jest dokonywana przez Wnioskodawcę działającego w charakterze podatnika, to nie stanowi ona sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, dokonywanej przez podatnika, o której mowa w art. 111 ust. 1 tej ustawy. Obowiązek ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej adresowany jest wyłącznie do podatników dokonujących sprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a nie do osób fizycznych zbywających składniki majątku prywatnego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

• nieprawidłowe - w zakresie dotyczącej braku obowiązku zaewidencjonowania na kasie rejestrującej przekazania z działalności gospodarczej na cele osobiste telefonu komórkowego typu smartfon, oraz
• prawidłowe - w zakresie dotyczącej braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT i zaewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży wycofanego z działalności telefonu komórkowego typu smartfon.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług, mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy oraz - w przypadku świadczenia usług - w art. 8 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1. 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2. 2) wszelkie inne darowizny

‒ jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów, a także wszelkie inne przekazania oraz darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów - w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy - podlegało opodatkowaniu VAT, konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

• nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
• przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
• przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej dokonywania czynności opodatkowanych, podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny - niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Zatem, nieodpłatne przekazanie towarów, uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem towarów lub ich części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego w związku z nabyciem, importem lub wytworzeniem towarów lub ich części składowych, to wszelkie przekazanie lub zużycie tych towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie zatrudnia Pan pracowników. Przedmiotem Pana działalności nie jest handel telefonami ani innym sprzętem elektronicznym. (...) nabył Pan na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej telefon komórkowy typu (...). Nabycie zostało udokumentowane wystawioną na Pana fakturą na kwotę (...) zł brutto, tj. (...) zł netto, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie (...) zł. Odliczył Pan podatek naliczony z tej faktury w całości. Obecnie nabył Pan nowy telefon, który przejął funkcje dotychczas pełnione przez telefon opisany powyżej. Z tego powodu zamierza Pan wycofać opisany telefon z działalności gospodarczej i przekazać go na swoje cele osobiste. Udokumentuje Pan tę czynność dowodem wewnętrznym i wykaże z tego tytułu podatek należny w ewidencji oraz w deklaracji za okres, w którym nastąpi przekazanie, przyjmując za podstawę opodatkowania cenę nabycia towaru podobnego określoną na dzień przekazania. Od dnia przekazania na cele osobiste, telefon nie będzie wykorzystywany w Pana działalności gospodarczej. Nie posiada Pan kasy rejestrującej i nigdy nie miał obowiązku jej stosowania. Opisany we wniosku telefon komórkowy typu (...), jest towarem wymienionym w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Z uwagi na wartość początkową nieprzekraczającą 10 000,00 zł telefon nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie opisanego telefonu komórkowego typu smartfon, stanowiącego składnik majątku Pana przedsiębiorstwa, na Pana cele osobiste, rodzi po Pana stronie obowiązek zaewidencjonowania tej czynności przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów dokonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z powołanego art. 7 ust. 2 ustawy, wynika że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, ale wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie ww. warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Zatem wycofanie opisanego we wniosku telefonu komórkowego z działalności i przekazanie go na cele prywatne będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy. W przedmiotowej sprawie zakup telefonu podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z jego nabyciem dokonał Pan obniżenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku naliczonego. Zatem, spełnione zostaną przesłanki do zrównania nieodpłatnej dostawy towarów z transakcją odpłatną w myśl art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż - jak Pan wskazał, odliczył Pan (...) zł podatku VAT od zakupu telefonu, a telefon zostanie przekazany na cele prywatne.

Skoro przekazanie telefonu w tym konkretnym przypadku, jak wynika z powyższych ustaleń, jest zrównane z dostawą towaru, należy rozpatrzeć obowiązek zaewidencjonowania tej transakcji na kasie rejestrującej.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ust. 1 ustawy, w myśl którego:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Wskazany wyżej przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji dostawy (sprzedaży) przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Zatem, podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej.

Kwestie dotyczące zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902 ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem”.

