Interpretacja indywidualna z dnia 7 października 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDWT.4011.359.2026.1.JŁR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 18 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą od (…) 2023 r. jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą A. Dochody z działalności gospodarczej opodatkowuje na zasadach ogólnych, według skali podatkowej. Wnioskodawczyni jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Głównym przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest działalność związana z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami, sklasyfikowana według PKD 68.31.Z. Dodatkowo, sezonowo, Wnioskodawczyni prowadzi działalność związaną z zakwaterowaniem, sklasyfikowaną według PKD 55.20.Z.

Wnioskodawczyni ukończyła studia licencjackie na kierunku Sport na (...) oraz studia magisterskie na kierunku Zarządzanie na Uniwersytecie (...). Nie posiada wykształcenia prawniczego.

W związku z doświadczeniem zdobytym podczas prowadzenia działalności gospodarczej oraz charakterem wykonywanych usług Wnioskodawczyni zamierza od października 2026 r. rozpocząć jednolite, pięcioletnie, niestacjonarne studia magisterskie na kierunku Prawo na uczelni niepublicznej.

Studia będą odbywały się w trybie niestacjonarnym, co pozwoli Wnioskodawczyni na równoczesne kontynuowanie działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie zamierza zawieszać ani zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej w związku z rozpoczęciem studiów.

Decyzja o rozpoczęciu studiów prawniczych wynika z rzeczywistych potrzeb związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą i ma na celu pogłębienie oraz usystematyzowanie wiedzy wykorzystywanej przez Wnioskodawczynię przy świadczeniu usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni wykonuje w szczególności czynności związane z pozyskiwaniem ofert sprzedaży i najmu nieruchomości, zawieraniem i uzgadnianiem warunków umów pośrednictwa, analizą dokumentów dotyczących nieruchomości, analizą treści ksiąg wieczystych, ustalaniem podstaw nabycia nieruchomości, weryfikacją praw do nieruchomości oraz identyfikowaniem potencjalnych przeszkód i ryzyk związanych z transakcjami.

Wnioskodawczyni analizuje również dokumenty takie jak akty notarialne, wypisy z rejestru gruntów, mapy ewidencyjne, zaświadczenia ze spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych, dokumenty planistyczne oraz dokumentację dotyczącą budynków, lokali i gruntów.

W ramach świadczonych usług Wnioskodawczyni koordynuje również obieg dokumentów i informacji pomiędzy stronami transakcji, notariuszami, bankami, zarządcami nieruchomości oraz innymi uczestnikami transakcji, uczestniczy w uzgadnianiu warunków sprzedaży i najmu, zapoznaje się z projektami umów rezerwacyjnych, przedwstępnych, sprzedaży i najmu oraz pomaga w kompletowaniu dokumentacji wymaganej do przeprowadzenia transakcji.

Wnioskodawczyni wykonuje również czynności związane z obsługą najmu, w tym dotyczące umów najmu, kaucji, opłat, mediów, odpowiedzialności za szkody oraz warunków zakończenia najmu.

Wiedza zdobywana podczas studiów prawniczych będzie wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w ramach powyższych czynności. Szczególne znaczenie będą miały zagadnienia z zakresu prawa cywilnego, prawa rzeczowego, prawa zobowiązań, prawa spadkowego, prawa rodzinnego i majątkowego małżeńskiego, prawa administracyjnego, prawa budowlanego, planowania przestrzennego, prawa podatkowego, ochrony danych osobowych oraz postępowania cywilnego.

Zdobyta wiedza pozwoli Wnioskodawczyni w szczególności na lepszą analizę dokumentów dotyczących nieruchomości, prawidłowe rozumienie postanowień umów, wcześniejsze identyfikowanie ryzyk związanych z transakcjami, właściwe kompletowanie dokumentacji oraz sprawniejsze rozpoznawanie sytuacji wymagających konsultacji z notariuszem, adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub innym specjalistą.

Wnioskodawczyni nie zamierza świadczyć usług zastrzeżonych dla adwokatów, radców prawnych, notariuszy ani doradców podatkowych. Wiedza prawnicza będzie wykorzystywana wyłącznie w zakresie związanym z prawidłowym wykonywaniem usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Czesne za studia będzie płatne semestralnie. Zgodnie z otrzymanym od uczelni harmonogramem przewidywane opłaty wynoszą: (...).

Uczelnia potwierdziła, że na prośbę Wnioskodawczyni może wystawiać faktury dokumentujące opłaty za studia. Wnioskodawczyni zamierza korzystać z tej możliwości i dokumentować ponoszone wydatki fakturami wystawianymi na jej dane, w tym numer NIP, oraz potwierdzeniami dokonania płatności.

