Interpretacja indywidualna z dnia 6 października 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.552.2026.2.KD

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 września 2026 r. (wpływ 9 września 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca.

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której ma zawartą umowę na dostawę energii elektrycznej z (…). Z uwagi na okoliczność, że w lokalu prowadzona jest również działalność przez spółkę kapitałową, Wnioskodawca refakturuje koszty energii elektrycznej na spółkę od lipca 2024 r.

Jesienią 2024 r. Wnioskodawca otrzymał informację o nieprawidłowych wysokościach wystawianych faktur za energię elektryczną. W okresie od 5 do 26 listopada 2025 r. (…) wystawiła faktury korygujące do wszystkich faktur, które nie uległy przedawnieniu. Łączna należność z tytułu faktur wyniosła 619 682,51 zł. Po uzyskaniu informacji o przyczynach wystawienia korekt, błędzie Operatora Systemu Dystrybucyjnego (…), w celu uniknięcia wstrzymania dostaw prądu, 2 lutego 2026 r. Wnioskodawca zawarł porozumienie z (…) rozkładające zadłużenie na 12 rat, ostatnia płatna w styczniu 2027 r. Przeciwko (…) złożony został pozew o naprawienie szkody.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 5 lipca 1989 r., polega ona przede wszystkim na działalności usługowej – nadruki na tekstyliach.

Przychody z działalności Wnioskodawcy opodatkowane są podatkiem liniowym, prowadzona jest księga przychodów i rozchodów.

Korekty dotyczą zakupu energii elektrycznej - która jest niezbędna do funkcjonowania firmy, w tym do pracy maszyn i urządzeń.

Informacja o nieprawidłowych wysokościach wystawionych faktur pochodziła od sprzedawcy prądu (…) i polegała na przesłaniu faktur korygujących. Pierwsza informacja pochodziła od OSD, którym jest (…), który na skutek nieprawidłowości zawinionej przez OSD, wykrytej w trakcie wymiany licznika, dokonał korekt faktur za przesył i równocześnie poinformował o tym sprzedawcę prądu.

Na skutek błędnego wskazania mnożnej (zamiast 60 wpisano 1) przez (…) w systemie rozliczeniowym, Wnioskodawca obciążany był mniejszymi (o 60 krotność) kosztami energii elektrycznej i przesyłu.

Faktury korygujące zostały wystawione z uwagi na wskazanie przez OSD większego poboru prądu.

20 czerwca 2017 r. została przeprowadzona wymiana legalizacyjna licznika pracującego w półpośrednim układzie pomiarowym, w skład którego wchodziły przekładniki prądowe o prądzie pierwotnym 300A oraz o prądzie wtórnym 5A. Z uwagi na zainstalowanie w układzie pomiarowym przekładników prądowych, wyliczenie rzeczywistej ilości zużytej energii elektrycznej odbywa się przy zastosowaniu współczynnika (zwanego mnożną układu pomiarowego) wyliczonego jako iloraz prądu pierwotnego (300A) i prądu wtórnego (5A) przekładnika, dającego wynik 60. W wyniku przeprowadzonej wymiany legalizacyjnej zdemontowano licznik A1350W o numerze (…), natomiast w jego miejsce zamontowano licznik A1350 o numerze (…) wyposażony w modem umożliwiający zdalny odczyt danych pomiarowych. W związku z przeprowadzoną wymianą licznika jego parametry konfiguracyjne oraz początkowe stany liczydeł wpisano do systemu bilingowego Operatora. Jednakże przy aktualizacji danych konfiguracyjnych błędnie wprowadzono mnożną układu pomiarowego o wartości 1, zamiast prawidłowej wartości 6 zapisanej w zleceniu OTS.

(…) wystawiła faktury korygujące za cały okres niepodlegający przedawnieniu, tj. od stycznia 2022 r. do października 2025 r.

Na pytanie, jaki związek z wystawieniem faktur korygujących ma informacja o złożonym pozwie przeciwko (…) Wnioskodawca odpowiedział, że pozew został złożony przez Niego przeciwko (…) o zapłatę odszkodowania szkody powstałej na skutek błędnego wskazania mnożnej. Dochodzona kwota to 633 963,74 zł, stanowi ona różnicę między kwotą szkody (łączna wartość faktur od (…) i (…) pomniejszona o wartość faktur (…) – w tym zakresie złożono oświadczenie o potrąceniu.

Pytanie

W jakiej dacie Wnioskodawca powinien zaliczać do kosztów uzyskania przychodów faktury korygujące otrzymane od (…), czy w dacie wystawienia faktury korygującej, czy w dacie zawarcia porozumienia z (…), czy w każdym miesiącu zapłaty raty?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Ugruntowana linia orzecznicza wskazuje, że koszty energii elektrycznej są kosztami pośrednimi. Koszt poniesiony to koszt faktycznie zrealizowany - wydatek w znaczeniu kasowym (zgodnie z wyrokiem NSA z 22 października 2004 r. sygn. akt FSK 624/04). Aby zaliczyć dany wydatek do kosztów musi on zostać poniesiony przez podatnika.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, do kosztów uzyskania przychodów należy zaliczać kwoty poszczególnych rat poniesione w danym miesiącu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Podatnik ma zatem możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków, pod warunkiem, że mają one bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

·pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

·nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·być właściwie udokumentowany.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ten ustanawia ogólną regułę, w myśl której koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Stosownie do art. 22 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przytoczonych regulacji wynika, że u podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów wydatki, które w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią koszt podatkowy, co do zasady muszą być zaewidencjonowane w tej księdze w roku podatkowym, w którym zostały poniesione, nawet jeśli dotyczą przychodów przyszłych lat. Przy czym, za dzień poniesienia kosztu u tych podatników uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Jednak zgodnie z art. 22 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Oznacza to, że bez znaczenia jest data wystawienia faktury korygującej lub, w przypadku braku faktury, innego dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty, jak również to, że korekta odnosi się do kosztów poprzedniego okresu. O momencie korekty kosztów, która nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub oczywistą omyłką, decyduje data otrzymania stosownego dokumentu.