Stosownie do zapisu § 2 ust. 1 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia:

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

W myśl § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.:

1. 1) podatników, u których wartość sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł;
2. 2) podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2024 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, nie przekroczy kwoty 20 000 zł.

Powołane wyżej przepisy rozporządzenia, przewidują zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia zawierającym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania (zwolnienie przedmiotowe) oraz związane z osiąganym przez podatników obrotem (zwolnienie podmiotowe).

Czynnościami zwolnionymi z obowiązku ewidencjonowania, zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia, jest m.in. sprzedaż dotycząca szczególnych czynności, wśród których wymienione zostały:

• poz. 39 - Dostawa towarów i świadczenie usług przez podatnika na rzecz jego pracowników oraz przez spółdzielnie mieszkaniowe na rzecz członków lub innych osób, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub które są właścicielami lokali położonych w budynkach administrowanych przez spółdzielnie mieszkaniowe, jak również przez wspólnoty mieszkaniowe na rzecz właścicieli lokali;
• poz. 46 - Czynności wymienione w art. 7 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy;
• poz. 50 - Dostawa towarów i świadczenie usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, jeżeli czynności te w całości zostały udokumentowane fakturą.

Zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o ex - rozumie się przez to zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się jednak w przypadku dostawy towarów wymienionych w przepisie § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

W myśl § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:

Zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku dostawy:

1. a) gazu płynnego,
2. b) części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),
3. c) silników do napędu pojazdów i motocykli, silników spalinowych tłokowych z zapłonem iskrowym i samoczynnym do różnego rodzaju jednostek, w tym motocykli (CN 8407 i 8408),
4. d) nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),
5. e) przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00), kontenerów (CN 8609 00),
6. f) części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN 8716 90),
7. g) części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (CN 8708, 9401 99 20 i 9401 99 80), to jest do:
   • ciągników,
   • pojazdów silnikowych do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą,
   • samochodów i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi,
   • pojazdów silnikowych do transportu towarów,
   • pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia, innych niż te zasadniczo przeznaczone do przewozu osób lub towarów, w szczególności: pojazdów pogotowia technicznego, dźwigów samochodowych, pojazdów strażackich, betoniarek samochodowych, zamiatarek, polewaczek, przewoźnych warsztatów, ruchomych stacji radiologicznych
   • z wyłączeniem motocykli,
8. h) komputerów stacjonarnych i przenośnych, w tym laptopów i tabletów, oraz urządzeń peryferyjnych do nich, konsol do gier, części do komputerów i konsol,
9. i) wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych, gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten, wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych,
10. j) wyrobów optycznych, w tym lornetek, lunet, rzutników,
11. k) silników elektrycznych, prądnic i transformatorów,
12. l) sprzętu fotograficznego, w tym cyfrowych i konwencjonalnych aparatów fotograficznych, soczewek, obiektywów, kamer, projektorów filmowych,

m)wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,

n) zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,

o) wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na kod CN,

p) wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

q) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na kod CN), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

r) perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

s) wyrobów klasyfikowanych do CN 2404 i 8543 40 00, przeznaczonych do palenia lub do wdychania bez spalania, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

t) wyrobów zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej mocy powyżej 50% objętości, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym rozpuszczalników, płynów odkażających, rozcieńczalników farb, płynów do odmrażania,

u) węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych,

w) towarów przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej) i wydają towar.

Stosownie do § 4 ust. 2 rozporządzenia:

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług, o których mowa w poz. 53 i 57 załącznika do rozporządzenia.