W związku ze studiami Wnioskodawczyni będzie również ponosiła wydatki na podręczniki, kodeksy, zbiory przepisów, materiały dydaktyczne oraz fachową literaturę prawniczą. Wydatki te będą związane z zakresem studiów i będą wykorzystywane do zdobywania wiedzy przydatnej w prowadzonej działalności gospodarczej. Wydatki będą dokumentowane stosownymi dowodami zakupu.

Wnioskodawczyni wskazuje, że podjęcie studiów nie ma na celu wyłącznie podnoszenia ogólnego poziomu wykształcenia ani realizacji osobistych zainteresowań. Jest związane z prowadzoną od 2023 r. działalnością gospodarczą i ma służyć podniesieniu kwalifikacji zawodowych wykorzystywanych przy świadczeniu usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Wiedza zdobywana podczas studiów będzie wykorzystywana na bieżąco w prowadzonej działalności gospodarczej, w celu podniesienia jakości świadczonych usług, zwiększenia bezpieczeństwa obsługiwanych transakcji, ograniczenia ryzyka błędów i sporów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów.

Pytanie

Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawczynię w związku z kształceniem się na jednolitych pięcioletnich niestacjonarnych studiach magisterskich na kierunku Prawo, w szczególności wydatki na czesne oraz wydatki na podręczniki, kodeksy, zbiory przepisów, materiały dydaktyczne i fachową literaturę prawniczą, które będą wykorzystywane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tej działalności na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki ponoszone w związku z planowanym podjęciem kształcenia na jednolitych pięcioletnich niestacjonarnych studiach magisterskich na kierunku Prawo, w szczególności wydatki na czesne oraz podręczniki, kodeksy, zbiory przepisów, materiały dydaktyczne i fachową literaturę prawniczą, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

W ocenie Wnioskodawczyni wydatki opisane w niniejszym wniosku spełniają przesłanki określone w powyższym przepisie, ponieważ pozostają w związku z prowadzoną przez Nią od (…) 2023 r. działalnością gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Istotne jest, że wydatki te będą ponoszone w okresie, w którym Wnioskodawczyni będzie już prowadziła działalność gospodarczą i uzyskiwała z niej przychody. Nie dotyczą one zatem przygotowania do rozpoczęcia działalności gospodarczej, lecz podnoszenia kwalifikacji zawodowych w ramach już istniejącego źródła przychodów.

Podjęcie studiów prawniczych jest bezpośrednio związane z charakterem wykonywanych przez Wnioskodawczynię usług. W ramach pośrednictwa w obrocie nieruchomościami Wnioskodawczyni na co dzień ma do czynienia z dokumentami i zagadnieniami dotyczącymi praw do nieruchomości, umów, własności, współwłasności, hipotek, służebności, dziedziczenia, stosunków majątkowych małżeńskich, dokumentacji administracyjnej i budowlanej oraz ochrony danych osobowych.

Wiedza zdobywana podczas studiów będzie wykorzystywana bezpośrednio w wykonywanej działalności gospodarczej, w szczególności przy analizowaniu dokumentów dotyczących nieruchomości, analizie ksiąg wieczystych, weryfikowaniu podstaw nabycia nieruchomości, identyfikowaniu potencjalnych ryzyk związanych z transakcjami, analizowaniu i uzgadnianiu treści dokumentów oraz prawidłowym koordynowaniu przebiegu transakcji.

Studia pozwolą Wnioskodawczyni pogłębić i usystematyzować wiedzę z zakresu prawa cywilnego, prawa rzeczowego, prawa zobowiązań, prawa spadkowego, prawa rodzinnego i majątkowego małżeńskiego, prawa administracyjnego, prawa budowlanego, planowania przestrzennego, ochrony danych osobowych oraz innych dziedzin prawa mających znaczenie dla obrotu nieruchomościami.

Zdobycie i wykorzystywanie tej wiedzy pozwoli Wnioskodawczyni na podniesienie jakości świadczonych usług, zwiększenie bezpieczeństwa obsługiwanych transakcji, wcześniejsze identyfikowanie potencjalnych problemów i ryzyk, ograniczenie ryzyka popełnienia błędów oraz ograniczenie ryzyka sporów i roszczeń związanych z wykonywaną działalnością.

W konsekwencji wydatki na studia pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z zachowaniem i zabezpieczeniem istniejącego źródła przychodów, a także mogą przyczyniać się do osiągania przychodów z działalności gospodarczej poprzez podnoszenie kwalifikacji zawodowych i jakości świadczonych usług.

Wnioskodawczyni podkreśla, że celem ponoszenia tych wydatków nie jest wyłącznie uzyskanie wyższego poziomu wykształcenia ani realizacja osobistych zainteresowań. Decyzja o rozpoczęciu studiów jest związana z doświadczeniem zdobytym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz z rzeczywistymi potrzebami wynikającymi z charakteru wykonywanych usług.

