Postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2026 r., sygn. II GSK 2132/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania uchwały w sprawie ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2026 r. sygn. akt VI SAB/Wa 105/25 w sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego w przedmiocie nierozpoznania części odwołania od wyniku egzaminu radcowskiego postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2026 r. sygn. akt VI SAB/Wa 105/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. K. na bezczynność Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego w przedmiocie nierozpoznania części odwołania od wyniku egzaminu radcowskiego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca wniosła o "wstrzymanie wykonania uchwały Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości nr 50/30/2025 z dnia 5 maja 2025 r. w przedmiocie ustalenia końcowego negatywnego wyniku egzaminu zawodowego, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w części ustalenia wyniku końcowego oraz wszystkich wynikających z niej skutków prawnych wstrzymanie skutków prawnych wynikających z ww. uchwały, w tym procedur i czynności związanych z odmową wpisu na listę radców prawnych do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny (...)".
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że dalsze wykonywanie zaskarżonej uchwały w zakresie sumarycznej oceny negatywnej prowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem skarżącej została ona pozbawiona możliwości wykonywania zawodu radcy prawnego, uzyskiwania dochodów z wykonywania tego zawodu, budowania pozycji zawodowej, zdobywania doświadczenia oraz uczestniczenia w rynku usług prawnych. Dalej podniosła, że "wykonanie zaskarżonej uchwały Nr 50/30/2025 z dnia 5 maja 2025 r. prowadzi bowiem do faktycznego zamknięcia drogi do wykonywania zawodu radcy prawnego mimo istnienia poważnych i uzasadnionych wątpliwości co do prawidłowości rozstrzygnięcia egzaminacyjnego".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ocena zaktualizowania się przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej uzależniona jest od złożenia przez stronę stosownego wniosku, albowiem sąd administracyjny jest związany zakresem żądania i uzasadnieniem zawartym we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W konsekwencji jest to postępowanie incydentalne, którego rezultat w postaci udzielenia ochrony tymczasowej uzależniony jest od wniosku strony i jego uzasadnienia. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z ugruntowanej w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika bowiem, że obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. np. postanowienia NSA z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt I FZ 90/20).
W przedmiotowej sprawie wniosek strony obarczony jest brakiem, który uniemożliwia ocenę zaktualizowania się przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Mianowicie, wnioskodawca nie określił konkretnie aktu, o wstrzymanie wykonania którego wnosi.
Odnosząc się do treści wniosku podkreślić należy, że na stronie 7 skargi kasacyjnej skarżąca wskazała, że wnosi o wstrzymanie wykonania "uchwały Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości nr 50/30/2025 z dnia 5 maja 2025 r. w przedmiocie ustalenia końcowego negatywnego wyniku egzaminu zawodowego". Natomiast w uzasadnieniu wniosku, na stronie 36 skargi kasacyjnej wskazała, że "zatem, wykonanie zaskarżonej uchwały Nr 50/30/2025 z dnia 5 maja 2025 r. prowadzi (...)". Z kolei we wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego skardze (str. 2 skargi) strona wskazuje jako zaskarżony akt uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z dnia 26 września 2025 r. nr DZP-II.614.30.2025, którą organ utrzymał w mocy uchwałę Komisji Egzaminacyjnej Nr 3 do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego w 2025 r. z siedzibą w Warszawie nr 50/3/2025 z dnia 5 maja 2025 r. wraz ze skargą na bezczynność. W istocie, jak wynika z treści wyroku Sądu I instancji, przedmiotem zaskarżenia (i orzekania) była bezczynność Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego w przedmiocie nierozpoznania części odwołania od wyniku egzaminu radcowskiego. Porównanie wszystkich wymienionych wyżej elementów identyfikujących te akty administracyjne, tj. nazwy organów, numerów uchwał i dat ich wydania, prowadzi do wniosku, że skarżąca w treści wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej odniosła się do uchwały, której nie wydano w postępowaniu administracyjnym, poprzedzającym postępowanie sądowoadministracyjne zakończone – na datę orzekania nieprawomocnie – wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2026 r.
Wymieniony błąd polega na tym, że na stronie 7 skargi kasacyjnej podano nazwę organu II instancji, lecz data i sygnatura (numer) aktu odpowiada uchwale organu I instancji. Natomiast na stronie 36 skargi kasacyjnej (uzasadnienie wniosku) podano datę i sygnaturę (numer) uchwały organu I instancji – bez podania nazwy organu wydającego ten akt.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, wobec braku możliwości zidentyfikowania uchwały będącej przedmiotem wniosku, ani możliwości wezwania skarżącej do uzupełnienia tego braku w trybie art. 49 p.p.s.a., nie był w stanie przejść do oceny zaktualizowania się przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a zatem wniosek należało oddalić.
Na marginesie wskazać należy, że udzielenie ochrony tymczasowej może dotyczyć wyłącznie aktów podlegających wykonaniu (zob. np. postanowienia NSA z dnia: 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt II GZ 157/24, 24 stycznia 2023 r., sygn. akt II GZ 525/22, jak również M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, R. Stankiewicz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 9, 2025, art. 61, Nb 1). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto już natomiast, że wykonaniu nie podlegają uchwały w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego (zob. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2026 r., II GSK 1834/24).
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.
-----------------------
16
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