Zgodnie z § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia:

Przepisu ust. 1:

1. 1) pkt 1 nie stosuje się do:

1. a) dostawy towarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b-n, będącej dostawą towarów, o której mowa w poz. 39 załącznika do rozporządzenia,
2. b) sprzedaży, o której mowa w poz. 54 załącznika do rozporządzenia,
3. c) dostawy towarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. u, dokonywanej przez przedsiębiorstwo górnicze, w tym kopalnię, jeżeli dostawa ta w całości została udokumentowana fakturą,
4. d) dostawy towarów przy użyciu urządzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. w:
   • jeżeli dostawa ta jest dokonywana przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie i nie posiadają stałego zasilania elektrycznego, a towar jest wydawany mechanicznie bez użycia prądu,
   • w zakresie energii elektrycznej, o której mowa w poz. 2 załącznika do rozporządzenia,
5. e) dostawy towarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. u, będącej dostawą towarów, o której mowa w poz. 56 załącznika do rozporządzenia;

Zatem, bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlega m.in. dostawa towarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (poza wyjątkami wymienionymi w przywołanym wyżej przepisie § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia), dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1 ustawy, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej. Tym samym, obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej wystąpi wyłącznie w przypadku dostawy (sprzedaży) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych.

Zatem, skoro przekaże Pan na cele osobiste telefon komórkowy typu smartfon, przy nabyciu którego przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT, a przekazanie to jest zrównane ze sprzedażą opodatkowaną na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, to wystąpi u Pana obowiązek zaewidencjonowania tego przekazania na kasie rejestrującej, zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy. Zasadna jest więc analiza możliwości zastosowania zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej, o których mowa w rozporządzeniu.

Należy zaznaczyć, że stosownie do § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, ograniczenie wynikające z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie ma zastosowania do dostawy wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych, gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten, wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia, jedynie, jeżeli są one sprzedawane na rzecz pracowników. Jednak, jak Pan wskazał we wniosku, nie ma Pan w swojej działalności zatrudnionych pracowników, w związku z czym, nie będzie mógł Pan z tego zwolnienia skorzystać.

Analizując zwolnienie opisane w poz. 46 - dotyczące czynności wymienione w art. 7 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy, należy wskazać, że musi być ono również rozpatrywane w powiązaniu z § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia. W § 4 ust. 3 pkt 1 lit. e) rozporządzenia, zapisano jedynie zwolnienie dla dostawy towarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. u), tj. dostawy węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych. Przekazywany przez Pana telefon na cele osobiste nie jest takim towarem, zatem to zwolnienie nie będzie miało zastosowania.

Natomiast zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej wskazane w § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 50 załącznika do rozporządzenia, dotyczy dostawy towarów realizowanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, gdy na podstawie przepisów o podatku dochodowym ww. towary są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, pod warunkiem, że czynności te w całości zostały udokumentowane fakturą.

Aby więc podatnik miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania dostawy (sprzedaży) przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 50 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

• dokonuje on dostawy towarów i świadczenia usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji;
• czynności te w całości zostały udokumentowane fakturą oraz
• przedmiotem dostawy nie są towary wymienione w § 4 ust. 1 rozporządzenia.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Jak wynika z opisu sprawy, wymieniony telefon nie jest zakwalifikowany przez Pana jako środek trwały. W tym miejscu należy ponownie wskazać, że wśród czynności, które - co do zasady - muszą być ewidencjonowane przy zastosowaniu kas rejestrujących, w przepisie § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia, została wymieniona dostawa wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych, gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten, wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych. Jednocześnie, w § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, sprzedaży towarów z § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, nie wymieniono. A - jak Pan sam wskazał - opisany we wniosku telefon komórkowy typu (...), jest towarem wymienionym w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących tj. telefonem, w tym smartfonem. Zatem, powyższe zwolnienie, również nie będzie miało zastosowania.

Podsumowując, z uwagi na przedstawione zdarzenie przyszłe należy wskazać, że nie będzie miał Pan prawa do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej przy przekazaniu telefonu komórkowego typu (...) na cele osobiste w oparciu o żaden zapis § 2 ust. 1 rozporządzenia, bowiem przedmiotem przekazania (dostawy) jest towar wymieniony w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia. Ten fakt wyklucza możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego i przedmiotowego z obowiązku ewidencjonowania dostawy na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych za pomocą kasy rejestrującej.