Jednocześnie Wnioskodawczyni nie zamierza świadczyć usług zastrzeżonych dla adwokatów, radców prawnych, notariuszy ani doradców podatkowych. Wiedza prawnicza będzie wykorzystywana w zakresie związanym z prawidłowym wykonywaniem usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Wydatki na czesne, podręczniki, kodeksy, zbiory przepisów, materiały dydaktyczne oraz fachową literaturę prawniczą nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wydatki wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawczyni będzie ponadto posiadała dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków, w szczególności faktury oraz potwierdzenia dokonania płatności.

Wnioskodawczyni wskazuje, że w podobnych sprawach Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznawał za prawidłowe stanowisko podatników dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na czesne oraz podręczniki, jeżeli wydatki te pozostawały w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i były prawidłowo udokumentowane. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 29 maja 2025 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.281.2025.2.MC, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził możliwość zaliczenia do kosztów wydatków na czesne i podręczniki w sytuacji, gdy służyły one podnoszeniu kwalifikacji związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W ocenie Wnioskodawczyni, przedstawione okoliczności wskazują na rzeczywisty, gospodarczy i funkcjonalny związek wydatków na studia oraz materiały wykorzystywane w toku kształcenia z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że wydatki ponoszone na czesne oraz na podręczniki, kodeksy, zbiory przepisów, materiały dydaktyczne i fachową literaturę prawniczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, pod warunkiem ich faktycznego poniesienia, prawidłowego udokumentowania oraz istnienia związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy – oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodów istnieje związek przyczynowy (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów).

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tym samym – możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia jego przychodów.

Dokonując oceny charakteru ponoszonych wydatków, należy rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem uwzględnienia unormowań art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym ustawodawca dokonał enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, nawet jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą dowolnie i swobodnie podejmować decyzje finansowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to jednak kwalifikacja wydatków do kosztów podatkowych winna opierać się na przepisach prawa podatkowego. Nie każdy wydatek z racji tylko samego jego poniesienia jest kosztem podatkowym. Aby tak było, wydatek musi spełniać wskazane kryteria ustawowe. Nie ma w tym względzie dowolności i uznaniowości podyktowanej pozaustawowymi kryteriami.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia ,,koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodu trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu podatnika.

Co więcej, aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Opisane we wniosku wydatki na studia (tj. czesne za studia, wydatki na podręczniki, kodeksy, zbiory przepisów, materiały dydaktyczne oraz fachową literaturę prawniczą) nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Do stwierdzenia zatem czy wydatki, o których mowa we wniosku mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w związku wykonywaną działalnością, istotne jest ustalenie:

·czy związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne do wykonywanej działalności i które mają z nią związek,

·czy służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością, a więc co do zasady mają charakter osobisty.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 kwietnia 2017 r. o sygn. akt II FSK 3499/16, wskazał, że:

(…) pojęciekosztów uzyskania przychodów oparte jest na klauzuli generalnej, a to oznacza, że do tej kategorii zaliczyć można wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów (ich zabezpieczenia lub zachowania) z wyjątkiem taksatywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f. Przy tym pozostawanie danego wydatku poza katalogiem określonym w art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f. nie uprawnia do przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie są z mocy prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczą przesłankę, jaką jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu.Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo˗skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.

Z opisu sprawy wynika, że od (…) 2023 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, z której dochody opodatkowuje Pani według skali podatkowej. Jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest działalność związana z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami (PKD 68.31.Z). Sezonowo prowadzi Pani działalność związaną z zakwaterowaniem (PKD 55.20.Z). Ukończyła Pani studia licencjackie na kierunku Sport oraz studia magisterskie na kierunku Zarządzanie. Zamierza Pani rozpocząć jednolite, pięcioletnie, niestacjonarne studia magisterskie na kierunku Prawo. Pani działalność obejmuje czynności związane z pozyskiwaniem ofert sprzedaży i najmu nieruchomości, zawieraniem i uzgadnianiem warunków umów pośrednictwa, analizą dokumentów dotyczących nieruchomości, analizą treści ksiąg wieczystych, ustalaniem podstaw nabycia nieruchomości, weryfikacją praw do nieruchomości oraz identyfikowaniem potencjalnych przeszkód i ryzyk związanych z transakcjami, obsługą najmu (w tym dotyczące umów najmu, kaucji, opłat, mediów, odpowiedzialności za szkody oraz warunków zakończenia najmu). Koordynuje Pani obieg dokumentów i informacji pomiędzy stronami transakcji, notariuszami, bankami, zarządcami nieruchomości oraz innymi uczestnikami transakcji, uczestniczy w uzgadnianiu warunków sprzedaży i najmu, zapoznaje się z projektami umów rezerwacyjnych, przedwstępnych, sprzedaży i najmu oraz pomaga w kompletowaniu dokumentacji wymaganej do przeprowadzenia transakcji. W związku ze studiami będzie Pani również ponosiła udokumentowane wydatki na podręczniki, kodeksy, zbiory przepisów, materiały dydaktyczne oraz fachową literaturę prawniczą.

