Wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2026 r., sygn. I OSK 821/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Krzysztof Sobieralski Sędziowie sędzia NSA Piotr Przybysz (sprawozdawca) sędzia del. WSA Joanna Skiba Protokolant inspektor sądowy Małgorzata Zientala po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.M., J.M.1, H.B., W.B., W.B.1, E.B., A.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1132/23 w sprawie ze skargi J.M., J.M.1, H.B., W.B., W.B.1, E.B., A.S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 marca 2023 r. nr DAP-WOSRFR.7280.2.2023.JL w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji 1. prostuje z urzędu oczywistą omyłkę w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1132/23, w ten sposób, że w miejsce skarżącej "A.S." wpisuje "A.S."; 2. oddala skargę kasacyjną; 3. zasądza od J.M., J.M.1, H.B., W.B., W.B.1, E.B., A.S. solidarnie na rzecz Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi J.M., J.M.1, H.B., W.B., W.B.1, E.B., A.S. (dalej: skarżący) na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: organ) z 29 marca 2023 r., nr DAP-WOSRFR.7280.2.2023.JL, w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji, wyrokiem z 22 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1132/23, oddalił skargę.
Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie złożyli skarżący, zastępowani przez adwokata, zaskarżając wyrok w całości.
W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie:
A. prawa materialnego:
1) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. oraz w zw. z art. 154 § 1 k.p.a. w zw. z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2097 – dalej: "Ustawa") w zw. z art. 16 k.p.a., jak również w zw. z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP i w zw. z art. 6 i art. 7 k.p.a. – poprzez oddalenie skargi mimo jej zasadności, będące następstwem błędnej wykładni ww. przepisów polegającej na uznaniu, że uregulowany w art. 154 k.p.a. tryb wzruszania decyzji ma zastosowanie wyłącznie do decyzji uznaniowych – przez co nie może mieć zastosowania do decyzji związanych, podjętych przy zastosowaniu takiej wykładni prawa materialnego, która uległa następnie zmianie, mimo że zmieniona wykładnia uzasadnia interes społeczny i słuszny interes strony w prawie żądania uchylenia lub zmiany tych decyzji – podczas gdy prawidłowa analiza wskazanych przepisów dowodzi, że w świetle zasady zgodnego z prawem działania administracji (zasada praworządności) trwałość decyzji opartej o zdezaktualizowaną wykładnię przepisów prawa materialnego ulega przełamaniu na rzecz rozstrzygnięcia sprawy zgodnego z prawem, opartego o nową wykładnię zgodną z interesem społecznym lub słusznym interesem strony, czemu służy uchylenie lub zmiana pierwotnej decyzji w oparciu o normę z art. 154 k.p.a., nawet jeśli jest to decyzja związana;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