Zatem, stwierdzam, że nieodpłatne przekazanie przez Pana na cele osobiste, opisanego telefonu komórkowego typu smartfon, stanowiącego składnik majątku Pana przedsiębiorstwa, rodzi po Pana stronie obowiązek zaewidencjonowania tej czynności przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy.

Z uwagi na powyższe, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1, uznaję za nieprawidłowe.

Kolejne Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy dokonana przez Pana, po wycofaniu z działalności gospodarczej, sprzedaż opisanego telefonu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a w konsekwencji - czy rodzi po Pana stronie obowiązek zaewidencjonowania jej przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług, w świetle powyższych przepisów - jak już wskazano - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy w stosunku do tej konkretnej czynności.

Z wniosku wynika, że w dniu (...) nabył Pan na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej telefon komórkowy typu (...). Od dnia nabycia, do dnia planowanego wycofania, telefon był wykorzystywany wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, przez okres dłuższy niż 12 miesięcy. Przekaże Pan nieodpłatnie telefon na rzecz samego siebie jako na osobę fizyczną - nie na rzecz osoby trzeciej. Udokumentuje Pan tę czynność dowodem wewnętrznym i wykaże z tego tytułu podatek należny w ewidencji oraz w deklaracji za okres, w którym nastąpi przekazanie. Od dnia przekazania telefon nie będzie wykorzystywany w Pana działalności gospodarczej. Po dokonaniu wycofania, w 2026 r., zamierza Pan sprzedać ten telefon osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, za cenę odpowiadającą wartości rynkowej używanego urządzenia, wynoszącą około (...) zł. Sprzedaż nastąpi w drodze zwykłego ogłoszenia zamieszczonego na internetowym portalu ogłoszeniowym. Dokona Pan sprzedaży telefonu nie wcześniej niż po upływie 2 miesięcy od dnia jego wycofania z działalności gospodarczej. Nie podejmie Pan w związku z tą sprzedażą żadnych zorganizowanych działań handlowych ani marketingowych wykraczających poza zamieszczenie takiego ogłoszenia, nie poniesie nakładów zwiększających wartość telefonu i nie będzie dokonywał Pan sprzedaży innych podobnych urządzeń. Nabył Pan nowy telefon, który przejął funkcje dotychczas pełnione przez opisany powyżej telefon.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. telefon), działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu telefonami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną mogą być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży telefonu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu telefonami. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w niniejszej sprawie, sprzedając telefon komórkowy typu (...), nie będzie Pan działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Wskazał Pan bowiem, że od dnia wycofania telefonu z działalności gospodarczej do dnia jego sprzedaży będzie Pan wykorzystywał telefon wyłącznie na własne cele osobiste, jako swój jedyny prywatny telefon - do prywatnych połączeń, wiadomości i korzystania z aplikacji. Telefonem będzie posługiwał się wyłącznie Pan. W tym okresie telefon nie będzie wykorzystywany w Pana działalności gospodarczej w jakimkolwiek zakresie, ponieważ do celów działalności gospodarczej wykorzystuje Pan nowy telefon.

Opisana sprzedaż telefonu komórkowego będzie zatem zwykłym wykonywaniem prawa własności. Tym samym, sprzeda Pan telefon komórkowy stanowiący Pana majątek prywatny, korzystając z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem tego, zamierzona czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie będzie Pan obowiązany odprowadzić podatku VAT należnego a co za tym idzie, nie będzie Pan zobowiązany do zaewidencjonowanie tej sprzedaży na kasie rejestrującej.

Wobec powyższego, sprzedaż telefonu komórkowego typu (...), na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, uprzednio wycofanego z działalności gospodarczej do majątku osobistego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem, w związku ze sprzedażą ww. telefonu nie będzie Pan działał w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, lecz w ramach zarządu majątkiem osobistym i nie będzie Pan obowiązany do zaewidencjonowania tej sprzedaży na kasie rejestrującej.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2, uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności ustalenia wysokości podstawy opodatkowania w momencie przekazania telefonu na cele osobiste.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

  1. 1) z zastosowaniem art. 119a;
  2. 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

  Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się