Wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2026 r., sygn. I FSK 1122/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Marek Olejnik, Sędzia WSA del. Dominik Mączyński, Protokolant referent Natalia Grzelak, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Go 5/25 w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Naczelnika Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 października 2024 r., nr 418000-CZC-4103.12.2024.52 (418000-COP-2.4103.1.2023) UNP: 418000-24-122014 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lipca 2014 r. oraz za grudzień 2014 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. J. na rzecz Naczelnika Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gorzowie Wielkopolskim kwotę 8.100 (słownie: osiem tysięcy sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 27 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Go 5/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę M. J. (dalej: skarżący, strona, podatnik) na decyzję Naczelnika Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 października 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lipca 2014 r. oraz za grudzień
2014 r.
W pierwszej kolejności, Sąd za chybione uznał zarzuty naruszenia art. 70 § 6 pkt 1 w zw. z art. 70c w zw. z art. 148 § 1 oraz art. 149 a także art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm.; dalej: O.p.).
Spór co do meritum dotyczył natomiast tego, czy skarżący zasadnie został uznany przez organy w 2014 r. za podatnika podatku VAT.
W ocenie Sądu, słusznie organy podatkowe uznały, że skarżący świadczył w 2014 r. usługi elektroniczne. Oznacza to, że mimo niezalegalizowania tej działalności, prowadził działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, a w konsekwencji był podatnikiem podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu, gdyby intencją skarżącego była działalność w zakresie usług elektronicznych w formie spółki, to należy założyć, że podjąłby choćby elementarne działania dla uwiarygodnienia tej działalności, chociażby poprzez uzyskanie dla niej numeru identyfikacji podatkowej. Tymczasem amerykańska administracja podatkowa nie potwierdziła, by spółka taki numer posiadała. Nie składała też deklaracji podatkowych. W końcu też sam skarżący przyznał, że to on zajmował się kontem [...] i chce za to wziąć odpowiedzialność. Zdaniem skarżącego, uzasadnienie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z 7 lutego 2018 r. wprost wskazuje, że na potrzeby rozliczeń VAT M. J. i I. LLC stanowią dwa odrębne podmioty. Odnosząc się do powyższego należy po pierwsze dostrzec, że ww. decyzja dotyczyła innego okresu rozliczeniowego tj. okresu od stycznia do grudnia 2012 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
