Postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. III OSK 599/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Ke 439/25 o odrzuceniu skargi M. na zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach z dnia 27 maja 2025 r. w przedmiocie uznania za rezerwat przyrody postanawia oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Ke 439/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (dalej: WSA w Kielcach, Sąd I instancji), odrzucił skargę M. (dalej: skarżący) na zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach z 27 maja 2025 r. w przedmiocie uznania za rezerwat przyrody.
Pismem z 12 stycznia 2026 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wywiódł skargę kasacyjną od ww. postanowienia WSA w Kielcach z 4 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Ke 439/25.
Zaskarżonemu postanowieniu, na podstawie art. 174 pkt 1 oraz pkt 2 p.p.s.a., zarzucono:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 428; dalej: u.o.w.) poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na stwierdzeniu, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego w rozumieniu ww. przepisu, podczas gdy zaskarżone zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach z dnia 27 maja 2025 r. wpływa negatywnie na sferę uprawnień ustawowych skarżącego wyrażonych w przepisach prawa materialnego i uniemożliwia ich przyszłą realizację, a tym samym narusza interes prawny skarżącego,
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1, art. 4 i art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 440 z ze zm.; dalej: u.o.z.) w zw. z art. 63 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. u.o.w. poprzez błędną wykładnię polegającą na stwierdzeniu, że w przedmiotowej sprawie nie wykazano, że skarżone zarządzenie nie ograniczyło skarżącemu realizacji ustawowych uprawnień w zakresie ochrony praw pracowniczych i reprezentowania interesów zawodowych określonych w ww. przepisach a przez to nie naruszyło interesu prawnego skarżącego,
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
