Wyrok NSA z dnia 12 marca 2026 r., sygn. I FSK 1290/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Marek Olejnik, Sędzia NSA Mariusz Golecki, Sędzia WSA del. Dominik Mączyński (sprawozdawca), Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Wojnarska, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt VIII SA/Wa 59/23 w sprawie ze skargi Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 listopada 2022 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.543.2022.2.MK w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w R. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Skarga kasacyjna.
1.1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 6 czerwca 2023 r., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2023 r., VIII SA/Wa 59/23. Wyrokiem tym Sąd uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 listopada 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
1.2. Wyrok Sądu pierwszej instancji zaskarżono w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 931 z późn. zm.; dalej: ustawa o PTU) poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, co doprowadziło Sąd I instancji do uznania, że wykonywanie przez Spółkę usług w zakresie kultury fizycznej, zleconych przez Miasto na podstawie umowy wykonawczej, nie stanowi w relacji Spółka – Miasto świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o PTU, a w konsekwencji uznanie, że otrzymywana Rekompensata nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o PTU, bowiem pomiędzy Miastem a Spółką nie istnieje stosunek zobowiązaniowy o charakterze ekwiwalentnym i wzajemnym, co uzasadniałoby twierdzenie, że Spółka realizuje na rzecz Miasta usługi, które nie podlegają opodatkowaniu VAT a Rekompensata nie może być traktowana jako wynagrodzenie, gdyż wypłacana jest Spółce wyłącznie na pokrycie kosztów świadczenia usług w zakresie kultury fizycznej zleconych przez Miasto na podstawie Umowy Wykonawczej, nie zaś w związku z podjęciem się przez Spółkę realizacji tego rodzaju zadań podczas gdy czynności, które Spółka zobowiązała się wykonywać na rzecz Miasta, wobec realizowania powierzonych zadań własnych w zamian za otrzymaną Rekompensatę stanowi, określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o PTU odpłatne świadczenie usług, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy a tym samym otrzymana Rekompensata stanowi element podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o PTU.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
