Wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2026 r., sygn. II OSK 5/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Kostka (sprawozdawca) Sędziowie sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak sędzia del. WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody Wielkopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2025 r., sygn. akt II SAB/Po 186/25 w sprawie ze skargi K. Z. F. A. na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę 1. uchyla zaskarżony wyrok w punkcie II (drugim) i w tym zakresie stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. oddala skargę kasacyjną w pozostałym zakresie, 3. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 15 października 2025 r., sygn. akt II SAB/Po 186/25, w wyniku rozpoznania skargi K. Z. F. A. na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, stwierdził bezczynność organu administracji w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącej (pkt I), stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II), umorzył postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu administracji do rozpatrzenia wniosku skarżącej (pkt III), zasądził od organu administracji na rzecz skarżącej kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt IV), oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt V).
Sąd pierwszej instancji ustalił następujące istotne okoliczności faktyczne i prawne.
Wniosek skarżącej z 18 grudnia 2024 r. został złożony pocztą - przesyłkę nadano 27 grudnia 2024 r. Organ odnotował wpływ wniosku 30 grudnia 2024 r. Pismem z 11 stycznia 2025 r. drogą elektroniczną do organu wpłynął dowód uiszczenia opłaty skarbowej za wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. 6 marca 2025 r. skarżąca wniosła o przyspieszenie rozpoznania jej sprawy. Z kolei pismem z 6 kwietnia 2025 r. skarżąca wniosła ponaglenie, które pismem z 11 kwietnia 2025 r. pozostawiono bez rozpoznania. Pismem z 13 maja 2025 r. skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Sądu, która 16 maja 2025 r. doręczona została Wojewodzie. Pismem z 27 maja 2025 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku - braków formalnych i dokumentów niezbędnych do udzielenia zezwolenia. Pismem z 30 lipca 2025 r., w wyniku nieuzupełnienia braku wniosku w postaci załącznika nr 1, organ pozostawił wniosek skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę bez rozpoznania.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
