Wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. II FSK 571/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Beata Cieloch (sprawozdawca), Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia del. WSA Artur Kot, Protokolant Daria Chodko, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 895/22 w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 maja 2022 r., nr 2201-IOD-2.4102.5.2022.7 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2018 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. L. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 1800 (słownie: jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 30 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 895/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. L. (dalej jako: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 maja 2022 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2018 r.
Treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl).
W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 151 w zw. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 122, 180 § 1, 187 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "O.p.") przez błędne przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że organ podatkowy w sposób prawidłowy zebrał materiał dowodowy pozwalający na ustalenie stanu faktycznego i w sposób prawidłowy dokonał jego swobodnej oceny ustalając stan faktyczny. Konsekwencją zaakceptowania przez Sąd pierwszej instancji błędnie ustalonego stanu faktycznego było nieprawidłowe przyjęcie, iż skarżący dokonywał sprzedaży nieruchomości w ramach działalności gospodarczej. Zdaniem skarżącego Sąd pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie powinien uznać, iż organ podatkowy w sposób nieprawidłowy ustalił stan faktyczny mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (prawidłowe ustalenie stanu faktycznego powinno polegać na uznaniu, iż sprzedaży dokonywano nie w ramach działalności gospodarczej tylko w ramach zarządu majątkiem prywatnym) i w konsekwencji uwzględnić skargę, a nie ją oddalać.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