W mojej ocenie opisane wydatki nie spełniają kryterium celowości wynikającego z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazał Naczelny sąd Administracyjny w wyroku z 10 lipca 2015 r. II FSK 999/13:

Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekonstruowaniu otwartego ciągu zdarzeń, które poprzedziły uzyskanie przychodów, a równocześnie były niezbędne do ich osiągnięcia - tworząc w ten sposób niekończący się związek przyczynowo-skutkowy.

W przedstawionych we wniosku okolicznościach sprawy wydatki związane ze studiami na kierunku prawo nie pozostają w ścisłym związku z zakresem prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej i nie są ponoszone wyłącznie w celu nabycia umiejętności oraz wiedzy niezbędnych do prowadzenia tej działalności.

W opisie zdarzenia przyszłego wskazała Pani, że decyzja o rozpoczęciu studiów prawniczych ma na celu pogłębienie oraz usystematyzowanie wiedzy wykorzystywanej przy świadczeniu usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Należy jednak zauważyć, że odbycie studiów prawniczych nie jest formalnym ani koniecznym warunkiem prowadzenia czy kontynuowania działalności w zakresie usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami czy też usług zakwaterowania. Prowadzi Pani tę działalność od 2023 r., co potwierdza, że posiada Pani wiedzę i kwalifikacje niezbędne do wykonywania obowiązków związanych ze świadczeniem usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Tym samym podjęcie studiów prawniczych nie jest warunkiem niezbędnym do dalszego prowadzenia tej działalności.

Jako argument przemawiający za związkiem wydatków na studia prawnicze z prowadzoną działalnością wskazuje Pani również, że zdobyta wiedza pozwoli Pani na lepszą analizę dokumentów dotyczących nieruchomości oraz prawidłowe rozumienie postanowień umów. Należy jednak wskazać, że analiza dokumentów czy też umów stanowi element funkcjonowania zarówno podmiotów gospodarczych, jak i osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Sama okoliczność, że wiedza prawnicza może być wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie przesądza zatem o tym, że wydatki na uzyskanie wykształcenia prawniczego pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z osiąganymi przychodami.

W konsekwencji należy uznać, że wydatki na studia zaoczne na kierunku prawo służą w istocie podniesieniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia oraz uzyskaniu dodatkowych kwalifikacji zawodowych. Tego rodzaju wydatek ma charakter osobisty, ponieważ jego podstawowym celem jest zdobycie formalnego wykształcenia oraz poszerzenie ogólnych kompetencji. Wydatki, o których mowa we wniosku pozostają w nieokreślonej i niedostatecznej zależności z Pani przychodami. Fakt, że zdobywana w toku studiów wiedza może być wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie oznacza bowiem, że sam wydatek na uzyskanie wykształcenia prawniczego został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Wydatki związane z odbywaniem zaocznych studiów na kierunku prawo nie mogą zostać uznane za wydatki niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej, a ich związek z prowadzoną działalnością ma charakter pośredni i niewystarczający do uznania ich za koszty uzyskania przychodów w tej działalności.

Wobec powyższego, wydatki na zaoczne studia na kierunku prawo (czesne oraz powiązane ze studiami wydatki na podręczniki, kodeksy, zbiory przepisów, materiały dydaktyczne oraz fachową literaturę prawniczą) – jako wydatki o charakterze osobistym – nie spełniają przesłanek, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Reasumując, wydatki które planuje Pani ponieść w związku ze studiami na kierunku prawo (czesne oraz powiązane ze studiami wydatki na podręczniki, kodeksy, zbiory przepisów, materiały dydaktyczne oraz fachową literaturę prawniczą), należy uznać za wydatki osobiste. Prowadzi Pani przedmiotową działalność od 2023 r., a zatem posiada niezbędne kwalifikacje do wykonywania zawodu pośrednika nieruchomości. Studia prawnicze nie są wymagane do kontynuowania Pani działalności. Zatem wydatki, które planuje Pani ponieść w związku z ww. studiami nie mogą zostać uznane za wydatki niezbędne i mające na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

W związku z powyższym Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazać należy, że zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów, podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze materialnoprawnym, tj. uznaje, że zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy prawnej/danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa podatkowego, podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na etapie ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych. Udowodnienie prawidłowości zaliczenia opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów może zatem wymagać w szczególności udowodnienia: poniesienia wydatków, ich charakteru, w szczególności ich celowości, racjonalności działań podatnika, a w konsekwencji braku okoliczności uniemożliwiających uznanie przedmiotowych kosztów za koszty uzyskania przychodów. W ramach postępowania dowodowego może również zostać dokonana szczegółowa analiza związku ponoszonych wydatków z Pani przychodami.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.