Natomiast art. 22 ust. 7e ww. ustawy wprowadza zastrzeżenie, że:

Moment ujęcia faktury korygującej w kosztach podatkowych, będzie zatem uzależniony od okoliczności jej wystawienia, tj. z jakiego powodu została wystawiona. W przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała zdarzenie gospodarcze, a faktura korygująca (dokument korygujący) została wystawiona przez sprzedawcę z powodu późniejszych okoliczności, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu, zwrotu towaru czy gwarancja lub rękojmia, fakturę korygującą (dokument korygujący) należy rozliczyć w bieżącym okresie rozliczeniowym (tj. w dacie wystawienia dokumentu korygującego i odpowiednio – jego otrzymania).

Jeżeli jednak pierwotnie sporządzona faktura zawierała błędy lub pomyłki, a więc błędnie dokumentowała stan faktyczny, podatnik zobowiązany jest przyporządkować korektę wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty poniesienia kosztu, wynikającego z pierwotnego dokumentu (uzasadnienie ustawy z 10 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów (Dz. U. z 2015 r. poz. 1595; druk sejmowy Nr 3432).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Zatem, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury, czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu na złote, etc.).

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wersja internetowa www.sip.pwn.pl) przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się może również z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta winna być dokonywana w okresie wystawienia faktury korygującej (bądź innego dokumentu potwierdzającego stosowną korektę).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że od 5 lipca 1989 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą, która polega przede wszystkim na działalności usługowej - nadruki na tekstyliach. W ramach działalności gospodarczej ma Pan zawartą umowę na dostawę energii elektrycznej z (…) Z uwagi na okoliczność, że w lokalu prowadzona jest również działalność przez spółkę kapitałową, Pan refakturuje koszty energii elektrycznej na spółkę od lipca 2024 r. Jesienią 2024 r. otrzymał Pan informacje o nieprawidłowych wysokościach wystawianych faktur za energię elektryczną. W okresie od 5 do 26 listopada 2025 r. (…) wystawiła faktury korygujące do wszystkich faktur, które nie uległy przedawnieniu. Po uzyskaniu informacji o przyczynach wystawienia korekt, błędzie Operatora Systemu Dystrybucyjnego (…), w celu uniknięcia wstrzymania dostaw prądu, 2 lutego 2026 r. zawarł Pan porozumienie z (…) rozkładające zadłużenie na 12 rat, ostatnia płatna w styczniu 2027 r. Przeciwko (…) złożony został pozew o naprawienie szkody.

Informacja o nieprawidłowych wysokościach wystawionych faktur pochodziła od sprzedawcy prądu (…) i polegała na przesłaniu faktur korygujących. Pierwsza informacja pochodziła od OSD, którym jest (…), który na skutek nieprawidłowości zawinionej przez OSD wykrytej w trakcie wymiany licznika, dokonał korekt faktur za przesył i równocześnie poinformował o tym sprzedawcę prądu. Na skutek błędnego wskazania mnożnej (zamiast 60 wpisano 1 - przy aktualizacji danych konfiguracyjnych błędnie wprowadzono mnożną układu pomiarowego o wartości 1, zamiast prawidłowej wartości zapisanej w zleceniu OTS) przez (…) w systemie rozliczeniowym, obciążany był Pan mniejszymi (o 60 krotność) kosztami energii elektrycznej i przesyłu. Faktury korygujące zostały wystawione z uwagi na wskazanie przez OSD większego poboru prądu. (…) wystawiła faktury korygujące za cały okres niepodlegający przedawnieniu, tj. od stycznia 2022 r. do października 2025 r.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, nie mogę zgodzić się z Pana stanowiskiem, że otrzymanie przez Pana faktur korygujących dotyczących energii elektrycznej skutkuje po Pana stronie obowiązkiem dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. że do kosztów uzyskania przychodów należy zaliczać kwoty poszczególnych rat poniesionych w danym miesiącu).

Z kolei okoliczność, że 2 lutego 2026 r. zawarł Pan porozumienie z (…) rozkładające zadłużenie na 12 rat nie wpływa na ustalenie momentu korekty kosztów uzyskania przychodu. Porozumienie bowiem związane jest ze sposobem wykonania zobowiązania.

Moment ujęcia faktury korygującej po stronie kosztów podatkowych powinien być uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ta faktura, a mianowicie jeżeli pierwotnie sporządzona faktura - jak to ma miejsce w analizowanej sprawie - błędnie dokumentowała stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu (czyli zawierała pomyłki np. w cenie energii elektrycznej), to wówczas korekta powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty poniesienia kosztu wynikającego z faktury pierwotnej.

Mając na uwadze powyższe, w Pana przypadku korekta kosztów uzyskania przychodów wynikająca z faktur korygujących dotyczących energii elektrycznej została spowodowana błędem przy aktualizacji danych konfiguracyjnych układu pomiarowego, który skutkował zaniżeniem cen dostaw energii elektrycznej w latach wykazanych na fakturach pierwotnych (a zatem sporządzone faktury od początku błędnie dokumentowały stan faktyczny). W konsekwencji, jest Pan zobowiązany przyporządkować korektę wstecznie za cały okres niepodlegający przedawnieniu, tj. od stycznia 2022 r. do października 2025 r.

Reasumując, winien Pan uwzględnić faktury korygujące poprzez odpowiednią korektę kosztów uzyskania przychodów w okresach, których dotyczą faktury pierwotne.

Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.